Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Toadplaza Hongerspelen: Deel 11!

Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 3 van 3]

31 Re: Toadplaza Hongerspelen: Deel 11! op za 23 nov 2013, 11:48

Adje Vanilla


Administrator
Administrator
Sushi stond Tuffie met opengesperde ogen aan te kijken. Hoe bizar het ook mocht lijken, Tuffie had Sushi al eerder gezien. En niet op een foto, video of iets dergelijks, nee, in het echt nog wel.
"Ik zie dat u al geruime tijd met een verbaasde blik naar mij zit te staren." doorbrak Tuffie de stilte. "Ik doe er nog een schepje bovenop: we zaten zelfs op dezelfde school. In een andere klas, weliswaar. Maar ik ga er niet van uit dat u me heeft opgemerkt." Een tijdelijke stilte bevestigde Tuffie's vermoeden. "Ik herinner me mijn lagere schooltijd nog alsof het gisteren was. Niet het meest prachtige hoofdstuk uit mijn levensgeschiedenis tot nu toe. De lerares, mevrouw R. Oosjuh, was behoorlijk streng en liep frequent met een rothumeur door de gangen." Sushi dacht terug aan hoe zijn lagere schooltijd verliep. Hij had zelf niet heel veel vrienden, maar hij had er wel een paar. Zelf had hij twee jaar later ook mevrouw Oosjuh als leerkracht gehad, maar hij was haar lievelingetje, dus hij had er over het algemeen niet veel van gemerkt. "Regelmatig werd ik gepest, zowel fysiek als mentaal. Mijn moeder vond dat ik ze niet moest laten begaan, dat ik me moest kunnen verweren tegen hen. Tegen mijn zin had ze me ingeschreven voor een cursus zelfverdediging."
"Dus vandaar die..."
"Inderdaad." zei Tuffie. "Een van de basisverdedigingen die ik leerde destijds was het bewusteloos 'knijpen' van de tegenstander. Even knijpen in de monnikskapspier en het is gepiept. Die cursus heb ik trouwens blijven volgen tot aan het moment dat ik de middelbare school verliet. Ik deed het meestal tegen mijn zin, maar terwijl ik dat aan het doen was dacht ik even niet aan thuis, of aan school. Maar goed, ik had meteen door dat ik niet bij de groep hoorde, en dat waarschijnlijk nooit zou doen. Ondanks vele pogingen tot vrienden maken werd ik nooit in de groep geaccepteerd. Na ruim een maand gaf ik het op, en bracht ik mijn tijd in eenzaamheid door in de bibliotheek van de school. Daar kon je een naald horen vallen. Er was nooit iemand, behalve ik dan, en een willekeurige leerkracht die erop toekeek dat er geen boeken werden meegenomen naar huis. Ik ging me al gauw verdiepen in biologie en natuurkunde, twee vakken die ik met liefde studeerde. Vooral biologie dan, het was dan ook mijn grootvader z'n grootste passie. Waarschijnlijk heb ik mijn interesse voor de natuur via hem gekregen. Triest genoeg was dit mijn volledige lagere schooltijd, en ook al was het kort omdat ik al in het laatste jaar zat toen ik aankwam, het maakte het niet minder pijnlijk. Ik bleef op de achtergrond en trok me zo veel als mogelijk terug in de bibliotheek met een heerlijk glas warme chocolademelk. Dat gaf me het gevoel dat mijn grootvader nog steeds bij me was. De bitterharde realiteit is helaas anders, maar de gedachte alleen al wist me steeds door de zware dagen te helpen. Ik was geslaagd met een resultaat dat bijna perfect was, het hoogste van de hele klas. Maar ik voelde me niet gelukkig. Verre van. Dat jaar was een van de verschrikkelijkste jaren ooit. Het contact met mijn ouders thuis ging steeds slechter, en sinds de dood van mijn grootvader ontstonden er wat spanningen in ons gezin. Ieder huisje heeft z'n kruisje, beweert men wel. Het kruis van ons huis was loodzwaar. Misschien niet zo zwaar als de Zoon van de Heer zelf, maar nog steeds een last die net iets te zwaar was. Ruzie was een alledaags verschijnsel bij ons thuis. Vaak probeerden ze mij te betrekken in hun ruzies, maar dan ging ik gauw naar mijn kamer, sloot ik de deur, maakte mijn huiswerk en begon ik te huilen tot het oorverdovende gebrul en geschreeuw beneden, waar geen einde aan leek te komen eindelijk stopte. Op regelmatige basis vreesde ik voor een scheiding, maar de Heer heeft mij die ellende bespaard. Mijn middelbare schooltijd ging stukken beter, en al gauw had ik een boel vrienden gemaakt. De ruzies thuis waren op onverklaarbare wijze gestopt, wat meteen ook een invloed had op mijn humeur op school. Ik werd in een aangename klas geplaatst die net zoals mij een passie hadden voor het vak biologie. Logisch, want ik had biologie als mijn richting gekozen. Alles leek goed te gaan, het kon gewoon niet beter. Maar toen werd het nóg beter. Ik ontmoette iemand... en ik werd meteen verliefd.
"Oooh, Tuffie is verliefd!" flapte Sushi eruit voor hij wist wat hij zei. Pas toen het er effectief uit was realiseerde hij zich hoe stom het klonk. Toch ging hij verder en vroeg hij naar op wie hij verliefd was.
"Dat is het probleem." ging Tuffie verder. "Zelfs tot op de dag van vandaag weet ik haar naam nog steeds niet. Het is drie jaar geleden dat ik haar heb gezien."
"Dus het is..."
"Niks geworden." vulde Tuffie aan. "Na het moment dat ik haar zag heb ik maanden lang zitten dromen over haar. Prachtig was ze, van top tot teen. Ze straalde een soort van vrede uit, kalmte, haast onbeschrijflijk. Van haar glanzende blonde haren tot die donkerblauwe ogen waarin ik wel kon verdrinken. Ik had al een aantal keer met haar gesproken, maar om de een of andere reden durfde ik niet te vragen hoe ze heette. Maar ik vond nooit de moed om haar te vertellen wat ik van haar vond. Tot op die ene dinsdagmorgen. Ik had gewoon het gevoel dat ik het moest doen."
"En waarom deed je het dan niet?" vroeg Sushi.
"Omdat... het geen zin had." zei Tuffie. "Ik weet nog goed dat ik door de gang wandelde, en op het moment dat ik bij een hoek kwam zag ik haar schaduw. Maar ze was niet alleen. Er was iemand anders bij. Een man. Gauw ging ik me achter de hoek verschuilen. Ik zat hun gesprek af te luisteren, of althans, dat probeerde ik toch. Ik heb er amper wat van verstaan. Ze zaten dicht bij elkaar, af te leiden uit hoe dicht hun schaduwen bij elkaar waren. Verder was uit hun schaduwen ook af te leiden dat ze elkaars hand vasthielden. Vervolgens hoorde ik de man zeggen: "Dus, gaat het vannacht gebeuren?". En het schokkende was dat... ze er mee in stemde. Ik hoef u waarschijnlijk niet te vertellen over wat het ging, Sushi."
Sushi knikte. Hij wist vaak niet over wat Tuffie het had, zeker niet als hij een van z'n vele bijbelcitaten voorlas. Maar door de manier waarop hij het dit keer zei was het wel duidelijk over wat het ging. Het bleef even stil.
"Dus... wie was die... man...?" vroeg Sushi.
"Ik heb enkel naar hun schaduwen zitten kijken, uit vrees dat ik betrapt zou worden als ik naast de hoek zat te gluren. Maar..."
"... wat?"
"... niets. Laat maar. Ik weet niet wie het was. In ieder geval raakte het me zeer diep. En alhoewel het niet erger leek te kunnen... waren mijn ouders er eindelijk over uit. Ze waren van plan om te scheiden. Vanaf dat moment was mijn leven niks meer waard. Als ik plotseling aangevallen zou worden door een horde wilde kannibalen, had ik het vast niet erg meer gevonden. Ik voelde me zo leeg, zo triest, en toch kwam er niet eens één traan. Mijn ouders waren op dat moment nog ruzie aan het maken over wie nou voor mij zou zorgen, maar ik had die beslissing al gemaakt. Ik vertrok. Te voet. Terug naar District 7. Ik had teveel pijn geleden daar. De nacht na hun besluit had ik mijn spullen ingepakt. Een bruine mantel, genoeg eten en drinken voor een aantal dagen en drie boeken, waaronder twee over de natuur... en een Bijbel. Ik had het gekregen van mijn moeder een maand geleden, maar ik had tijd noch zin om het te lezen. Maar het was een behoorlijk dik boek waarmee ik best wel een tijdje zoet zou zijn. Een bijbel lees je niet in één dag uit. Ik glipte op de trein naar District 7, maar ik werd al gauw betrapt. Toch had ik geluk: ik werd er uitgetrapt in District 7 en de treinconducteur was zo aardig om de politie er niet bij te halen. Dus daar was ik dan, District 7. Maar ik had niks. Helemaal niks. Het oude huis van mijn ouders was al gesloopt. Maar toen dacht ik terug aan het bos dat buiten District 7 lag. Er is een deel waar niemand komt, dat je pas ziet na een lange wandeling doorheen het bos: het moeras. Ik had besloten me daar terug te trekken. Na een dag werken aan een moerasboot ben ik diep het moeras in getrokken. En het is een prachtige omgeving. Ik heb er nooit echt nood aan wat gehad: met de middelen van de natuur kan ik perfect overleven. De talloze diersoorten zijn minstens even geweldig. Ik at vanaf dat moment alleen nog vis en allerlei vruchten, kruiden en groenten, uit respect voor alle dieren daar. Iedere vorm van leven is spectaculair op zijn eigen manier, de schepping van God is werkelijk waar prachtig. Eenmaal ik ingetrokken was leefde ik een rustig bestaan: dagelijks deed ik een aantal zaken zoals voedsel verzamelen, drinkwater regelen, groenten planten, en in mijn vrije tijd las ik de Bijbel. Af en toe kwam ik nog eens in het centrum van District 7 om bepaalde spullen in te kopen met het geld dat ik verdiende door af en toe verhalen voor te lezen voor kleine kinderen."
Het duo kwam aan op het luchteiland na een zware wandeling.
"Dat was het dan, Sushi. Als er nog iets is, zegt u het nu maar."
"Er is één iets." zei Sushi. "Als de Bijbel slechts iets is dat je door zat te lezen in het moeras, waarom hecht je dan zoveel geloof aan?"
"Ik heb rust gevonden in de woorden van de Bijbel." zei Tuffie. "Na een maand had ik de Bijbel tot de helft uit. Toen had ik besloten om me te bekeren tot het christendom. Of er echt een God bestaat weet ik niet, maar het zou best kunnen. Maar ik ben niet christen geworden omdat ik in God geloof, maar omdat de Bijbel vaak een diepere betekenis heeft, een diepere werkelijkheid, een kern van waarheid. In het woord van God wilde ik rust vinden, en die heb ik gevonden. Rust om me niet door mijn verdriet of wraakgevoelens te laten leiden, ik wilde niet iemand worden die puur om wraak of verdriet draait. En ik wil ook niet dat er iemand medelijden met mij krijgt, ondanks mijn zwaar verleden. Er zijn mensen die het veel zwaarder hebben. Heel wat. Daarom wil ik u vragen om geen medelijden te hebben met me, Sushi. Ik ben nu in een fase van rust, ik heb vrede gevonden en mijn verleden geaccepteerd. Ik heb grote vreugde gevonden in de Heer, mijn hele wezen jubelt om mijn God. Hij deed mij het kleed van de bevrijding aan, hulde mij in de mantel van de gerechtigheid, zoals een bruidegom een kroon opzet, zoals een bruid zich tooit met haar sieraden."
Het bleef even stil. Ze keken naar boven. Er zat duidelijk een onweer aan te komen.
"Kom." zei Tuffie. "We schuilen."

Profiel bekijken

32 Re: Toadplaza Hongerspelen: Deel 11! op za 21 dec 2013, 11:57

Adje Vanilla


Administrator
Administrator
Bump. Ik weet niet in hoeverre jullie nog zin hebben om dit terug op te nemen, maar ik heb in ieder geval genoeg vrije tijd hiervoor nu. happy

Profiel bekijken

33 Re: Toadplaza Hongerspelen: Deel 11! op za 21 dec 2013, 14:28

Ik niet, dus als je verder schrijft zal het zonder mij zijn xd.

Profiel bekijken

34 Re: Toadplaza Hongerspelen: Deel 11! op za 21 dec 2013, 15:06

Sushi

avatar
GameDonut
haha xd

Profiel bekijken

35 Re: Toadplaza Hongerspelen: Deel 11! op do 26 dec 2013, 01:27

Olivier Vanilla

avatar
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Tosti misschien?


_________________
Hitomi keer Nalyd Rats ofzo je was met afstand mijn favoriete forumlid  Crying or Very sad Crying or Very sad Crying or Very sad 

En Necro Bandaka Lennard Toady02 Poké-Fanaticus HenkSpermatank Nickmariourbanus Rinus999  STNF Coolboy Neuz en Uly moeten ook Nalyd Rats
Profiel bekijken http://www.toadplaza.com

36 Re: Toadplaza Hongerspelen: Deel 11! op do 26 dec 2013, 10:00

Adje Vanilla

avatar
Administrator
Administrator
Eventueel ja.


_________________

Para ik eis een leukere opmerking hier verdomme

ADJE IS EEN FLADJE o god why

ik zei leuker
Profiel bekijken

37 Re: Toadplaza Hongerspelen: Deel 11! op do 26 dec 2013, 11:32

Sushi

avatar
GameDonut
Als die uberhaupt nog leeft

Profiel bekijken

Gesponsorde inhoud


Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 3 van 3]

Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum