Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Toadplaza Hongerspelen: deel 12

Ga naar pagina : 1, 2, 3, 4  Volgende

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 1 van 4]

1 Toadplaza Hongerspelen: deel 12 op di 28 jan 2014, 18:46

Adje Vanilla

avatar
Administrator
Administrator
Dag lieverdjes. Het is weer tijd. Tijd voor een nieuwe Hongerspelen. Een teameditie dit keer. Hopelijk wordt hij even mooi als de vorige teamedities, die best wel succesvol waren.

Ik hoef vast niemand meer te vertellen hoe de Spelen werken, maar mochten mensen vergeten zijn hoe de Spelen werken, kunnen ze hiermee weer even hun geheugen opfrissen.

De regels:
De Toadplaza Hongerspelen zijn een doorschrijfverhaal, dus mensen schrijven om de beurt een verhaal. Waar het verhaal over gaat zal ondertussen wel duidelijk zijn: 24 tributen die in een arena worden gegooid om op leven en dood te vechten met elkaar, tot er één over blijft: de winnaar. In het midden van de arena staat (tot nu toe altijd) een hoorn: De hoorn des Overvloeds. Hier liggen wapens en voedsel, die de tributen kunnen pakken. Soms beginnen de tributen in een cirkel om de hoorn heen, maar andere keren staan ze compleet ergens anders in de arena, dit ligt aan het scenario die de spel-maker (ik, in dit geval) bedenkt. Als er een tribuut is vermoord, klinkt er een kanonschot door de arena. Verder kunnen de tributen de arena niet uit door een hindernis aan het einde (een krachtveld, een ravijn, etc.). Tributen kunnen onderling bondgenootschappen vormen, die uiteraard weer uiteen kunnen vallen. Als een tribuut erg geliefd is door de kijkers thuis (het wordt allemaal op televisie uitgezonden, dus er zijn overal onzichtbare camera's), kan een tribuut een sponsor gift ontvangen. Dit is vaak een medicijn, voedsel, en heel soms een wapen. Deze gifts worden verstuurd in een zilveren kokertje met een wit parachute eraan. Aan het einde van elke avond, worden de gezichten van de gedoodde tributen van die dag geprojecteerd in de lucht, zo kunnen de andere tributen zien wie nog leeft, en wie niet meer. Verder is het belangrijk om te weten wat een "Mutilant" is. Een Mutilant is een wezen gecreeërd door de spel-makers (Ja er zijn er zogenaamd meerdere, in een kantoortje onder de arena ofzo, niet belangrijk) in de arena zijn gestopt. Dit kunnen grote draken zijn, maar ook (zoals in de officiële Honger Spelen) Honden met kenmerken van vorige tributen.
Het maakt niet uit hoe lang je verhaaltje is, er is slechts één belangrijke regel: er mag maar één iemand dood in een verhaaltje.
Het feit dat ik Lucoshi ben, betekend niet dat ik over het personage met de naam "Lucoshi" moet schrijven, ik mag gewoon schrijven hoe WM Adje vermoord.
De spel-maker zelf mag voortaan wel gewoon verhaaltjes schrijven, aangezien iedereen wel serieus om gaat met de spelen, dus de spel-maker zal het niet in zijn voordeel gebruiken, om zijn favoriet te laten winnen. (Ookal kunnen spel-makers niet veel meer dan de schrijvers, aangezien zij zelf ook sponsor gifts kunnen sturen en de arena kunnen laten veranderen enzo.)
Zodra we bij de finale zijn aangekomen (als er nog maar 2 tot 4 personages over zijn gebleven die bij elkaar in de buurt zijn), gaan alle schrijvers die de finale willen schrijven, dobbelen met dobbelsteen “de pot” degene die het hoogst gooit, schrijft de finale.

Zo, dan gaan we nu maar over naar de map.

De Arena:

http://i39.tinypic.com/2lt0m8.png
Aanschouw hier de map gecreëerd en uitgegeven door Uitgeverij Flajde. Even een aantal zaken op een rij...

-De teams starten dicht bij de Hoorn, maar ook niet té dichtbij (neem ongeveer een kilometer of zoiets). Ze bevinden zich in de woestijn en moeten zich van daaruit naar de Hoorn begeven. De andere teams zijn behoorlijk dichtbij en lopen ook naar die ene prachtige plaats met wapens in overvloed, dus dat wordt dolle pret!

-Drie teams dit keer. Ik heb nog zitten twijfelen tussen twee en vier, maar het een vond ik te veel en het andere te weinig. Drie lijkt me perfect.

Wat betreft gebieden hebben we de grasvlakte, het moeras, een woestijn en bos, een klein meer over de bergen heen en een ijsvlakte, met in het noordwesten een aantal verlaten iglo's. Het is aan jullie om zelf wat in te beelden hoe alles er uit ziet, ik ben te lui voor een beschrijving ofzo. Ik laat het over aan jullie dus. Cute

Teams:

Rood
Tosti (Captain)
Lucoshi
Sushi
Poké Fan
Flappie
Henk Spermatank
Leticia
Lazerstraal

Blauw
Jolien (Captain)
Adje
Watermeloentje
JiHawk
Tuffie
Goomuin
Dark Lisa
Necrodeus

Geel
T.G (Captain)
Ulysses
Fisico
Para
Christhoperz
LolPizzaLol (UNF)
Raceneus
Noémie

OMG ADJE KOOPS ZIT ER NIET IN. WAAROM NIET. WAAROM ZIT FUCKING FLAPPIE ERIN EN KOOPS NIET. Nou, omdat Koops sowieso wel een bijlmaniak wordt die een deelnemer onthoofd en daarna sterft, dus die zooi doen we niet dit keer.

De Hoorn:
Wat voor geweldigs vinden we hier nou toch weer.

-2 zwaarden
-3 messen
-4 pakjes lucifers
-1 speer
-1 boog
-Blaaspijp met vier pijltjes
-1 pijlenkoker (met 12 pijlen in)
-Een vishengel
-Een baksteen
-3 fluorescerende rugzakken met een notitieblok (inclusief balpen), twee stukjes chocolade, drie bananen, twee biefstukken (elk 100 g), een krop sla, een fles met een liter koude tomatensoep, een 100 meter lang maar zeer dun touw en een neushoornknuffel in.
-Twee flessen van een halve liter (leeg)
-Een schild
-Een bijl
-Een winterjas
-Een horloge
-Een dood lijk
-Een roeispaan

That's it, denk ik. Veel plezier. Cute Als host schrijf ik mee aan het verhaal, maar ik begin niet, kwestie van mijn positie als host niet te misbruiken. dat


_________________

Para ik eis een leukere opmerking hier verdomme

ADJE IS EEN FLADJE o god why

ik zei leuker
Profiel bekijken

2 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 12 op di 28 jan 2014, 19:52

Olivier Vanilla

avatar
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Nog even keek Jolien naar haar team. Watermeloentje, Adje, Jihawk, Tuffie, Goomuin, Dark Lisa en Necrodeus. Het team wat ze naar de overwinning zou moeten leiden. Op papier mogelijk, maar een zware taak. Voor de Honger Spelen stelde ze nog even het team scherp. "WIE GAAT ER WINNEN!", riep Jolien. "TEAM BLAUW", was het massale antwoord. "HOEVEEL TRIBUTEN GAAN WIJ KWIJTRAKEN!", riep Jolien nogmaals. "GEEN ENKELE". De zeven tributen klonken optimaal gemotiveerd, waarschijnlijk hadden ze vertrouwen in een goed afloop. Geen wonder. Jolien had de vorige spelen zeer goed bekeken en ze had geniale tactieken bedacht. Team Blauw bestond niet uit 8 individuen, maar uit 8 teamspelers. Tributen die bereid waren om te winnen. Vlak voordat het team gezamenlijk op een groot platform werd gezet, hoorde ze nog een fluisterende, zwaardere stem "nazi", zeggen. Het maakte Jolien even wat minder vastberaden, zeker omdat ze niet wist van wie het kwam. Maar aan de andere kant, één rotte appel kon geen probleem zijn. Of toch wel?

Het team werd de arena ingestuurd, even keek Jolien om haar heen. Ze bevonden zich in een woestijn, tussen Team Rood en Geel in. Jolien kon wel zien dat niet de gehele arena een woestijn was. Ze zag een ijsgedeelte achter de Hoorn, redelijk wat gebergte en achter haar bevond zich een grasgedeelte. Naast team Rood zat iets wat leek op een Jungle of een Moeras, naast team Geel zag ze het bos. Gelukkig zaten ze wel vlak voor de Hoorn. Even overlegde ze met Adje en Tuffie. Adje was een grote, sterke en knappe jongen. Met Adje kon ze het enorm goed vinden, in de korte voorbereiding besloten ze zelfs een relatie te starten. Wanneer ze allebei deze Hongerspelen met Team Blauw zouden overleven wilden ze wel een relatie starten. Tuffie was wat betreft uiterlijk totaal geen Adje. Hij was klein, mager en lelijk. Zijn rare en niet betrouwbare uiterlijk maakte hij meer dan goed met het feit dat hij zo vriendelijk is. Na een kort gesprek met Tuffie heb je al door dat er geen enkel kwaad in hem schuilt. Even keek ze naar Team Geel. Noémie lachte vals. Noémie had meerdere rotopmerkingen naar Jolien gemaakt tijdens de training, maar deed dit zeer onopvallend. Er was geen tijd meer om naar Team Rood te kijken. De teller stond al op 0, en de Hongerspelen waren gestart.

Vliegensvlug riep Jolien een paar van haar teamleden op. Team Geel deed duidelijk een alles of niets tactiek, dus de weg naar het bos was volledig vrij, precies wat ze hoopte. Terwijl Adje, Watermeloentje, Jihawk en Necrodeus naar de Hoorn stormden, bleven Tuffie, Goomuin en Dark Lisa bij Jolien. Snel gingen ze het bos in, zonder overleg, met Jolien voorop. Haar drie volgelingen wisten precies wat zij van plan was. Tijdens het rennen hoorde Jolien wat kanonschoten, maar ze wist niet wie er dood waren. Na een tijdje rennen in het bos stopte ze. "Dit ziet er wel uit als een mooie plek voor het kamp", zei Jolien. Goomuin beaamde dat. De jongste van het stel, Dark Lisa, was vooral in shock. Goomuin, Dark Lisa en Tuffie waren zeker niet de sterkste of de grootste deelnemers. Goomuin en Dark Lisa waren duidelijk nog wat jonger, ze naar de Hoorn sturen zou pure zelfmoord zijn. Omdat Goomuin de zoon was van een van de beste artsen zou hij nog wel van pas komen. Dark Lisa's nut moest nog bewezen worden, maar goed, ze was nog maar net 12. Tuffie was wat intelligenter en ontzettend sociaal bovendien. Voor de sfeer in het team was hij enorm belangrijk. Jihawk, Necrodeus en Watermeloentje waren de sterkere spelers. Samen met Adje, de grootste en gevaarlijkste van het viertal, moesten zij in de Hoorn de wapens regelen. Na kort te praten besloot het viertal een hut te bouwen, zodat ze in ieder geval een onderkomen hadden. Nu was het alleen wachten op de terugkomst van de vier sterkere spelers.

Heel lang duurde dat niet. Op een gegeven moment hoorde Jolien wat herrie, en met een herkenbaar fluitje liet Adje merken dat hij het was. Adje en WM stonden voor haar neus. "Waar zijn Necrodeus en Jihawk?", vroeg Jolien. "Necrodeus komt er zo aan. Jihawk heeft het helaas niet gered", zei WM, lichtelijk teleurgesteld. zeker omdat Jihawk zijn beste maatje was. "Hebben jullie wapens en eten?", vroeg Jolien daarna. WM liet trots zijn zwaard zien. "Ik heb er wel met Henk voor moeten knokken, maar ik was de sterkste!". Ook liet hij een flinke snee zijn in zijn rug. "Gedaan door Sushi. Rottig ventje is dat". Goomuin kwam er direct op af om WM's wond te verzorgen. Adje liet vervolgens een rugzak en een vishengel zien. "Necrodeus en Noémie hebben ook nog wat", vervolgde hij. "Noémie? Dat meisje van Team Geel?", reageerde Jolien verbaasd. "Ja, aardig meisje, ze achtervolgde ons direct toen wij wegrenden. Ze voelde zich niet thuis in Team Geel, dus ze wilde zich bij ons voegen. Geen probleem, lijkt me". Op dat moment kwamen Necrodeus en Noémie binnen. Noémie met een flinke wond, dat wel. Jolien was het er niet mee eens. "Zij komt niet in ons team! Ze hoorde bij Team Geel! Waarschijnlijk komt ze alleen om te spioneren...", zei Jolien. Necrodeus, net binnen, reageerde boos. "Ze heeft anders wel een mes gepakt, en je vriendje Adje gered. Anders was hij al vermoord door T.G.! Doordat zij hem snel stak met een mes kon hij niet uithalen!". "Maar ze maakte allemaal rotopmerkingen tegen mij voor de Spelen! Dat mens is níét te vertrouwen!", gaf Jolien als antwoord. Nu werd Necrodeus echt pissig. "O ja, een meisje wat haar eigen teamlid steekt, een teamlid redt en wapens voor ons regelt is níét betrouwbaar. Ze heeft anders al een stuk meer gedaan voor dit team dan jij! Volgens mij ben jij gewoon bang of jaloers, omdat jij dan niet meer het enige oudere meisje in het team bent!" Jolien wilde nog antwoord geven, maar Tuffie besloot snel in te grijpen, voordat de sfeer nu al compleet verziekt was. "Jolien, we laten haar even toe, oké? We houden haar goed in de gaten, als ze ons wat aandoet vermoorden we haar direct!". Jolien en Noémie knikten. Even dacht Jolien dat ze een goede keuze had gemaakt, maar niks was minder waar. Toen Jolien even alleen stond, kwam Noémie even naar haar toe en zei zachtjes tegen haar: "Je team is dom, Jolien. Jullie hebben nu al een grote fout gemaakt".  "Doe mijn team niks aan", zei Jolien. "Dan ben je al te laat, wie denk je dat Jihawk vermoord heeft?", zei Noémie met een valse glimlach. Vervolgens liep ze weg, terug naar de rest van Team Blauw. Met een gemene grijns. Jolien wist dat Noémie een verschrikkelijk meisje was, en de grootste vijand voor haar team. Maar hoe moest ze de rest van haar team overtuigen dat dit waar was? Ze had immers Adje gered...


_________________
Hitomi keer Nalyd Rats ofzo je was met afstand mijn favoriete forumlid  Crying or Very sad Crying or Very sad Crying or Very sad 

En Necro Bandaka Lennard Toady02 Poké-Fanaticus HenkSpermatank Nickmariourbanus Rinus999  STNF Coolboy Neuz en Uly moeten ook Nalyd Rats
Profiel bekijken http://www.toadplaza.com

3 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 12 op di 28 jan 2014, 20:52

Adje Vanilla

avatar
Administrator
Administrator
"Godver, stelletje teringklapperjosties. Doe me een lol en plaats me even goed." Henk was in een slechte bui. Soms ging het kiezen van deelnemers voor de Spelen wel wat heel ver. Waarom zijn kinderen die een medische behandeling ondergaan geen uitzonderingen? Het is gewoon niet eerlijk. Voor de Spelen had hij een ongeluk. Na een avondje uit met zijn vrienden ging hij naar huis. Te voet. Op het moment dat hij het zebrapad wilde over steken, werd hij aangereden door een zwarte, peperdure sportwagen. Het ergste van allemaal was nog wel dat hij er gewoon vandoor is gereden. Als hij die gozer nog eens ziet, zal het z'n beste keer niet zijn. Maar eerst moet hij maar uit zijn rolstoel zien te komen.
"Relax, man." zegt Poké Fan. "Doe even rustig, Henk." "En wie gaat me tegenhouden om iedereen uit te schelden in een straal van zeven kilometer, jij teringlijer?" riep Henk. "Ik heb genoeg reden. Vind je dit zelf niet belachelijk? Ik zit in een rolstoel. Wat verwacht je dat ik doe, verdomme?"
"Hij is anders best wel stoer." zegt Poké Fan. Hij grijnst. "Moet je zien, die geweldige banden... Wees trouwens maar blij dat je hem elektrisch kunt bedienen. Het had pas vervelend geweest als we je hadden moeten duwen."
"Het is een magere troost." zei Henk somber. "De dokter beweerde dat als ik drie dagen wist te doorstaan zonder schade op te lopen, ik weer gewoon mocht lopen. Niet vroeger. Maar dit zijn niet de meest ideale omstandigheden om te herstellen, helaas."
"Ach, lukt wel." zei Poké Fan. "Doe het kalmpjes aan. Alles loopt wel op rolletjes."
"Ik haat je." zei Henk geërgerd. "Die kutgrap was de druppel."
"Ik ook van jou." antwoordt Poké Fan liefdevol.
"Jongens..." zei Tosti. Lazerstraal en Leticia keken hem scherp aan. "... en meiden, excuseer." corrigeerde Tosti zich. "Het is een grootse dag vandaag. Vandaag starten we de 12e Hongerspelen. Eerst en vooral..."
"Sla de peptalk maar over." zei Henk op droge toon.
"Juist." zei Tosti. Hij keek geïrriteerd naar Henk. "Zo te zien is het slechts in een rechte lijn lopen naar de Hoorn." Bij het uitspreken van het woord 'lopen' voelde Henk weer een vorm van woede. "Ik denk niet dat het veel zin heeft om er met z'n allen naar toe te gaan. Ik stel voor dat ik, Sushi en Lucoshi richting de Hoorn gaan. De rest begeeft zich naar het bos. Let daarbij wel op dat jullie niet in contact komen met leden van de andere teams."
"Woah, ik wil ook naar de Hoorn." zei Henk. "Ga me niet buiten sluiten omdat ik in een rolstoel zit, verdomme. En bespaar me het gejank van "wees voorzichtig" en "in jou toestand zou je het beter niet doen", want ik wil ook wat toevoegen."
"Ja, maar... hoe snel kan dat... ding?" vroeg Tosti.
"Geen idee." gaf Henk toe. "Deze rolstoel is pas nieuw. Maar als hij snel genoeg is, ga ik mee naar de Hoorn. Probeer me maar eens tegen te houden."
Op dat moment stond de teller op nul. Henk gebruikte de hendel die aan zijn rolstoel hing om zich vooruit te bewegen. Hij was verbaasd over hoe snel hij ging. Door de banden, op maat gemaakt door het Capitool, merkte hij amper dat hij op zand zat. Hij reed even snel als de andere tributen konden lopen.
"Woohoo!" zei Henk vrolijk. "Probeer me maar te volgen, stelletje klapperjosties! Henk gaat naar de Hoorn, stelletje teringlijers! Wat zeg je daar van!"
"Er zal wel meer rollen dan Henk z'n wielen bij de Hoorn." grijnsde Poké Fan. Hij keek even naar de tributen die, volgens afspraak, hier zouden blijven. Lucoshi, Leticia... en Flappie. Flappie kwam opvallend asociaal over. Alhoewel Leticia en Lucoshi op z'n minst nog een teken gaven dat ze effectief luisterden, zei Flappie niks. Hij heeft zich de hele tijd afzijdig gehouden momenteel. Er is gewoon wat met die knul...



Laatst aangepast door Adje op wo 29 jan 2014, 14:06; in totaal 1 keer bewerkt


_________________

Para ik eis een leukere opmerking hier verdomme

ADJE IS EEN FLADJE o god why

ik zei leuker
Profiel bekijken

4 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 12 op wo 29 jan 2014, 11:44

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
T.g keek nog 1 maal naar zijn team voordat de Spelen echt zouden beginnen. 7 tributen, 7 jonge mensen die onder zijn leiding moesten samenwerken, samenleven en samen mensen vermoorden.
7 verschillende persoonlijkheden waarvan de meesten waarschijnlijk binnenkort zouden sterven. UNF was de jongste van het stel, een dromerige, magere jongen met weinig talenten. Naast UNF stond Chris, die een koksopleiding volgde en bovendien karate beoefende. Een mogelijke kanshebber voor de titel. Dan had je Raceneus, ietsje ouder en ietsje dikker dan de rest; Para, die psychologie studeerde maar zelf zo gek als een deur was; Fisico, opgegroeid in de stad en bang voor alles met meer dan 2 poten en Ulysses, zoon van een succesvolle zakenman, arrogant, verwend, maar met een flink pak spieren. En dan was er nog Noémie. Noémie was het enige meisje van team Geel, maar ze leek meteen de leiding te willen nemen. Noémie was niet bepaald sympathiek, en leek echt van plan te zijn zoveel mogelijk mensen te doden. T.g wilde vooral proberen zolang mogelijk te overleven met zijn team, en hoopte dat team Rood en team Blauw in de tussentijd met elkaar af zou rekenen. T.g was een expert in survivallen, maar van vechten wist hij niets. Hij had nog nooit een wapen in zijn handen gehad.

Met flinke tegenzin rende Ulysses met de rest van zijn team richting de Hoorn. Het was Noémie’s idee geweest om met z’n allen naar de Hoorn te gaan, en T.g besloot direct haar te volgen. Ulysses wist dat het slimmer was om de groep op te splitsen. Hij zou een betere leider zijn geweest voor dit team. T.g wist te weinig. Ze kwamen bij de Hoorn aan. Zowel team Rood als team Blauw hadden slechts 4 man naar de Hoorn gestuurd. Hierdoor was team Geel in het voordeel.

“Kijk, een zwaard!”
Fisico wees naar een schitterend zwaard dat vlakbij lag. Hij wilde er op af lopen, maar Ulysses hield hem tegen.
“Laat mij maar gaan, ik ben sneller!”
Op datzelfde moment kwamen Watermeloentje van team Blauw en Henk van team Rood bij het zwaard aan. Na een gevecht wist Watermeloentje het zwaard te bemachtigen. Ulysses was niet eens in de buurt gekomen.

Chris en Para wisten het snelste van team Geel de Hoorn te bereiken. Chris zigzagde tussen de vechtende tributen door en wist een boog, een pijlenkoker en een rugzak te bemachtigen. De vangst van Para bestond uit een baksteen en twee messen. Manisch lachend gooide Para een van de messen naar Noémie, die vlakbij stond. Chris schrok, maar Noémie wist het mes te vangen.
“Wat doe je nou, gek?”
Chris keek boos naar Para.
“Ik geen Noémie een mes. Die heeft ze nodig!”
“Maar ze had dood kunnen gaan!”
“Dit zijn de Hongerspelen. We kunnen allemaal dood gaan als we niet constant op onze hoede zijn. Duiken!”
Chris en Para doken tegelijk naar beneden op het moment dat Sushi een speer hun richting in gooide. De speer belande een meter verderop, recht voor de voeten van T.g.

T.g pakte de speer op. Hij had een wapen! Dit was zijn moment om te bewijzen wat hij waard was! Hij had de blikken van Ulysses al wel gezien. Ulysses vond zichzelf een betere leider, en als T.g niet oppaste, trok Ulysses de rest van de groep met zich mee. Daarom was het van cruciaal belang dat hij zich nu liet gelden. T.g keek om zich heen, en zag Adje, een grote, sterke tribuut van team Blauw. Met een grijns wenkte T.g Raceneus en UNF, die achter hem liepen, en met zijn drieën liepen ze naar Adje toe. Adje keek net op tijd om om te zien hoe de speer zijn richting in kwam. Adje had geen wapen. Hij was kansloos. Plots voelde T.g een brandende pijn in zijn hand. Hij liet de speer vallen en keek waar de pijn vandaan kwam. In zijn hand zat een diepe snee. Hoe kon die daar ineens gekomen zijn? Vragend keek T.g naar Raceneus. Die wees naar Adje, die weg gerend was. Samen met Noémie. Noémie, lid van team Geel. Noémie, die voorstelde met zijn allen naar de Hoorn te gaan. Noémie, die een bebloed mes in haar handen had.

T.g werd wakker geschud uit zijn overpeinzingen door een brul achter zich. Sushi, Tosti en Lazerstraal van team Rood sprongen op hen af, ieder van hen gewapend. Tegelijkertijd kwamen Para en Chris tevoorschijn, beide ook met een wapen in hun handen, en ze gingen de strijd aan met Sushi en Lazerstraal. T.g pakte zijn speer vast, en rende richting Tosti. De leider van team Rood had een zwaard bemachtigd, maar T.g dacht dat hij hem wel aan kon. Plots werd de speer uit zijn handen gegrepen door Ulysses.
“Laat mij maar, ik ben een betere vechter!”
Nog voordat T.g kon tegensputteren was Ulysses naar Tosti gerend, de speer recht voor zich uit. Met een soepele beweging ontweek Tosti de aanval van Ulysses, waardoor Ulysses struikelde en op de grond viel. Terwijl Ulysses probeerde op te staan, en T.g scheldend dichterbij kwam gelopen, had Tosti een ander slachtoffer gevonden. De ogen van UNF sperden wagenwijd open op het moment dat het zwaard door zijn buik gestoken werd. Met een doffe dreun viel het levenloze lichaam van het jongste lid van team Geel op de grond. Een kanonschot klonk. T.g hoorde Chris vloeken, zag hoe Fisico naar Ulysses rende om hem overeind te helpen, zag Para het gevecht met Tosti aangaan en zag Raceneus naar het lichaam van UNF lopen. Zelf deed hij niets. Hij kon niets. Hij had gefaald.

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

5 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 12 op wo 29 jan 2014, 16:43

Olivier Vanilla

avatar
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Noémie was niet zo in haar nopjes over de nieuwe Hongerspelen. Deze keer mocht ze meedoen, maar Teamspelen vond ze duidelijk minder dan individuele spelen. Toen ze er nog eens achter kwam dat ze géén aanvoerder was van haar team, terwijl T.G. dat wel mocht zijn, was ze er eigenlijk wel klaar mee. Alhoewel ze zichzelf besefte dat het niet erg handig is om vooraf klaar te zijn met de Spelen, omdat ze nou niet bepaald klaar was met leven. Toch wilde ze wel winnen. Maar wel als aanvoerder. In Team Geel bleken er weinig open plekken te zijn. Weliswaar was T.G. niet de beste aanvoerder, Ulysses loerde op zijn positie en was daar behoorlijk open over. Zelfs al zou T.G. sterven en daarna Ulysses ook, dan was Noémie misschien wel aanvoerder, maar van een redelijk hopeloos team. Nee, Team Geel zou niet succesvol worden. Van Team Rood had ze allang gezien dat Tosti een vloeiende en aardige leider was, dus ze kon beter concurreren met de voor haar gelijkwaardige leider van Team Blauw, Jolien. Een mooie dame met, naar het schijnt, weinig zwakke punten. Noémie, dol op het zoeken van zwakke punten bij spelers, had echter Joliens grootste fout en zwakke punt al gevonden. Ze had een relatie met Adje. Alleen een echte dwaas neemt nog voor de Spelen een relatie met een van de andere tributen, daar kan je zó makkelijk op in spelen! Volgens de regels mogen er maximaal twee extra teams in de Spelen gevormd worden, mogen er maximaal 8 tributen in een team en mag je niet meer overstappen naar een ander team als er twee spelers minder in je eigen team zijn. Ook is overstappen verboden als er nog minder dan 8 spelers zijn in de Spelen. Begrijpelijke regels, dus om in Team Blauw te komen moest er wel iemand dood. Dark Lisa, Goomuin en Tuffie waren duidelijk wat zwakker, dus het zou één van hen moeten worden. Voorafgaande de Hongerspelen was het belangrijk om aardiger te zijn tegen de tributen van Team Blauw, behalve Jolien natuurlijk, zodat ze een pesthekel aan haar zou krijgen. Adje was een vriendelijke kerel en Jolien kon het duidelijk niet uitstaan als Noémie met Adje sprak, dus vooral met hem werd veel gesproken. Ook Necrodeus, een tribuut die het duidelijk niet zo had op Jolien, werd veel mee gesproken. Binnen Team Geel had ze voorgesteld om met de tributen all-in te gaan bij de Hoorn. T.G. luisterde, zodat ze vooraf wist dat haar oude team flink verzwakt zou worden. Daar hoefde ze toch niet veel meer mee.

Vlak voor de Spelen, wachtend op het startsignaal, grijnsde ze nog naar Jolien. Ze kreeg een boze, nee-schuddende blik terug. START. Noémie rende naar de Hoorn. Ze was redelijk snel, maar schrok nadat ze om zich heen Tuffie, Goomuin en Dark Lisa al zag wegvluchten. Erg onhandig, maar ergens ook wel voorspelbaar. Necrodeus en Adje wilde ze in leven houden, dus ze kreeg de zware taak om in de Hoorn de mysterieuze WM of de snelle Jihawk te vermoorden. Wat er in de Hoorn gebeurde, kon Noémie niet helemaal vatten. Daar aangekomen werd ze vrijwel direct op de grond gebeukt door iemand. "Wie is dat meisje, Jihawk?", hoorde ze iemand zeggen. "Ga maar weg, WM, ik kijk wel wie het was", zei de ander. Dat moest dan Jihawk zijn. Ze zag een gezicht voor haar gebogen vlak voor haar neus. Ineens hoorde ze een manische "NOÉMIE, VANGEN". Noémie voelde wat naar rechts en wat ze voelde, was precies wat ze hoopte: een mes. In een ontzettend snelle beweging stak Noémie Jihawk neer, ze stond op en stak snel Jihawk in haar hart. Een kanonschot klonk. Snel keek ze naar WM, Necrodeus en Adje. WM was in gevecht om een zwaard met Henk, de jongen in een rolstoel, Necrodeus was in gevecht met Lazerstraal en... Adje verloor bijna een gevecht van T.G. ,vlak bij haar in de buurt! In een snel reflex stak ze TG met haar mes neer. Duidelijk had niemand gezien dat Noémie degene was die Jihawk had neergestoken had. Adje bedankte Noémie, terwijl zij en Adje wegrenden. KEER TERUG, KEER TERUG, schreeuwde Adje. WM had eindelijk Henk van zich afgeschud en het zwaard bemachtigd, schoot Necrodeus te hulp door Lazerstraal in een klap neer te steken, met een kanonschot als gevolg, waardoor ze samen Adje en Noémie achterna renden. "WAAR IS JIHAWK", vroeg WM. "D-D-DOOD", schreeuwde Noémie terug. "KAK", was WM's antwoord. Na een kort eindje weggerend te zijn, stortte Noémie ten aarde. Even gingen ze rustig zitten en praten, over wat er is gebeurd. De buit laten zien.

"Jij was toch Noémie, van team Geel? Waarom zag ik je dan T.G neersteken?", vroeg Necrodeus. "Team Geel was vreselijk. T.G. zag mij in het team als offer bij de Hoorn, alleen omdat ik het enige meisje was, dus ik moest weg naar een ander team! Jullie leken mij daarbij wel wat vriendelijker dan de andere teams...", loog Noémie. "Nou, je hebt mijn leven gered, dus ik vind dat we wel wat terug moeten doen... wat is er gebeurd met Jihawk? Jij zag dat hij dood was!", zei Adje. "Geen idee. Ik zag hem gewoon dood liggen. Met een steekwond in zijn hart", loog Noémie weer. WM baalde duidelijk, en zuchtte: "Tja, het zijn en blijven de Spelen. Ik ga hem wel missen. Het was een goede kerel. In ieder geval heb ik wel het zwaard". "Wie gaat hem dragen?", vroeg Necrodeus. WM gooide het zwaard hoog de lucht in en ving hem probleemloos op. "Laat dat maar aan mij over. Ik ben jeugdkampioen schermen, bekend om het feit dat ik iemand dood heb gestoken mét het miezerige zwaardje wat bij schermen gebruikt wordt. Mensen dachten dat het onmogelijk was, ik heb het tegendeel bewezen...". Noémie gaf een applausje, en vroeg nog een keer heel lief of ze bij Team Blauw mocht horen. "Wat mij betreft geen probleem. Wat betreft Jolien ben ik bang van wel. Ze mag jou niet. Lastig mens, ze zal wel bang zijn voor concurrentie". Adje reageerde boos omdat Jolien toch haar vriendin was, waarna WM een redelijk antwoord gaf: "Als Jolien er problemen mee heeft, moeten we maar gewoon zeggen dat haar vriendje er niet meer was zonder Noémie. Trouwens, als we allemaal willen dat Noémie in ons team komt zal ze heus niet tegenstemmen...". Iedereen leek het hiermee eens te zijn.

Bij het kamp waren er zeker problemen, maar nadat Tuffie met een redelijk idee kwam om haar flink in de gaten te houden stemden Noémie en Jolien in. Jolien leek tevreden, maar Noémie was er nog steeds niet klaar mee. Ze zei wat dreigementen tegen Jolien, en ze vertelde dat ze Jihawk vermoord had. In het kamp van Team Blauw werd ze erg populair. Iedereen mocht haar duidelijk een stuk meer dan Jolien, die vooral bezig was strategieën te bedenken, in haar eentje. In de avond sprak Jolien haar groep toe. "Jongens, we moeten nog wat eten verzamelen. Ik stel voor dat we de groep in tweeën splitsen, ik ga met Tuffie, Noémie en Adje en de andere gr...". Voordat ze haar zin kon afmaken werd ze onderbroken door Noémie. "We hebben toch genoeg eten?! Ik stel voor er een leuke avond van te maken om elkaar beter te leren kennen!". De meesten stemden daar mee in, waaronder Tuffie en Adje. Toen had Jolien er schoon genoeg van. "JONGENS, DIT MENS IS DE DUIVEL! DE DUIVEL!! ZE HEEFT JIHAWK VERMOORD, LOOPT MIJ CONTINU TE BEDREIGEN EN TE BELEDIGEN, GELOOF ME, ZE ZIT HIER OM ONZE TACTIEKEN TE JATTEN EN OM ONS UIT ELKAAR TE DRIJVEN". Iedereen was stil, behalve Noémie, die nep ging huilen. Necrodeus gaf woest reactie. "ALS ZE HIER KOMT VOOR TEAM GEEL, WAAROM HEEFT ZE DAN ADJE GERED? EN TG NEERGESTOKEN?". Weer stilte. Necrodeus vervolgde: "Jij bent gewoon een jaloers kreng, weet je dat? Je bent bang dat Noémie Adje van je steelt. Dat Noémie meer respect heeft in deze groep. Nou, wat mij betreft ís dat ook zo". Jolien reageerde weer: "Oké, maar ik ben dan weg. Wie gaat er mee?". Tuffie dacht geen seconde na en volgde Jolien. "Je hebt misschien dan geen bewijs, ik weet dat je een goed mens bent. Jij had mij ook gesteund bij een dergelijk probleem", zei Tuffie als reden. Ook een licht twijfelende Dark Lisa rende snel naar Jolien. Dark Lisa had eigenlijk nog niets gezegd of toegevoegd, maar deze keuze leek ze snel gemaakt te hebben. Bij het kamp stond Noémie er nog, samen met Adje, WM, Necrodeus en Goomuin. "Kom je nog, Adje?", vroeg Jolien. "Tja... om eerlijk te zijn denk ik dat Necrodeus gelijk heeft. Ik blijf hier." Jolien schrok en voelde pijn, maar probeerde dit niet zichtbaar voor de rest te laten maken. "Laat dan ook maar".

Het drietal, bestaande uit Jolien, Dark Lisa en Tuffie, liep weg van haar oude team. Diep het bos in. "Waar gaan we naar toe?", vroeg Dark Lisa. "Weet ik nog niet. Maar we gaan winnen als nieuw team, dat weet ik wel!", zei Jolien. Ze hoorde iemand achter zich aan rennen. "Hallo, Jolien", zei een herkenbare stem achter haar. Het was WM. "Ik heb ook een bloedhekel aan Necrodeus, en alleen al het idee dat Noémie misschien Jihawk vermoord heeft... ik kon daar niet blijven. Ik ben zo snel mogelijk achter jullie aangerend toen ze gingen slapen. Met mijn zwaard, natuurlijk. Hoe heet jullie nieuwe team eigenlijk?". Jolien gaf snel antwoord. "Team Paars. Hopelijk kunnen we met zijn vieren toch nog winnen".


_________________
Hitomi keer Nalyd Rats ofzo je was met afstand mijn favoriete forumlid  Crying or Very sad Crying or Very sad Crying or Very sad 

En Necro Bandaka Lennard Toady02 Poké-Fanaticus HenkSpermatank Nickmariourbanus Rinus999  STNF Coolboy Neuz en Uly moeten ook Nalyd Rats
Profiel bekijken http://www.toadplaza.com

6 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 12 op do 30 jan 2014, 20:31

T.G

avatar
Bowser Jr
Bowser Jr
'Nou, dat je mooi klaargespeeld, sukkel!' Woedend kijkt Ulysess naar T.G. 'Kijk nou eens waar de situatie waar we nu in zitten!' De hongerspelen zijn nog maar net begonnen, en de sfeer is nu al ver te zoeken. UNF is dood, Noémie heeft het team verraden en Tosti heeft Para een flinke wond in zijn been toegebracht. Toen Tosti op het punt stond om Para de genadeklap te geven had Ulysess hem nog net kunnen redden. Bij deze reddingsactie wist Ulysess Tosti een wond in zijn schouder geven. Ondertussen is Team Rood naar het bos afgeweken en is Team Geel bij gebrek aan een beter plan maar een beetje blijven rondhangen rond de Hoorn.

Ook T.G is niet tevreden met het begin van de hongerspelen, maar hij ziet het anders. 'Hoe dat ik dat nou kunnen weten?' werpt hij Ulysess tegen. 'Als we niet met z'n allen waren gegaan, dan...' 'Had UNF nu misschien nog geleefd!' Schreeuwt Ulysess door T.G heen. 'En zou Para niet gewond zijn geraakt. Gelukkig kon ik nog net op tijd opstaan, anders was hij nu ook dood geweest. Dankzij mij leeft hij nog. Maar wat heb jij nu precies gedaan! Juist! Niks!' Woedend keert Ulysess T.G de rug toe. Moet hij nu echt deze niksnut gaan volgen? 'Luister nou even!' zegt T.G. 'Ik had echt geen idee dat het zo zou kunnen aflopen. Het was Noémie's plan, en ik vond het wel goed klinken. Bovendien hadden de andere teams maar de helft van hun tributen op de Hoorn afgestuurd, terwijl wij met z'n allen gingen. Ik snap het niet... waar is het nou precies fout gegaan? Daarnet dacht ik nog dat we in het voordeel waren...' 'Nou, niet dus.' sist Ulysess. 'Het heeft er alleen maar toe geleid dat we nu meer tributen kwijt zijn dan de andere teams. Je hebt alles verpest.' 'Oh ja?' zegt T.G. 'Waarom kon jij UNF dan niet redden? Jij was toch een betere vechter dan ik, of niet soms?!' 'Hou je kop man!' roept Ulysess. 'Tosti zorgde er gewoon voor dat ik struikelde! Dat is zijn schuld, niet die van mij!'

Als T.G iets terug wil zeggen komt Chris tussenbeide. 'Jongens, rustig aan nu. We hebben een keer pech gehad, maar juist daarom moeten we vanaf nu juist extra goed ons best doen. Laten we ons niet bezighouden met wat gebeurd is, maar met wat ons nog te wachten staat.' T.G en Ulysess worden nu stil. 'Dus... wat is het plan nu?' vraagt Fisico terwijl hij bezig is Para's wond te verzorgen. 'Vraag dat maar aan T.G. Hij is immers de leider.' antwoordt Ulysess enigszins sarcastisch. 'Oke...' begint T.G. 'Wat voor wapens hebben we allemaal?' 'Chris heeft een pijl en boog, Para heeft een mes en Ulysess heeft een speer.' zegt Raceneus. Zijn goede geheugen zou het team nog van pas komen, denkt T.G. 'Goed... ik stel voor dat we naar het ijsgebied gaan. Ulysess kijkt T.G vreemd aan. 'Wat is dat nou weer voor een kutplan? We hebben wapens! Laten we achter Team Rood aan gaan. Dan kunnen we ook meteen wraak nemen op Tosti.' 'Nee, luister nou!' zegt T.G. 'Het is me nu wel duidelijk geworden dat open gevechten zoals daarnet alleen maar tot ellende leiden. We moeten confrontaties juist zo veel mogelijk vermijden en zien te overleven. Ik schat zo in dat het ijsgebied het meest onherbergzame gebied van de hele arena is, dus daar zullen de andere teams ons waarschijnlijk niet volgen. Dat is mijn redenering.' Ulysess fronst zijn wenkbrauwen. 'Luister eens, we hebben al twee tributen verloren, Para kan niet meer goed lopen en jij stelt voor dat wij ons allemaal laten doodvriezen? Ben je gek of zo?! Juist door het gevecht aan te gaan kunnen we de andere teams een beetje uitdunnen.' Ook Fisico sputtert tegen. 'Ik heb anders geen zin om een ijsbeer tegen te komen!' zegt hij. Als T.G iets wil terugzeggen komt Chris opnieuw tussenbeide. 'Laten we nou maar gewoon even doen wat T.G zegt. Als het niet blijkt te werken, dan komen we er nog wel op terug.'

En zo ging Team Geel op weg naar het ijsgebied. T.G probeert te verzinnen hoe ze daar zullen overleven. Hij stelt zich zo voor dat ze daar wel op pinguïns ijsberen of poolvossen kunnen jagen om in vlees te voorzien. Chris loopt achter hem aan en probeert een beetje met T.G mee te denken. Raceneus ondersteunt Para bij het lopen en Fisico kijkt angstig toe hoe het ijsgebied steeds dichterbij komt. Ulysess loopt met grote tegenzin achter de groep aan. Die T.G wordt nog eens onze ondergang, denkt hij. Door zijn incompetentie hebben ze tot nu toe alleen nog maar verliezen geleden. Hij zou zelf een veel betere leider zijn. Hij moet T.G op de een of andere manier lozen, dat weet hij zeker. Zodoende besluit hij om de andere teamleden een beetje te gaan opstoken. Hij gaat naast Fisico lopen. 'Vind je het niet belachelijk wat T.G allemaal doet?' Fisico knikt. 'Hij wil dat we op ijsberen en poolvossen gaan jagen. Maar die jagen juist op ons! Weet hij dat soms niet?' Fisico bibbert nu al van angst. 'Ja, echt man, wat een sukkel.' antwoordt Ulysess. 'Alles wat hij doet vergroot onze achterstand op de andere teams alleen maar. Hij is gewoon een watje, hij durft niet te vechten. We moeten van hem af.' Fisico twijfelt even, maar geeft Ulysess uiteindelijk gelijk. Chris hoort Ulysess en Fisico praten een draait zich even om, waarop ze gauw hun mond houden. Maar het moge duidelijk zijn dat in ieder geval Ulysess en Fisico T.G niet veel langer als hun leider zullen accepteren...

Profiel bekijken

7 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 12 op vr 31 jan 2014, 23:58

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
"Jongens..." zei Tosti. Lazerstraal en Leticia keken hem scherp aan. "... en meiden, excuseer." corrigeerde Tosti zich. "Het is een grootse dag vandaag. Vandaag starten we de 12e Hongerspelen. Eerst en vooral..."
"Sla de peptalk maar over." zei Henk op droge toon.
"Juist." zei Tosti. Hij keek geïrriteerd naar Henk. "Zo te zien is het slechts in een rechte lijn lopen naar de Hoorn." Bij het uitspreken van het woord 'lopen' voelde Henk weer een vorm van woede. "Ik denk niet dat het veel zin heeft om er met z'n allen naar toe te gaan. Ik stel voor dat ik, Sushi en Lucoshi richting de Hoorn gaan. De rest begeeft zich naar het bos. Let daarbij wel op dat jullie niet in contact komen met leden van de andere teams."
"Woah, ik wil ook naar de Hoorn." zei Henk. "Ga me niet buiten sluiten omdat ik in een rolstoel zit, verdomme. En bespaar me het gejank van "wees voorzichtig" en "in jou toestand zou je het beter niet doen", want ik wil ook wat toevoegen."
"Ja, maar... hoe snel kan dat... ding?" vroeg Tosti.
"Geen idee." gaf Henk toe. "Deze rolstoel is pas nieuw. Maar als hij snel genoeg is, ga ik mee naar de Hoorn. Probeer me maar eens tegen te houden."
Op dat moment stond de teller op nul. Henk gebruikte de hendel die aan zijn rolstoel hing om zich vooruit te bewegen. Hij was verbaasd over hoe snel hij ging. Door de banden, op maat gemaakt door het Capitool, merkte hij amper dat hij op zand zat. Hij reed even snel als de andere tributen konden lopen.
"Woohoo!" zei Henk vrolijk. "Probeer me maar te volgen, stelletje klapperjosties! Henk gaat naar de Hoorn, stelletje teringlijers! Wat zeg je daar van!"
Tosti zuchtte en rende achter Henk aan. Hij werd op de voet gevolgd door Sushi en tot zijn grote verbazing ook door Lazerstraal.
“Wat heeft dit te betekenen? Lucoshi zou meegaan!”
Lazerstraal keek Tosti vuil aan.
“Waarom moesten de vrouwen achterblijven? Wij kunnen ook prima vechten!”
Tosti ergerde zich aan zijn teamgenoten. Tijdens de trainingen was het duidelijk geworden dat Sushi en Lucoshi, naast hem, de beste vechters in het team waren. En nu bleef Lucoshi achter en gingen Lazerstraal en Henk ineens mee naar de Hoorn. Maar hij besloot zijn ergernis niet te laten blijken.
“Prima, dit is je kans om jezelf te bewijzen!”
De drie tributen van team Rood kwamen aan bij de Hoorn. Henk was sneller, en was inmiddels met WM in gevecht om een zwaard te bemachtigen. Tosti keek naar Sushi; ze hadden van tevoren een duidelijke tactiek afgesproken om ervoor te zorgen dat ieder van hen een wapen te pakken zou krijgen. Sushi knikte om te bevestigen dat hij klaar was om het plan uit te voeren, en rende als een speer tussen de tributen van Geel en Blauw door. Tosti keek naar de andere kant, waar Lazerstraal stond. Ook zij knikte, en voerde de actie uit die eigenlijk voor Lucoshi bedacht was. Tosti was even verbaasd: misschien had hij zich in Lazerstraal vergist. Zelf rende hij recht vooruit, naar het midden van de Hoorn. Hij sprong over Para, ontweek Chris en kwam recht voor een schitterend zwaard terecht. Al snel stonden Sushi en Lazerstraal naast hem. Sushi had een speer en een bijl bemachtigd, al was hij de speer inmiddels alweer kwijt geraakt, en Lazerstraal had een blaaspijp met pijltjes. Tosti wenkte naar T.g, die vlak voor hen stond met zijn rug naar hen toe. Met een brul sprongen de drie richting de leider van team Geel. Die draaide zich om, en kreeg in een flits gezelschap van twee gewapende teamgenoten. Terwijl Sushi en Lazerstraal zich over Para en Chris ontfermden, Liep Tosti vastberaden op T.g af. T.g had de speer van Sushi weten te bemachtigen, maar deze werd plotseling uit zijn handen gerukt door een andere tribuut van Geel. Ulysses kwam met de speer op Tosti afgerend. Tosti ontweek hem zonder enige moeite, en stak zijn zwaard door een vierde tribuut van team Geel, een magere jongen die volgens hem UNF heette. UNF viel dood op de grond, gevolgd door een kanonschot. Binnen mum van tijd stond Para voor tosti’s neus, met een mes in zijn handen. Met een soepele zwaai sloeg Tosti tegen Para’s been, dat direct hevig begon te bloeden. Para viel op de grond, en Tosti was klaar om hem de genadeklap te geven, toen hij ineens een pijnscheut in zijn schouder voelde. Ulysses had hem van achter aangevallen met de speer. Tosti vloekte. Hij was omsingeld door de leden van team Geel, die ieder op wraak belust waren vanwege de dood van UNF. Bovendien bevestigde een kanonschot de dood van Lazerstraal, die na haar duel met Para werd aangevallen door Necrodeus en WM van team Blauw. Tosti wenkte naar Sushi, die nog in gevecht was met Chris. Sushi sprintte direct weg van de Hoorn, en Tosti rende achter hem aan. Ze hadden al met al geen geweldige start gemaakt. Henk was spoorloos verdwenen, Lazerstraal was dood en Tosti gewond. Toch was Tosti niet geheel ontevreden. Hij en Sushi hadden wél 2 sterke wapens weten te bemachtigen. Met een grijns renden de beide tributen dan ook opgetogen het bos in, waar de rest van team Rood ongeduldig op hen zat te wachten.

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

8 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 12 op za 01 feb 2014, 01:04

Olivier Vanilla

avatar
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Toen Necrodeus aan de Spelen begon, had hij eigenlijk geen idee hoe zijn team het er van af zou brengen. Op zich leek het wel te kunnen. Het kreupelig overkomende team Rood leek vooraf geen probleem te zijn, team Geel zag er ook niet als gezellige boel uit. Zijn eigen Team Blauw deed het dan wat beter. Necrodeus, de nooit erkende zoon van Capitool-celebrity Cansel Sert, had nooit het fijnste leven gehad. Hij had een afkeer voor oneerlijkheid. Een prachtig en rijk leven werd Necrodeus ten onrechte ontnomen doordat zijn moeder nooit wilde toegeven dat ze een kind had gebaard van een simpele sterke houthakker van zijn district. Zijn vader had wel meerdere kinderen, maar omdat Necrodeus de enige was van de zeven die Capitoolbloed had werd hij het minste behandeld en kreeg hij altijd de laatste restjes en de minste voorrechten. Hij was dan ook enorm bang en alert er op dat de captain zichzelf niet zou voortrekken, of andere tributen haar klusjes zou laten doen. Necrodeus stoorde zich enorm aan de positie van Tuffie en Adje tijdens de training. Het was duidelijk dat Jolien deze twee tributen wat belangrijker vond dan de rest, Necrodeus was als de dood dat hij slachtvoer zou worden om het leven van een van deze drie te redden. Toen Necrodeus hoorde dat hij naar de Hoorn moest komen, terwijl Tuffie en Jolien niet mee hoefden te vechten, was hij er eigenlijk al een beetje klaar mee. Jolien was een bekwaam vechter en nog redelijk snel ook, hetzelfde gold voor Tuffie. Het sparen van Goomuin en Dark Lisa vond hij logisch, maar Necrodeus voorspelde zware spelen voor hem.

Tijdens de spelen zag Necrodeus zijn theorie alleen maar meer bevestigd worden. Jolien was een rottige leidster die geen problemen mee zou hebben om hem of WM, Dark Lisa of Goomuin op te offeren om een van haar vrienden gered te zien worden. Het was op de Hoorn waar Necrodeus een meisje vond die wél een goede leidster zou zijn. Necrodeus ontmoette haar toen hij samen met WM en Adje wegrende van de Hoorn. Het was Noémie. Zij was bij team Geel weggegaan omdat ze inzag dat het team haar niet waardevol zou vinden. Iets wat ze overduidelijk was, gezien haar optreden op de Hoorn. Bij aankomst van Team Blauw hoopte Necrodeus al vurig dat Jolien de komst van Noémie niet zou toestaan. Iets wat wel gebeurde, na een mooie compromis door Tuffie. In die avond kwam Necrodeus er steeds meer achter wat voor charmante en vriendelijke meid Noémie was. Ze vertelde dat ze kwam van een tweeling. Haar broer was in alle fronten perfect ten opzicht van haar, Noémie had altijd in de schaduw van hem gestaan. Ze zag de Hongerspelen als de kans om zichzelf te bewijzen, dat ze beter was dan haar broer. Die was eerder ook opgeroepen voor een Hongerspelen, en hij had het helaas niet gered. Noémie was er mysterieus over wie het precies was. In de tijd na de dood van haar broer is Noémie volledig genegeerd door haar ouders, totdat ze opgeroepen werd voor de Spelen. Dit was haar kans. Necrodeus wist dat dit de leidster was. Nadat Jolien kwam met een rare groepsindeling voor het eten zoeken, waar ze weer met haar vrienden Adje en Tuffie zat, besloot Noémie er op in te gaan. Na Joliens achterlijke en jaloerse beschuldigingen besloot Necrodeus het voor Noémie op te nemen, waarop Jolien besloot weg te gaan, samen met haar vrienden Tuffie en Dark Lisa. Adje bleef verrassend genoeg achter. Necrodeus was blij.

Bij Jolien, net weggelopen, liep het wat minder op rolletjes. Letterlijk dan. Weliswaar kwam ze er achter dat WM eigenlijk aan de kant stond van haar, iets wat broodnodig was omdat WM het sterkste wapen uit het spel bezat: het zwaard. Eenmaal aangekomen in de grasvelden hoorden ze iets rollen. "Wat is dat?", vroeg WM. Dark Lisa dook direct bang achter WM, met de hoop dat hij haar bescherming zou bieden. "ROTZAKKEN", hoorden ze diegene schreeuwen. Ineens hoorde Jolien een vogel kraaien. Ze keek om, maar zag niets. Toen ze terug naar voren keek zag ze ineens een tribuut voor zich staan. Het was Henk, de jongen in een rolstoel. "Zozo, tributen van Team Blauw!", hoorde Henk. "Waarschijnlijk zijn jullie mij net zo onwaardig als de tributen van Team Rood. Nee, er zijn maar een paar tributen waar ik bewondering voor heb. Ulysses, Necrodeus, Jihawk, Noémie, Para... jullie horen daar duidelijk niet bij. Jolien moest even fronsen bij het horen van de twee namen die haar net verraden hadden, Necrodeus en Noémie. "Moet je niet wat doen, WM?", vroeg ze. "Tja... een gehandicapte aanvallen, dat gaat serieus tegen al mijn principes in... dat is gewoon niet eerlijk!", antwoordde WM. Het was duidelijk een antwoord wat Henk niet waardeerde. "Ik ga jullie aanvallen, hoor! Ik meen het!", zei Henk. Jolien kon eigenlijk haar lachen niet meer inhouden. Een eenzaam tribuut, gevlucht van zijn team, die de vier probeerde te bedreigen, terwijl hij nota bene in een rolstoel zit ook. "Rol maar lekker verder", schaterde Jolien. "IK RIJ JE AAN", riep Henk. "Doe maar", riep Jolien, wetend dat ze direct opzij zou springen als Henk daadwerkelijk zou gaan rijden. Dat deed Henk ook, maar hij veranderde van richting. Hij kwam in volle snelheid af op WM en Dark Lisa. WM ontweek in een snel reflex, Dark Lisa lukte dit niet meer, zij werd geraakt door de extreem snelle rolstoel van Henk. Net niet dodelijk, maar ze was er niet best aan toe, dat was duidelijk. Henk, blij met zijn geslaagde aanval, draaide zich om en probeerde roekeloos op WM af te komen. WM werd geen moment onrustig en hield zijn zwaard met de punt voor zich uit. Henk moest zo op het laatste moment remmen, om zich niet letterlijk in het zwaard van WM te rijden, waarna deze direct Henk uit zijn rolstoel smeet. "Opdonderen, wij hebben deze nu nodig voor Dark Lisa." Terwijl Henk machteloos op de grond lag te spartelen, keek Tuffie naar de schade van Dark Lisa. "Gekneuste ribben, volgens mij. Henk is ook vol over de bovenkant van Lisa's linkerhand heen gegaan. Dark Lisa was bewusteloos, Jolien keek slikkend naar de schade van Dark Lisa's hand. Er lagen een paar vingers half af en het bot stak uit. Verbazend dat zo'n rolstoel flinke schade kan doen. Tuffie legde voorzichtig Dark Lisa in de rolstoel. "Ze overleeft het nog wel, maar het gaat zwaar worden voor haar verder", gaf Tuffie eerlijk toe. WM liep naar Henk toe. "Ga je me nu vermoorden?", vroeg Henk. "Nee, dat doe ik niet". "Je maakt een fout, WM, een grote fout! Dit is de reden dat ik je niet geweldig vindt, in tegenstelling tot andere tributen!", schreeuwde Henk na. WM gaf rustig antwoord. "Nee Henk, ik heb mijn principes. Die zou jij ook nodig moeten hebben. Met een grote mond redt je het niet! Neem ook eens de tributen die je tegenkomt serieus, en ga ze niet verlaten of belachelijk maken omdat je ze niet moet. Misschien zou je ze nodig moeten hebben. Je krijgt nog een kans van me. Misschien wordt je gevonden als je hier op de grond ligt. Wordt volwassen".

Henk lag op de grond na te denken. Hij probeerde op te staan, maar het lukte hem echt niet, zijn benen deden nog teveel zeer. Totdat hij twee takken naast zich vond. Hij kroop er naar toe, en probeerde op te staan er mee. Het waren een flinke en vooral stevige takken, waar hij zijn gewicht op kwijt kon. Zijn linker been deed al wat minder pijn, dus hij kon die takken nog gebruiken om zich voort te bewegen. Hij dacht na over de woorden van WM. Misschien had hij toch gelijk.

De tributen van Team Paars hadden het niet over Henk, maar vooral over Noémie. Tuffie vertelde aan Jolien dat Noémie had verteld over haar tweelingsbroer, die in een eerdere spelen mee had gedaan, blijkbaar ver was gekomen en waar ze de naam niet van wilde noemen. Tuffie vermoede ook dat deze Spelen niet lang geleden konden zijn, aangezien Noémie over enkele jaren sprak na de dood van haar broer. Jolien schrok ineens. "Jongens, ik vond Noémie al zo lijken in gezicht op een eerdere kandidaat, en dit bevestigt het. Welke deelnemer was ook zo doortrapt, slim, ver gekomen en deed een paar jaar terug nog mee? Ineens leken ze alle drie te beseffen over welke deelnemer het ging. "Jongens, volgens mij is Noémie de zus van Nickmariourbanus". Een stilte viel.


_________________
Hitomi keer Nalyd Rats ofzo je was met afstand mijn favoriete forumlid  Crying or Very sad Crying or Very sad Crying or Very sad 

En Necro Bandaka Lennard Toady02 Poké-Fanaticus HenkSpermatank Nickmariourbanus Rinus999  STNF Coolboy Neuz en Uly moeten ook Nalyd Rats
Profiel bekijken http://www.toadplaza.com

9 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 12 op za 01 feb 2014, 12:18

Adje Vanilla

avatar
Administrator
Administrator
Toen Sushi, Tosti aankwamen in het bos, zagen ze meteen al de overige tributen staan. Leticia, Lucoshi en Flappie waren druk bezig waren druk bezig met het verzamelen van dunne takjes voor een vuur, wat ze vast wel nodig zouden hebben 's avonds. Deze stukjes hout moesten voldoen aan een aantal voorwaarden. Terwijl Lucoshi en Leticia druk bezig waren met al deze voorwaarden te controleren, wandelde Flappie in z'n eentje rond in het bos op een traag tempo, af en toe eens een stuk hout oprapend zonder echt te controleren of het geschikt was voor een vuur.
"Ah, daar zijn jullie." zei Lucoshi opgelucht. "Eindelijk. Waar bleven jullie?"
"We hadden een aantal... kleine probleempjes." zei Sushi. "Lazerstraal heeft het helaas niet gered. En Tosti is gewond. Maar we hebben wel twee wapens en een rugzak, dus dat... is iets? Denk ik?"
"En ik heb UNF gedood." zei Tosti trots. "Maar jongens, dit doet behoorlijk veel pijn. Iemand die wat kennis heeft van geneeskunde?"
Leticia liet het hout dat ze had opgeraapt vallen, plukte een aantal bladeren van de bomen en begon de bloedende wonde van Tosti schoon te maken. Toen het meeste bloed weg was, nam ze wat bladeren van een andere boom, deed ze in haar mond en begon er op te kauwen. Ze spuwde ze uit en begon de walgelijke, groene smurrie op Tosti's schouder te smeren. "Dit zou de pijn wat moeten minderen." zei Leticia rustig. "Meer valt er momenteel niet te doen voor hem. Het is een behoorlijk grote wonde. Ga op je rug liggen in het gras. Je kunt even rusten." Leticia glimlacht geruststellend.
"Niks nuttigs voor Tosti's wonde in deze rugzak, helaas." zei Sushi somber. "Heel wat voedsel, een dunne draad, een notitieblokje en... een neushoornknuffel?"
"Aw, wat is ie schattig." zei Lucoshi. "Kijk hem nou."
"Ja, maar helaas zullen we door deze knuffel niet de Spelen winnen. Tenzij hij kan ontploffen." grijnst Sushi. "Maar toegegeven, hij is enorm schattig. Wat doen we met het eten?"
"Houden we voor vanavond." zei Lucoshi. "Om eerlijk te zijn heb ik nu alweer honger, maar we moeten er spaarzaam mee om gaan. En we hebben niets te drinken."
"Behalve dit flesje koude tomatensoep." zei Sushi. "Het was blijkbaar teveel gevraagd om dit met water te vullen."
"Waar is Henk trouwens?" vroeg Leticia bezorgd.
"Oh, geen idee." antwoordde Tosti. "Hij was er plots niet meer. Misschien is ie wel van een berg gevallen. Daar zijn er genoeg van hier."
"Alsof we dat zo erg vinden." zei Flappie op sarcastische toon. De rest draaide zich om.
"Wat bedoel je daar nou mee?" vroeg Tosti, licht verbaasd dat hij eens iets zegt.
"Ik zeg gewoon wat jullie dachten." zei Flappie. "Alhoewel niemand van jullie het werkelijk durfde zeggen, dachten jullie allemaal wel hetzelfde. Of niet soms?" Iedereen begon elkaar aan te kijken. Op Flappie's eerder neutrale blik werd nu een geamuseerde glimlach getoverd.
"Niemand gaat die knul missen." zegt Flappie. "Hij was enkel een blok aan ons been."
"Dat is niet waar." verdedigde Sushi. "Henk is niet de meest aardige persoon, nogal impulsief en behoorlijk dom, maar ieder teamlid heeft waarde. We zijn nu nog maar met zes. Henk is weg, Lazerstraal is overleden en Tosti is zwaar gewond."
"Hmpf... Mensen." zei Flappie geërgerd. "Jullie zijn allemaal hetzelfde. Van de 7 miljard mensen op deze planeet zijn er misschien maar een duizendtal die het werkelijk verdienen om te leven. Ik durf erom te wedden dat je hem in werkelijkheid eigenhandig van een berg had afgeduwd. Of niet soms?"
Sushi probeerde zich te verdedigen, maar in werkelijkheid had hij gewoon gelijk. Flappie's woorden raakten hem als een vlijmscherp mes. Pijnlijk, maar raak. En o zo waar.
"Wat krijg jij nou ineens?" zei Lucoshi. "Waar is die..."
"Kop dicht." zei Flappie rustig. "Ik geef werkelijk geen zier om jullie miezerige leventjes." Het werd stil.
"Luister even. Ik ben niet het type dat jullie misschien denken dat ik ben. Dus ik ga niet om de pot draaien. Dit spel maakt mij werkelijk niks uit. Als ik dit win, gebeurt er niks. Ik ga niet terug naar huis."
"... Waarom niet?" vroeg Sushi.
"Ik zit in de gevangenis." zei Flappie. Het was als een bom die insloeg toen hij het zei.
"Naja, zat." zei Flappie licht geamuseerd. "Tot een of andere persoon het idee kreeg om ook mensen uit de gevangenis te laten meedoen. Geen idee van waar het idee kwam, maar ok. Als ik de persoon tegen kom die dit heeft bedacht, moet ik hem maar koelbloedig vermoorden. Net zoals die andere zeven personen." Hij grijnsde.
"Je hebt... zeven moorden gepleegd?" riep Tosti geshockeerd. "Waarom? Wat voor gestoorde ziel ben jij? Je vermoordt niet zomaar iemand!"
"Ik heb nooit beweerd dat ik die zeven moorden zonder reden heb gepleegd." zei Flappie met een enorme koelbloedigheid. "Daarbij, daarnet deed je zelf behoorlijk trots dat je iemand had vermoord. UNF, was het toch?"
"Dat is anders." zei Tosti woest. "Ik had geen keus."
"Je hebt altijd een keus!" riep Flappie. "En het is al helemaal niet anders. Ook die jongen had nog een heel leven voor zich. Wie weet wat hij nog allemaal had kunnen bereiken. Dood is dood. De omstandigheden doen er niet toe. Als je echt wilde, had je het niet kunnen doen. Maar je hebt het toch gedaan. Je bent geen haar beter dan mij. Geen haar. Jij mag het anders zien, maar in werkelijkheid is moorden binnen of buiten de Arena exact hetzelfde. Het enige verschil is dat het hier is toegestaan. Maar maakt dat uit? Als je die UNF buiten de Arena had vermoord, had het net evenveel leed aangebracht bij z'n familie. Het is onzin wat je zegt, Tosti. Pure onzin. Geloof wat je zelf wilt, maar "het was een moord in de Arena" is het meest goedkope excuus ooit. Denk maar maar eens over na, Tosti. Denk daar maar eens over na."
"Ik..." maar Tosti kwam niet verder. Hij wist niks te bedenken om hier op te zeggen. Had ie gelijk?
Flappie keek geamuseerd naar de haat die iedereen nu voor hem had. Het duurde maar een paar minuten tot hij de hele groep tegen zich gekeerd had. En toch had hij het gevoel dat niemand het lef had om hem hiervoor uit de groep te schoppen.
"Ik wil heus wel helpen met deze Spelen te winnen, trouwens. En ik zal jullie niet verraden. Tenminste... als jullie mij niet verraden. Als jullie me nu willen excuseren, ik ga verder hout sprokkelen."
Daarna volgde een ijzige stilte.


_________________

Para ik eis een leukere opmerking hier verdomme

ADJE IS EEN FLADJE o god why

ik zei leuker
Profiel bekijken

10 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 12 op za 01 feb 2014, 13:53

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
“Laten we hier ons kamp opslaan!”
Ulysses keek verbaasd naar T.g. Dit kon hij toch niet menen? Ze zaten in een dal tussen twee heuvels in.
“Ben je gestoord geworden? Vanuit hier zijn we de makkelijkste prooien ooit, zowel voor roofdieren als voor de andere teams! Zij zien ons veel eerder dan wij hen!”
Fisico viel Ulysses bij.
“Kunnen we niet beter juist wat hoger gaan zitten zodat we overzicht hebben?”
T.g keek vertwijfeld naar zijn teamgenoten.
“Het leek mij wel handig om beschut te zitten, en-“
“En wat?” Ulysses kon zich duidelijk niet meer inhouden. “Jij noemt jezelf een survivalexpert, maar je bent nog te stom om dit in te zien!”
Chris zag hoe Ulysses naar zijn speer greep, en trok direct zijn pijl en boog tevoorschijn.
“Klaar nu! T.g is de leider, en als hij zegt dat we hier ons kamp opslaan, dan doen we dat!”
“Maar-“
“Niks te maren! Maak jezelf liever nuttig en kijk of je ergens hout kunt vinden zodat we een hut en een kampvuur kunnen bouwen!”
Ulysses durfde Chris, die nog steeds een pijl op hem richtte, niet tegen te spreken en vertrok samen met Fisico en Raceneus op zoek naar hout. T.g keek Chris dankbaar aan.
“Bedankt dat je voor me opkwam”
Chris haalde zijn schouders op, en zij iets feller dan misschien bedoeld:
“Ik deed het niet voor jou. Ulysses heeft gelijk, we zijn hier makkelijk aan te vallen. Maar die jongen heeft een veel te groot ego.”
T.g zweeg. Blijkbaar zag ook Chris hem als een waardeloze leider. Misschien was hij dat ook wel. Ze hadden hem nooit leider moeten maken.
Plotseling vroeg Para:
“Wat zit er eigenlijk in die rugzak Chris?”
Chris keek Para verbaasd aan, en pakte toen de rugzak die hij bij de Hoorn had weten te bemachtigen. Hij maakte hem open, en kreeg een grijns op zijn gezicht.
“Over het voedsel hoeven we ons voorlopig geen zorgen te maken!” zei hij, terwijl hij 2 biefstukken omhoog hield.

Die avond zaten de 6 mannen van team Geel rond een kampvuur. Ulysses, Fisico en Raceneus waren erin geslaagd om wat brandhout te vinden, en Chris was bezig de biefstukken te bakken.
“Was het nu wel slim om die biefstukken nu al te bakken?”
Chris en Para wisselden een blik. Ulysses ging wéér tegen T.g in.
T.g zei aarzelend:
“Het… Het leek me wel slim om alvast op kracht te komen, dan hebben we een voorsprong op de anderen en-“
“En zitten we de rest van de Hongerspelen zonder voedsel!” Onderbrak Ulysses T.g.
T.g keek de groep aan.
“Vinden jullie ook dat we de biefstukken beter langer hadden kunnen bewaren?”
Para haalde zijn schouders op, Fisico keek ongemakkelijk naar de grond en Raceneus mompelde iets onverstaanbaars. T.g zuchtte.
“Ik weet dat ik geen goede leider ben. Ik heb tot nu toe alles verpest. Misschien is het beter als iemand anders de leiding overneemt.”
Ulysses begon te grijnzen.
“Eindelijk zeg je eens iets slims, T.g! En ik zal met alle liefde en plezier-“
Op dat moment stond Chris op. Hij had het mes van Para in zijn handen, en door het vuur, dat hem van onder belichtte, zag hij er indrukwekkend uit. Ulysses hield direct zijn mond.
“Nu is het afgelopen met dat gezeur over het leiderschap!” Chris fluisterde deze woorden bijna, maar iedereen kon hem horen.
“Het gaat er niet om wie er het beste kan vechten, of het beste kan survivallen. Het gaat erom dat wij als een team samenwerken. Het gaat erom dat wij aan het eind van de Hongerspelen met zijn zessen de Hovercraft instappen en levend terug naar huis gaan! Als we van het begin af aan goed samengewerkt hadden in plaats van constant commentaar te leveren op elkaar, had UNF nu nog geleefd! En ja, er is iemand nodig die de leiding neemt, die de beslissingen maakt, en de spelmakers hebben daarvoor T.g uitgekozen. Maar het gaat er niet om wie de leider is, wij moeten als team een blok vormen!”
Iedereen was stil. Zelfs Ulysses zei niets. Plots begon Para te klappen. Al snel volgde Raceneus zijn voorbeeld, gevolgd door Fisico en T.g. Zelfs Ulysses sloeg een keer zijn handen op elkaar.
“Je hebt gelijk!” T.g stond op en ging naast Chris staan. “De spelmakers hebben mij tot leider benoemt, maar dat betekend niet dat ik boven jullie sta. Ieder van ons heeft zijn eigen kwaliteiten, en die moeten we benutten. Samen beslissingen maken, samen alles doen. We zijn alle zes potentiële winnaars, laten we onze krachten bundelen om de anderen uit te schakelen in plaats van elkaar het leven zuur te maken!”

Aan het eind van de avond gingen de zes mannen slapen. Na de speeches van Chris en T.g hing er een broederlijke sfeer in team Geel. Zelfs Ulysses had de rest van de avond geen spanningen meer veroorzaakt. Terwijl de anderen alvast een warm plekje opzochten voor de nacht, zat Chris nog bij het vuur. Para, wiens been inmiddels een stuk minder zeer deed, kwam naast hem zitten.
“Mooi gesproken daarstraks!”
Chris keek Para niet aan, maar een kleine glimlach bevestigde dat hij hem gehoord had. Para kwam nog wat dichter bij Chris zitten.
“Maar meende je er iets van? Wil je echt met het hele team de finale halen?”
Chris keek nog steeds naar het vuur. De vlammen weerkaatsten in zijn ogen, die kil vooruit staarden.
“Nee. Zodra de mogelijkheid er is, gaat Ulysses eraan.”

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

11 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 12 op za 01 feb 2014, 18:53

Adje Vanilla

avatar
Administrator
Administrator
"Hmpf. Hier, hout. Maak maar een vuur." Flappie liet zijn verzamelde hout op de grond vallen. "Het wordt donker. Lijkt me eens tijd dat we op krachten komen. Wie maakt eten klaar?"
"Ik doe wel." zei Sushi, zonder Flappie aan te kijken. Hij had geen zin om die koude, emotieloze ogen te zien. De hele namiddag was de sfeer in Team Rood ver te zoeken. Flappie zat in z'n eentje hout te sprokkelen, en de rest probeerde zich ook op een nuttige manier bezig te proberen. Tijdens het op zoek gaan naar eten, zonder al te veel resultaat, werd er veel geroddeld over hem. Ook naar water werd gezocht. Op een bergtop werd een kleine poel met water gevonden, waarschijnlijk gevormd door een regenbui voor de start van de Spelen. Als het water eerst wat gekookt werd op een vuurtje, zouden de bacteriën eruit gaan, en dan was het water te drinken na afkoeling.
Poké Fan maakte een vuur, terwijl Sushi het eten uit de rugzak haalde. Omdat men geen schaal had om de biefstukken in te bakken, stak hij de biefstukken op Tosti's zwaard en hield ze in het vuur. Daarna legde hij ze op een stuk boomstam van de boom die Lucoshi had omgehakt met z'n bijl, tot ergernis van Tosti, die het redenloos omhakken van een boom uiterst dom vond.
"We moeten zuinig zijn met onze voorraad." benadrukte Tosti. "Zoveel is er niet."
"Dus... Wie eten we eerst?" grijnst Flappie. De reacties zijn ronduit amuserend. Poké Fan is niet onder de indruk, Lucoshi houdt z'n bijl in gereedheid en de rest verschuilt zich achter een boom. Enkel Leticia lijkt niet echt een bijzonder iets uit te voeren. Ze blijft daar maar, in het vuur staren.
"Relax." lacht Flappie. "Het was maar een geintje. Maar Tosti heeft gelijk. Zuinig zijn is de boodschap. Maar goed, kom nu rustig rond het vuur zitten. Het is misschien een idee om elkaar beter te leren kennen." De mensen die achter de boom stonden kwamen niet volledig overtuigd van achter de boom vandaan. Dit in een uiterste stilte waar je een speld in kon horen vallen.
"Dus. Ik ben Flappie Itsot. District 8. 18 jaar. Ik ben een enorme liefhebber van honden en mijn lievelingskleur is oranje. Of zoiets. Ik heb over mezelf eigenlijk vrij weinig te vertellen, maar als jullie meer willen weten... Niemand houdt jullie tegen om het te vragen. Geeft iemand me even de biefstuk door?"
Het bleef stil.
"Hmm... Best." zei Flappie. "Ik heb de boodschap ontvangen. Dan maak ik maar een wandeling. Tot later."
"Kom terug voor het donker wordt, Flappie!" riep Leticia hem nog toe.
"Nee, laat hem." zei Sushi. "Misschien verongelukt die griezel wel. Dan kunnen we tenminste rustig slapen."

De zon was al onder. Het was ontzettend donker, en het werd ongelooflijk moeilijk om nog een hand voor ogen te zien. Had het niet aan het zachte maanschijnsel gelegen, had Flappie vast al een aantal keer tegen een boom aangelopen. Af en toe hoort hij wat. Meestal zijn het z'n eigen voetstappen op de talloze fijne takjes die op de grond liggen, of het geritsel van de bladeren. Maar plots hoort hij stemmen. Snel verschuilt hij zich achter een grote, brede boom, zodat hij niet gezien wordt. Het aantal mensen die hij ziet is behoorlijk klein, wat hem toch licht verrast. Maar in ieder geval komt dat goed uit voor hem. Het wordt allemaal nog beter als hij een bepaald iemand herkent. Flappie wacht nog even. Waarschijnlijk heeft hij een halfuur op die plek blijven staan, in afwachting dat men ging slapen. Het duurde behoorlijk lang, want de sfeer zat er goed in. Je zou haast even vergeten dat je aan de Hongerspelen meedoet als je het zag. Toen men sliep, hield de persoon die hij in gedachten had de wacht. Het kon niet mooier. Zo geruisloos als mogelijk kwam hij dichter bij, achter haar. Zo te zien nam ze haar opdracht als wacht niet al te serieus. Hij vroeg zich af of ze wel wat om haar team gaf. Met overlopers weet je nooit. Hij nam haar vast bij haar keel, zodat ze niks meer zou kunnen zeggen. Snel ging hij achter een boom zitten met haar, en sloeg haar bewusteloos. Het werd tijd voor een wandeling, dacht hij. Een wandeling naar de woestijn.

Het was ontzettend koud in de woestijn. Toch bizar, dat een woestijn zo koud kan zijn bij nacht. Ze leek bij bewustzijn te komen.
"Hallo... Noémie." zei Flappie. "Tsk... je broer had zoiets van ver zien aankomen. Alhoewel..." Hij grijnst.
"... Ok, wie ben jij?" riep Noémie. Ze wilde zich verzetten, maar toen zag ze dat ze vast zat in het zand.
"Je lijkt me niet in de positie om vragen te stellen." zei Flappie geamuseerd. "Maar goed. Mijn naam is Flappie. Is dat goed genoeg?"
"Jij... smerige..."
"Woah, rustig aan. Of wil je niet weten wat er gebeurd is met Nick... en je vader?
"Wie is Nick?" vroeg ze.
"Oh, je weet best wel wie Nick is. Of zal ik zeggen... NickMarioUrbanus? Komt die naam je bekender voor? Doe normaal mens, je weet best over wie ik het heb. Je broer, die de Hongerspelen nipt had verloren. Of tenminste... dat denkt men."
"Waar wil je naartoe?" zei Noémie geërgerd. "Wat is je punt, gast?"
"Je bent een slim meisje." vleide Flappie. "Maar je kritisch denkvermogen is zo te zien nog niet optimaal." Hij glimlacht. "Het Capitool geeft de Hongerspelen niet altijd... betrouwbaar weer. Je kent je broer. Misschien ken je hem zelfs beter dan ik. Dat betwijfel ik, maar aangezien jullie de beste maatjes én een tweeling zijn, is die optie er wel. Stel je even in zijn plaats. Een 15-jarige jongen... tegen een 12-jarig meisje. De hele Hongerspelen wist hij iedereen voor de gek te houden. Uiteindelijk bleek hij ook nog zeer intelligent en gespierd te zijn. Denk je dat Nick zich zomaar zou laten doodgestoken hebben met een pijl? Een pijl?"
Het werd even stil.
"Het antwoord is nee." zei Flappie. "Zo was Nick niet. Ik ken Nick." Hij staarde haar aan. "Ten slotte hebben we niet voor niks samen op de middelbare school gezeten. Van wie denk je dat Nick dat manipuleren mee heeft? Hij heeft alles van mij geleerd. We hadden heel wat lol in onze jeugd. We kregen altijd wat we wilden. Geen uitzondering. Mooie tijden." Even lijkt hij in gedachten verdiept.
"Geloof wat je wilt, Noémie. Het maakt mij niet uit. Ik zeg dat Nick de Hongerspelen heeft gewonnen. Maar... toch is hij dood. De vraag is dan... wie heeft 'm dan vermoord?"
Noémie keek Flappie geshockeerd aan.
"Nou, als je me nu even wilt excuseren... Ik zou nog graag wat willen slapen. Het was me een genoegen." zei Flappie sarcastisch. Kwaadaardig lachend keerde hij terug naar het bos.


_________________

Para ik eis een leukere opmerking hier verdomme

ADJE IS EEN FLADJE o god why

ik zei leuker
Profiel bekijken

12 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 12 op zo 02 feb 2014, 18:19

T.G

avatar
Bowser Jr
Bowser Jr
De maan staat inmiddels hoog aan de hemel. WM, Tuffie en Dark Lisa liggen in het kamp van Team Paars te slapen, en Jolien houdt de wacht. Slapen komt er voor haar waarschijnlijk toch niet van. Het gesprek dat de die avond met haar kampleden had gehad heeft een niet zozeer hevige maar toch een moeilijk te negeren indruk op haar gemaakt. Ze besluit even een wandelingetje te gaan maken om even op een rijtje te krijgen wat ze nu eigenlijk gehoord heeft.

Plotseling komt WM naast haar lopen. Jolien schrikt even. 'Wat doe jij hier? Ik dacht dat je aan het slapen was...' 'Dat was ik ook.' antwoordt WM. 'Ik werd alleen weer wakker, en toen merkte ik dat jij weg was. Waar loop je naartoe?' 'Sorry.' antwoordt Jolien. 'Ik had natuurlijk de wacht moeten houden. Maar ik kan het gewoon niet uit mijn hoofd zetten.' 'Wat bedoel je?' vraagt WM. 'Dat Noémie de jongere zus van NickmarioUrbanus is.' Ze kan zich nog herinneren hoe ze de achtste hongerspelen met haar toen nog levende moeder bekeek. NickmarioUrbanus, een rare, ietwat hulpeloze jongen die zich de hele hongerspelen voordeed als een presentator voor een onzichtbaar publiek. Vanwege zijn ogenschijnlijke onschuld haalde geen van de andere tributen het in zijn/haar hoofd om hem iets aan te doen, maar toen puntje bij paaltje kwam onthulde hij zich als een koelbloedige en smerig intelligente moordenaar. 'De gedachte dat de zus van zo'n doortrapt individu mijn oude team heeft overgenomen zit mij dwars.' WM ziet Joliens ogen vochtig worden. 'Je maakt je zorgen om hen, nietwaar?' vraagt hij. Jolien knikt zachtjes. 'Je hebt zelf gezien hoe NickmarioUrbanus de concurrentie uitschakelde. Het zou mij niets verbazen als Noémie hetzelfde van plan is. Ze probeert je vertrouwen te winnen, iets wat haar al gelukt is bij Adje, Goomuin en Necrodeus, en geeft ze vervolgens allemaal een dolk in de rug. Ze weten natuurlijk van niks, maar ik vrees echt dat ze gevaar lopen. Ik vrees dat... Adje gevaar loopt...' bij het uitspreken van die naam loopt er een traan over haar wang. Haar liefde voor Adje is niet helemaal verdwenen. WM legt een hand op haar schouder. 'Ik snap wat je bedoelt. Misschien lopen lopen ze inderdaad gevaar. Konden we ze maar overtuigen van Noémie's ware aard...'

Op dat moment komen zij bij de rand van het bos aan. De Hoorn is niet ver bij ze vandaan. 'He, kijk daar eens!' zegt WM. 'Laten we eens kijken of de andere teams nog iets voor ons achtergelaten hebben.' WM loopt naar de Hoorn toe, en Jolien komt achter hem aan. Bij de hoorn ligt nog een schild en een blaaspijp met vier pijltjes. WM raapt de blaaspijp op. 'Ik kan me herinneren dat ik Lazerstraal met dit wapen zag. Misschien wil jij het hebben.' Hij geeft de blaaspijp aan Jolien. Zelf raapt hij het schild op. 'Ben nu niet net een ridder?' speels zwaait WM met een zwaard in het rond. Jolien lacht een beetje. 'Ik denk dat we die beter kunnen gebruiken om Dark Lisa mee te beschermen. Laten we 'm voor haar meenemen.'

Op dat moment kijkt Jolien de woestijn in en ziet ze in de verte een hoofd uit het zand steken. 'Kijk daar eens!' zegt ze tegen WM. Ze loopt er op af, en WM loopt achter haar aan. Als ze dichterbij komen, ziet Jolien een aangename verrassing. Het is Noémie's hoofd die uit het zand steekt. Hoe ze daar inkomt weet ze niet, maar ze vind het een bijzonder amuserend gezicht. 'Kijk eens wie we daar hebben.' zegt Jolien op hatelijke toon. Noémie ziet Jolien nu, maar lijkt niet onder de indruk. 'Wat kom jij doen?' zegt ze geïrriteerd. 'Jouw oude team terugveroveren?!' 'Nou...' antwoordt Jolien, 'aangezien vast zit in het zand en je dus geen kant op kan zou ik dat zomaar kunnen doen, he?' Noémie grijnst. 'Dan moet je eerst Necrodeus nog zien te overtuigen. Je weet dat hij je niet mag. En wees er maar zeker van dat Adje jou ook niet meer mag. Arme jongen... hij geloofde alles wat ik hem vertelde... en hij weet van niks!' Dan besluit Jolien dat het genoeg is geweest en richt haar blaaspijp op Noémie. Dan lijkt Noémie ineens van gedachte te veranderen. 'Wacht nou even!' zegt ze haastig. 'Als ik mijn excuses aanbiedt voor alles wat ik jou tot nu toe heb aangedaan, wil je me dan hieruit halen?' 'Oh ja, en dan ga je natuurlijk weer allemaal rotopmerkingen naar mij maken.' antwoordt Jolien. Ze staat op het punt om een pijl af te vuren. 'Adje en Necrodeus zijn er niet bij, dus het zal ze ook niks kunnen schelen.' zegt Jolien. 'Jammer dat je het niet zover hebt weten te schoppen als je broer. Wat zou hij toch teleurgesteld in jou zijn!' Die woorden snijden als een mes door Noémie heen. Het herinnert haar aan haar aanvaring met Flappie van daarnet. Zou hij echt haar broer vermoord hebben? Dat zou toch niet mogelijk zijn?'

Dan houdt WM Jolien ineens tegen. 'Jolien, ze kan niet eens terugvechten. Haar doden in haar positie zou oneerlijk zijn.' Jolien kijkt hem verbouwereerd aan. 'Weet je niet meer wat ze ons team heeft aangedaan? Ze moet gewoon dood!' 'Nee Jolien.' onderbreekt WM haar. 'Ze komt hier toch niet vanzelf uit. Zolang ze hier zit, vormt ze geen gevaar voor Adje, Goomuin en Necrodeus. Ze zijn veilig nu.' Met tegenzin stopt Jolien haar blaaspijp weg. ''Het is omdat WM het vraagt. Maar anders was jij dood vlees geweest, kreng.' zegt ze tegen Noémie. Vervolgens schopt ze een hoop zand in haar gezicht en Noémie hoest het uit. 'Was dat nou echt nodig?' vraagt WM een beetje verontwaardigd. 'Ach voor één keer.' antwoordt Jolien. 'Kom op gauw terug naar het kamp, voordat ik haar serieus iets aandoe.' Jolien en WM lopen terug het bos in en Noémie blijft verbijsterd achter.

Ondertussen ligt Henk gefrustreerd op de grond. Een van de stokken die hij gebruikte was afgebroken, waardoor hij zich weer moeilijk kon voortbewegen. 'Attentie attentie voor alle teringlijers die mij horen maar zich niet laten zien: willen jullie mij even helpen?!' het blijft stil. 'He, mongolen!' roept hij weer tegen zijn denkbeeldige toeschouwers. 'Kan iemand mij even helpen? Welke zielige malloot laat nou een gewond persoon zo liggen?!' Nou, blijkbaar doe ik dat.' zei een opvallend kalme stem die blijkbaar van nogal dichtbij kwam. Dan komt er ineens een gedaante uit de bosjes tevoorschijn. Het blijkt Flappie te zijn, een van zijn teamgenoten. 'Ah, fijn dat je mij komt helpen. Wil jij even een geschikte stok voor mij zoeken?' 'Wie zegt dat ik jou kwam helpen?' antwoordt Flappie. Dat antwoord pikt Henk duidelijk niet. 'He, hoor eens, jij teringjostiklapper, ik lig hier een pijnlijke dood te sterven en jij denkt er niet eens aan je eigen teamgenoot te helpen?!' Flappie lijkt even in gedachten verzonken. 'Oh ja, dat is natuurlijk waar.' zegt hij, zonder enige vorm van emotie. 'Misschien dat dit helpt.' hij haalt een vrij lange, rechte stok uit de struiken tevoorschijn, en geeft hem aan Henk, die ermee overeind probeert te komen. 'Godverdomme, ik vraag alleen maar even of je een stok voor mij wil zoeken, en jij zegt alleen maar dat je niet van plan was mij te helpen. Welke sukkel doet nou...' en op dat moment schopt Flappie de stok weg. Henk valt pijnlijk op de grond en op Flappie's gezicht verschijnt een demonische glimlach.

'Wat doe je nou, stomme aap! Ben je helemaal gestoord geworden?!' Dan zet Flappie zijn voet in Henk's rug. 'Nu moet jij eens even heel goed luisteren, knul.' begint hij. 'Denk je nou echt dat jij iets waard bent voor ons team? Het antwoord is: nee. Al helemaal niet nu jij je rolstoel kwijt bent. Wat is daar trouwens mee gebeurd. Heb je die soms te pletter gereden tegen een boom? Dan weet je in ieder geval dat je daar voortaan voorzichtiger mee moet zijn.' nog steeds heeft hij een kwaadaardige lag op zijn gezicht. 'Hoor eens, jij teringlijer!' roept Henk door hem heen. 'Die teringklapperjosti's van Team Blauw hebben mijn rolstoel afgepakt. Doe me een lol en ga 'm voor me halen!' 'Oh ja, want daar hebben we ook echt zooo veel aan.' zegt Flappie kalm. Plotseling brengt hij zijn in beschaduwde grijns een stuk dichter bij die van Henk, waardoor hij gauw zijn mond houdt. Zijn gezicht is zo strak als het maar kan. 'Wat grappig. Alle andere mensen die ooit het gore lef hadden om mij voor schut te zetten konden het uiteindelijk niet navertellen.' Maar goed, zoals ik al zei: jij bent toch niks meer waard. Het zal slechts een kwestie van tijd zijn voordat een andere tribuut jou vind en jouw leven beëindigt. En zo niet, dan wordt je vast wel verzwolgen door die mieren daar.' Plotseling hoort Henk iets ritselen. Als hij zijn hoofd omdraait, dan ziet hij vol ongeloof hoe een kolonie trekmieren recht op hem afkomt. 'Het was me een genoegen, Henk. Hopelijk vond je het leuk om aan de hongerspelen deel te nemen.' Zonder enige emotie keert Flappie Henk de rug toe en keert hij terug naar zijn kamp. Henk scheldt hem uit voor alles wat los en vast zit, maar daar trekt hij zich niets van aan. Uiteindelijk voelt Henk hoe de eerste trekmieren zijn benen bereiken en erin steken. Hij schreeuwt het uit van de pijn. Binnen de kortste tijd zit hij helemaal onder. Uiteindelijk tillen de mieren hem langzaam maar zeker van zijn plaats en nemen ze hem mee naar hun nest. Henk, die in zijn laatste momenten nog steeds in de wilde weg aan het schelden is, weet niet zeker of hij dit nou verdiend had. Hij was misschien wat grof in de mond, maar toch ook een tribuut van Team Rood?

Profiel bekijken

13 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 12 op zo 02 feb 2014, 19:32

Olivier Vanilla

avatar
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Noémie was verbaasd. De Spelen begonnen enorm soepeltjes voor haar. Jihawk werd probleemloos vermoord, ze had haar oude team verlaten en ook team Blauw simpel uit elkaar gedreven. Maar sinds ze wakker is geworden, ging alles fout. Als eerste de vervelende aanvaring met Flappie. Ze zat vast in het zand, ze kon geen kant meer op, en ze moest een verhaal aanhoren. Een verhaal van een jongen die mentaal duidelijk niet helemaal goed in elkaar zat. Flappie vertelde hoe hij haar broer, Nickmariourbanus, had vermoord, niet tijdens de spelen, maar er buiten. De naam Nick deed haar fronsen. Nick was een doortrapte schurk en een groot voorbeeld voor Noémie, en wat betreft uiterlijk leken ze redelijk veel op elkaar, maar het was niet haar broer. Haar broer was slachtvoer in de eerdere spelen, en ironisch genoeg één van de slachtoffers van Nick. Er klopte veel niet in het verhaal van Flappie. Al was Nick niet haar broer, Flappie was er achter gekomen dat zij op zijn minst een broer had die in een van de eerdere Hongerspelen mee had gedaan. Dit had ze dan ook alleen gedeeld met de tributen van Team Blauw. Wat probeerde Flappie te vertellen, dan? Noémie had nog een jonger broertje, maar die is al op zijn derde vermoord. Probeerde hij op die manier indirect er naar te hinten dat hij de moordenaar was? Misschien wat vergezocht. Waarom had hij überhaupt niet haar vermoord eigenlijk? Hij had er de kans voor... Één ding was zeker: Noémie begreep heel Flappie niet, en dat beangstigde haar zojuist. Voor hun ontmoeting was er geen enkele tribuut die ze als gevaarlijk inschatte. Necrodeus, WM, Jolien, Noémie kon haar psychologische spelletje er perfect op toepassen om te winnen. Maar bij Flappie werkte het niet. Om de overwinning zeker te stellen zou hij zo snel mogelijk dood moeten. Aan de andere kant, eerst zou ze uit het zand getrokken moeten worden... waar is Team Blauw als je ze nodig hebt? Vervolgens hoorde Noémie twee stemmen. Het waren niet de leden van Team Blauw die ze graag had willen zien.

"Kijk daar eens!". Het was Jolien. Ineens speelde er angst voor het leven bij Noémie op. "Kijk eens wie we daar hebben". Nu zag Noémie dat het niet alleen Jolien was, maar ook WM. De tribuut die van het Blauwe kamp op het laatste moment was weggegaan. Noémie knikte naar hem, en kreeg een klein knikje terug. Het zorgde voor rust bij haar. "Wat kom jij doen? Je oude team terug veroveren?". Het was een startsein voor een lange discussie. Een discussie waaruit bleek dat Jolien ook wist dat haar broer meespeelde in een eerdere editie. Natuurlijk wisten WM, Dark Lisa en Tuffie dat zij een broer had in een eerdere Spelen, maar het liet haar toch nadenken. Noémie kwam tot de conclusie dat de kans groot was dat dit viertal niet veel eerder in gesprek was gekomen met Flappie, het was voor Noémie de enige verklaring. Samen zijn ze waarschijnlijk op een dwaalspoor gekomen waarin ze de conclusie hebben getrokken dat Nick de broer was van haar. In karakter en persoonlijkheid lijken ze best veel op elkaar, zo gek is het niet. WM wist vervolgens Jolien te overtuigen dat Noémie vermoorden nu geen zin had. Jolien ging er opvallend makkelijk in mee. Een domme, domme fout van haar. Jolien schopte een hele hoop zand over Noémie heen. "Kom op, gauw terug naar het kamp, voordat ik haar serieus iets aandoe". Jolien en WM waren weg, en Noémie had het overleefd. Hoe en waarom begreep ze niet precies. De laatste zin van Jolien stemde haar minder tevreden.

Noémie kreeg toen pas door dat alleen het bovenste gedeelte van het zand hard is. Dat het er onder gewoon heel erg zacht zand is. Noémie kon, met wat ruk- en trekwerk, haar linkerhand er uit krijgen. Vervolgens was het alleen nog zaak om de rest van het zand weg te graven. Ze had zichzelf bevrijdt. Vervolgens rende ze naar het kamp. Het was nog nacht, maar het zou snel ochtend worden, vermoedde Noémie. Toen ze aankwam waren WM en Jolien er nog lang niet. Waarschijnlijk had WM Jolien overtuigd dat het niet verstandig was om al terug te gaan naar het kamp. Dat was wel de bedoeling namelijk. Voor hun terugkeer maakte Noémie haar nieuwe teamgenoten wakker. Ze riep Goomuin, Necrodeus en Adje er bij. "Ik ben er net wakker gemaakt door Chris. Hij had nog wat waardering voor mij, en hij wilde mij vertellen dat Team Geel hier zometeen een massale aanval gaat doen. Jolien heeft onze positie verraden.", loog Noémie. Ze besloot de rest er buiten te laten. Ze besloot niet te vertellen dat ze Flappie was tegen gekomen, dat ze Jolien en WM was tegengekomen, en ook maar niet dat ze WM als spion op Jolien had afgestuurd, zodat hij haar kon afmaken op het juiste moment. Maar dat juiste moment zou nog wel even duren. Jolien vermoedde niks. De drie slaperige tributen gingen niet in discussie met Noémie. Ze gingen snel vluchten. Voor de aanval van team Geel, die niet eens er zou komen.


_________________
Hitomi keer Nalyd Rats ofzo je was met afstand mijn favoriete forumlid  Crying or Very sad Crying or Very sad Crying or Very sad 

En Necro Bandaka Lennard Toady02 Poké-Fanaticus HenkSpermatank Nickmariourbanus Rinus999  STNF Coolboy Neuz en Uly moeten ook Nalyd Rats
Profiel bekijken http://www.toadplaza.com

14 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 12 op ma 03 feb 2014, 17:00

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
“Het is allemaal jou schuld!”
Het was vroeg nog vroeg in de ochtend toen Ulysses’ stem door het poolgebied raasde. T.g stond beteuterd te luisteren.
“Jij meende dat we o nodig naar dit gebeid moesten trekken. Een gebied waar het ijskoud is, en waar vrijwel geen hout, laat staan bladeren te vinden zijn om voor beschutting te zorgen. En je ziet wat er van gekomen is!”
Ulysses wees naar Raceneus, die bij het kampvuur lag. Door de koude nacht in de sneeuw was Raceneus onderkoeld geraakt. Fisico zat naast hem.
“Hij is ernstig verzwakt. We moeten iets te eten voor hem regelen.”
T.g keek twijfelend.
“In de rugzak van Chris zitten bananen, misschien kunnen we hem daar 1 van geven.”
Fisico was al opgestaan om de bananen uit de rugzak te pakken, toen er ineens een stem klonk.
“Afblijven!”
Chris en Para kwamen aangelopen, ieder met 3 sneeuwhazen in hun handen.
“We zijn even wezen jagen” legt Para uit terwijl hij en Chris hun buit op de grond gooien. “Chris blijkt verrassend goed overweg te kunnen met pijl en boog.”
Chris loopt naar Fisico en grist de rugzak uit zijn handen. “Nu hebben we dus te eten. Van die bananen blijf je af.”
Ulysses kijkt wantrouwend.
“Waarom wil je die bananen per sé bewaren?”
Chris gaat langs Para zitten, die inmiddels bezig is de sneeuwhazen te vellen.
“Er zitten maar drie bananen in, en we zijn met zes man. We kunnen de bananen beter bewaren tot-“
Chris beseft zich wat hij wilde zeggen, en maakt zijn zin niet af. Er volgt een ongemakkelijke stilte. Uiteindelijk is het T.g die fluisterend toevoegt:
“Tot we nog maar met drieën zijn.”

Even later zit team Geel te smullen van de sneeuwhazen, die door chefkok-in-opleiding Chris op voortreffelijke manier bereid zijn. Raceneus ziet nog steeds een beetje bleek, maar is duidelijk opgeknapt.
“Terwijl jullie al lagen te slapen, hebben Chris en ik de huidige stand van zaken in de lucht ien hangen” zegt Para terwijl hij op het vlees kauwt. “Naast UNF zijn ook JiHawk van team Blauw en Lazerstraal van team Rood dood.”
“Dat waren twee sterke kandidaten!” zegt T.g opgewekt.
“Maar er is meer” vervolgd Para zijn verhaal. “Team Blauw is opgesplits in twee teams. Het nieuwe team paars staat onder leiding van Jolien, en team Blauw staat nu onder leiding van Noémie.”
T.g verslikt zich bijna als hij dit hoort. “Noémie?”
“Die hoorde toch bij ons?” vraagt Fisico verbaasd.
“Was het je de afgelopen dag nog niet opgevallen dat ze verrassend afwezig was in ons kamp?” vraagt Para geamuseerd. Fisico loopt rood aan en mompelt iets onverstaanbaars.
“Bij de Hoorn viel Noémie mij plotseling aan” legt T.g uit. “Vervolgens is ze er vandoor gegaan met Adje, zonder dat ik haar kon tegenhouden.”
Ulysses wil iets zeggen, maar veranderd van gedachten als hij Chris ziet kijken. In plaats daarvan zegt hij:
“Maar ze heeft dus maar een klein team achter zich? Die krijgen we wel!”
Fisico, Raceneus en T.g kijken positief, maar Chris gaat er tegenin.
“Klein maar sterk. Ze heeft Adje, Necrodeus en Goomuin bij zich. Nu weet ik van Goomuin niet zoveel, maar ik heb Adje en Necrodeus bij de Hoorn zien vechten en daar moeten we voor uitkijken.”
Raceneus fronst.
“Dan bestaat team Paars dus uit Jolien, Watermeloentje, Tuffie en Dark Lisa? Daarvan zijn alleen Jolien en Watermeloentje gevaarlijk, die andere twee zijn typisch slachtvoer!”
Para grinnikt.
“Waarom lach je?” vraagt T.g verbaasd.
“Niets” antwoord Para, nog steeds een beetje grinnikend. “Gewoon een binnen pretje.”
Ulysses kijkt Para fronsend aan, maar zegt vervolgens:
“En team Rood? In hoeverre moeten we daarvoor oppassen?”
Chris antwoord:
“We hebben Tosti bij de Hoorn zien vechten, een gevecht waarin UNF gedood werd en Para gewond raakte. Hij is een ontzettend sterke speler.”
“En de enige bekwame leider in dit spel” fluistert Ulysses tegen Fisico, die grijnst.
“Bij de Hoorn heb ik tegen Sushi gevochten, en ook hij is ontzettend sterk.” vervolgd Chris. “En naar het schijnt is Lucoshi eveneens een sterke speler. Dan is er nog Henk, die niet eens kan lopen, en Leticia en Poké-fan, die volgens mij niets waard zijn.”
“En Flappie” voegt Raceneus toe.
Para krijgt een duistere uitdrukking op zijn gezicht.
“We kunnen het beste hopen dat Flappie afgerekend wordt voordat wij team Rood treffen.” Zegt hij. De rest van het team kijkt hem geschokt aan, maar Para’s gezicht springt direct weer naar een vrolijke uitdrukking, en hij roept uit:
“Wie gaat er mee hout sprokkelen, zodat we vannacht tenminste warm kunnen slapen?”

Para, Chris en T.g zijn naar de rand van de ijsvlakte gelopen om het hout in de buurt van het bos te kunnen verzamelen. Terwijl ze teruglopen, ieder met hout in hun handen, komt het gesprek op een onderwerp dat de rest van de dag angstvallig gemeden was.
“Zeg Chris…” begon T.g aarzelend. “Wat je vanmorgen zei over die bananen-“
“Ik meende het” zei Chris abrupt. “Wij drieën maken best kans om de finale te halen, maar de rest van dit team hebben we niets aan. Raceneus is nu al verzwakt, Fisico heeft geen eigen mening en wat Ulysses betreft… Hij heeft we een grote mond, maar zelf kan hij ook niets! Als hij fatsoenlijk tegen Tosti gevochten had, of beter nog: als hij JOU gewoon had laten vechten, was UNF er nu nog geweest! Para en ik waren de enige twee die gisteravond wakker bleven, waardoor het vuur aanbleef en we nu meer informatie hebben, en vanmorgen waren wij ook degene die eerder opstonden om voedsel te gaan zoeken!”
T.g leek niet geheel overtuigd.
“Maar toch, we kunnen die bananen toch ook gewoon delen, zodat ieder een halve heeft? Het is nog steeds ons doel om allezes de finale te bereiken.”
Chris lachte schamper.
“Ik heb die bananen met gevaar voor eigen leven uit de Hoorn gehaald. Ik werk mezelf hier de hele dag uit de naad om van alles te regelen, denk je nu echt dat ik het weinige eten dat ik heb dan ga delen met mensen die alleen maar lopen te klagen en verder op hun luie reet zitten?

De rest van de dag bouwt team Geel, onder aanvoering van Chris en Para, een hut. Chris weet ook wederom enkele sneeuwhazen te doden, waardoor de zes mannen ’s avonds weer goed gegeten hebben en als de nacht valt wordt het vuur weer bewaakt door Chris en Para, terwijl de rest gaat slapen. De tweede dag van de Hongerspelen werd zo een weinig bijzondere dag voor team Geel, terwijl de andere drie teams druk bezig waren met het spel bestond het voor team Geel op dit moment nog puur uit overleven, overleven in de groep en overleven in de wildernis, met veel kou en weinig eten.

“Raceneus?”
Kreunend werd Raceneus wakker.
“Ulysses? Waarom maak je me wakker? Hoelaat is het?”
“Geen idee, ik heb hier geen horloge.”
“Het is in ieder geval midden in de nacht. Waarom maak je me wakker?”
“Ik werd net zelf wakker, en ik zag Chris rondlopen met de rugzak. Hij had iets in zijn hand en ik kon niet zien wat het was.”
Raceneus begreep er niets van.
“Waarom maak je me dan wakker?”
Ulysses zuchtte.
“Nou, nadat Chris was gaan slapen ben ik eens een kijkje gaan nemen in die rugzak.”
“En?”
“Er zaten nog maar twee bananen in.”

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

15 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 12 op di 04 feb 2014, 01:22

Olivier Vanilla

avatar
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
De tributen van team Paars waren in goede doen. Er was een klein kamp opgezet in de Grasvelden, toen Jolien en WM terugkeerden naar hun teamgenoten, Tuffie en Dark Lisa. De nacht was bijna voorbij, maar de enige die echt heeft kunnen slapen was Dark Lisa. Jolien en WM hadden last van vermoeidheid, maar Tuffie leek klaarwakker te zijn. Ook Dark Lisa was weer bijgekomen, na een lange tijd buiten bewustzijn geweest te zijn. Ze vond het duidelijk niet fijn in de rolstoel van Henk maar ze besloot dat dit het beste was. Jolien en WM vertelden over hun aanvaring met Noémie. Tuffie reageerde verbaasd. "Je hebt haar niet afgemaakt? Ik ben niet echt voor het afmaken van tributen als ze geen bescherming hebben, hoor, maar Noémie is een geval apart.". Jolien reageerde rustig: "Relax, nu we weten dat Nick de broer is van Noémie kunnen we gewoon naar het kamp van ons oude team gaan en bewijzen wat er mis met haar is. Plan van WM". WM gaf een klein glimlachje. Hij was opvallend stil deze ochtend. "Ik denk dat het het beste is als ik hier even met Dark Lisa of Tuffie blijf. Dan verdelen we het team in twee. Stel dat er problemen zijn bij het kamp van team Blauw, ze zouden ons kunnen vermoorden." Jolien vond het maar een gewaagd plan, maar ze stemde in. Het klonk immers zeer redelijk wat WM vertelde, als het kamp overgenomen zou zijn door een ander team is het beter om stiekem met twee tributen te komen dan met vier. "Tot ziens", riep Jolien, toen ze met Tuffie het kamp verliet. "Als het ons is gelukt, dan sturen we iemand van team Blauw om jullie op te halen!", zei Tuffie. WM bleef met Dark Lisa achter. Nu moest het toch gebeuren.

WM slaakte een diepe zucht, pakte zijn zwaard en ging naar Dark Lisa toe. "Ik... ik... moet je vermoorden", zei WM. "w-w-waarom?" vroeg Dark Lisa zwakjes. Ze was duidelijk niet in staat om weg te vluchten van WM, die al eerder de rolstoel onbruikbaar had gemaakt zodat hij niet meer zou werken. "Het moet." Dark Lisa keek verbaasd. WM ging rustig zitten. Hij vertelde een verhaal.

"Het is alweer heel lang terug. Ik kom uit district 4, het vissersdistrict. Ik had niet bepaald het mooiste leven daar. Mijn moeder gaf geen aandacht aan mij, of de hele buitenwereld. Ze zat altijd in een hoekje, te tellen. Meer deed ze niet. Alleen tellen. Dit doet ze al sinds mijn vader is overleden. Toen ik vier jaar oud was, stierf hij door een aantal rottige peacekeepers. Mijn hele jeugd was een ramp. Ik had geen vrienden in de kleuterklas. Totdat ik Sushi leerde kennen. Niet de Sushi van deze spelen, ironisch genoeg was er hier ook een Sushi bij. Sowieso komt het wel erg vaak voor dat een bepaalde naam voor een tribuut terugkeerde, ik ben ook niet de eerste WM die meedoen aan de Spelen. Ook Sushi had weinig vrienden. Hij was geweldig voor mij. Ik kwam er achter dat Sushi uit een van de rijkere families kwam van zijn district. Zijn vader was overleden, maar zijn moeder was al snel hertrouwd met een of andere rijke kerel. Sushi had een vreselijke hekel aan hem, maar Sushi's ouders hadden zeker geen hekel aan mij. Buiten Sushi's familie leerde ik ook zijn zus kennen. Een vreemde, stille meid, die weinig contact leek te hebben met de buitenwereld. Haar naam was Noémie.". Dark Lisa huiverde eventjes. "Noémie en Sushi waren geweldig voor elkaar als broer en zus, maar hun stiefvader vond Noémie maar vreemd. Zo vreemd, dat hij geen aandacht aan haar schonk. Ik was misschien wel de enige buiten die familie die wist dat Noémie de tweelingzus was van Sushi. Enkele keren zorgden Sushi en ik ervoor dat ze naar buiten kon, de vrijheid van het leven kon proeven. De vrijheid die ze nooit van haar ouders heeft gekregen, puur omdat haar stiefvader haar niet mocht. Het verbaast mij niks dat ze zo beschadigd is geraakt. Tijden werden zwaar. Ik had geen geld, mijn moeder deed niets, dus Sushi's ouders besloten voor mij een kleine kamer te regelen, vlak bij school met drie kamergenoten. Speciaal geregeld door Sushi. Zonder hem had ik het die tijd niet overleefd. Één van die kamergenoten was Christopherz, met hem heb ik het ook redelijk goed kunnen vinden." WM kreeg een brok in zijn keel.

Met moeite vertelde hij verder. "Op een dag sloeg het noodlot toe. De stiefvader van Sushi had zijn moeder verlaten, met als reden dat hij haar niet meer aantrekkelijk vond. Het was een kwal. Sushi's moeder was er kapot van. Een paar maanden later was de reaping. Sushi werd uitgekozen om zijn district te vertegenwoordigen op de achtste Hongerspelen. Zijn moeder kon al deze tegenslagen niet meer hendelen. Ze overleed op het moment dat hij op het toneel kwam aan een hartaanval. Ze heeft het niet gered. Noémie had er ook problemen mee. Sushi was degene waar ze het meeste van hield op de hele wereld, en ze leek hem te verliezen. Kort daarna sprak ik Sushi. Voor de laatste keer in mijn leven. Weet je wat zijn laatste woorden waren?", vroeg WM, die bijna in snikken uitbarstte. Hij wist niet eens of Dark Lisa wel luisterde, maar het maakte hem niet uit. "Ik vroeg hem of ik nog wat terug kon doen. Voor alles waar hij mij mee heeft geholpen. Hij zei: 'zorg voor Noémie. Verlies haar niet uit het oog. Ze mag dan wel een wees zijn, ze heeft aandacht nodig. Bescherm en steun haar. Altijd.'. Ik heb mijn hand over mijn hart gedaan. Ik zou deze belofte voltooien, voor mijn vriend, als hij zou sterven. Daar leek het niet op. Ik heb de hele Hongerspelen bekeken met Noémie, aan één stuk door. Sushi deed het geweldig, samen met Christhoperz. Misschien zou hij wel winnen... totdat Nick kwam. Noémie keek met grote ogen naar het spektakel. Hoe Sushi zich liet foppen door de valse Nick, hoe hij stierf. Het was een anti-climax, een vreselijk einde voor een vrij geweldig spelend tribuut. Hij stierf door zijn eigen domme fout. Sindsdien was Noémie wat feller. Wat angstaanjagender. Er gebeurden dingen in het district, kleine misdaden. Ik hield Noémie er voor verantwoordelijk, maar ik kon haar niks aandoen. Wegens de belofte naar mijn vriend."

Met tranen in zijn ogen vertelde WM hoe het afliep. "Toen gebeurde het. We werden allebei geselecteerd voor deze Spelen. Natuurlijk heeft het Capitool gezien wat er is gebeurd. Hoe ik mijn belofte aan Sushi had gedaan. Ze hebben het misbruikt, waarschijnlijk was deze reaping gefikst. Vieze slangen dat het zijn". WM werd nu zelfs wat woest. "We zaten nog in een ander team ook. Totdat het ideale gebeurde. Noémie vermoordde Jihawk en kwam bij ons in het team. Natuurlijk zag ik dat Noémie het had gedaan. Adje en Necrodeus blijkbaar niet, maar ik wel. Het was haar kans om bij ons in het team te komen. Ze had het allang met mij overlegd. Dat Jihawk of ik dood moest zodat ze in dat team kon komen, zodat ze als captain ons naar de zege zou kunnen leiden. Eigenlijk wilde ik mij opofferen, zodat ik mij in ieder geval aan mijn belofte kon houden. Totdat Noémie een buitenkansje kreeg om Jihawk te vermoorden. Dat deed ze natuurlijk wel. Na haar aanvaringen met Jolien besloot deze een eigen team te vormen. Een actie die ik overigens begreep. Ik weet niet of ik een kant had kunnen kiezen als ik geen belofte had gemaakt aan Sushi... maar dat heb ik wel." Een diepe zucht klonk. "Noémie vroeg mij of ik Jolien kon bespioneren, en zo lang mogelijk op een dwaalspoor te brengen, zodat Noémie tijd had om het vertrouwen van haar tributen volledig te winnen. Ik heb haar leven er net al gered, plus het feit dat ik Jolien er net op een verkeerd moment naar het blauwe kamp heb gestuurd. Ook heb ik Noémie de belofte gedaan om Joliens teamgenoten te vermoorden als ik alleen met ze ben. Dit gaat nu dus gebeuren." Even wankelde hij, vervolgens kwam hij op Dark Lisa af. Ze was weerloos.

"Ik weet niet of ik het juiste doe, maar... mijn vriendschap met Sushi is te belangrijk voor me. Ik moet mij aan mijn belofte houden. Sinds de Spelen heeft ze een fascinatie opgelopen voor de manier hoe Nick het speelde. Manipulerend. Hoe goed Sushi het ook speelde, Nick kon haar probleemloos verslaan. Alleen Hitomi versloeg Nick, maar dat was redelijk veel mazzel. Hoe Nick Sushi uitgeschakelde was geen enkele mazzel. Noémie is sindsdien gewoon niet meer wat ze was. Ze zoekt naar het zwakke in mensen. Mijn zwakte is waarschijnlijk dat ik mij altijd aan beloften hou. Ze gebruikt mij... alhoewel ze niets weet van de belofte, natuurlijk." Dark Lisa liet een traantje. Ze probeerde wat te zeggen, maar ze kreeg niks verstaanbaars uit haar mond. WM ging voor haar staan. "daar gaat hij dan". Het ging werkelijk waar tegen al zijn principes in. Toen hij zijn belofte maakte, had hij niet verwacht dat hij er een zwaargewond meisje van twaalf jaar oud voor zou moeten vermoorden. De tranen stroomden over zijn wangen. Hij wist niet of Dark Lisa er vrede mee had. Ze was in deze staat immers kansloos. Maar, na het sparen van Henk en Noémie, liet hij het deze keer wel gebeurde. Hij gebruikte niet zijn zwaard, maar hij wurgde met een snelle greep Dark Lisa. Het zou verdacht zijn als ze een steek had in haar lichaam, en hij was niet zo handig met het zwaard om een andere soort dood te faken. Zijn verhaal over het schermen was immers verzonnen, op deze manier probeerde hij gewoon het zwaard te krijgen van zijn teamgenoten. Een kanonschot klonk, ze was dood. Hopelijk heeft ze geen pijn gehad. WM was hard aan het huilen. Hij had zojuist al zijn principes verbroken, alleen voor een belofte. Het was het laatste wat hij nog had. Hij ging tegen een boom zitten, waar hij Dark Lisa opgehaald zag worden door de hovercraft. Het was een zielig beeld. Hoe het jonge, zwaargewonde meisje, dapper de Spelen in kwam, maar uiteindelijk geen schijn van kans had. Of ze deze dood had verdiend, was dan weer de vraag.

Jolien en Tuffie kwamen al snel terug. Jolien begon al direct aan haar verhaal. "we zagen tributen van team Rood, dus we zijn direct terug gevlucht. Hopelijk kunnen we..." Ineens zag ze WM snikken. "Dark Lisa is dood", vertelde hij. "Tributen van team Blauw... ik kon haar niet meer beschermen...". "Was het Noémie?", vroeg Jolien. "Nee, Goomuin", loog WM. Jolien moest er even bij zitten, Tuffie sprak nog een afscheidszin uit voor hun gesneuvelde Kammeraat. WM had zich aan zijn belofte gehouden. Maar tegen welke prijs? Sushi is deel van het verleden, niet van de toekomst. Misschien was het tijd dat hij Noémie zag voor dat ze was: een vrij gestoord en manipulatief figuur. Niet als de zus van Sushi. Net zoals de andere tributen nu keken naar Noémie als zus van Nick. Het is niet de juiste aanpak. Eigenlijk moest hij van Noémie af. Alleen zou hij dat zich nooit kunnen vergeven. Hij moest het maar uitzitten.


_________________
Hitomi keer Nalyd Rats ofzo je was met afstand mijn favoriete forumlid  Crying or Very sad Crying or Very sad Crying or Very sad 

En Necro Bandaka Lennard Toady02 Poké-Fanaticus HenkSpermatank Nickmariourbanus Rinus999  STNF Coolboy Neuz en Uly moeten ook Nalyd Rats
Profiel bekijken http://www.toadplaza.com

Gesponsorde inhoud


Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 4]

Ga naar pagina : 1, 2, 3, 4  Volgende

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum