Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Toadplaza Hongerspelen: deel 9

Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8  Volgende

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 3 van 8]

31 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 9 op wo 31 jul 2013, 16:32

Olivier Vanilla


Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Geen Wi-Fi, dus ik laat deze spelen schieten happy ( )

Profiel bekijken http://www.toadplaza.com

32 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 9 op wo 31 jul 2013, 16:34

Prins Para Vanilla


Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Paratroopa schreef:We hebben idd een discussietopic. Vanaf nu dus hier alleen verhalen en evt. updates van de spelleider, alle discussie kan in het andere topique

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

33 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 9 op do 01 aug 2013, 10:53

Necrodeus liep vooraan in het team samen met Vygan, terwijl ze zich een weg baanden naar de hoorn. Hij was ontevreden om verschillende redenen. Ten eerste was zijn team gedropt in het slechtst begaanbare terrein, zodat de andere teams veel beter opschoten in hun tocht naar de hoorn. Ten tweede had iedereen warme jassen gekregen. Ze waren waterdicht vanbuiten (zodat er geen water in kon dringen en dan bevriezen zodat de kleren ondraagbaar werden) en bezet met dons vanbinnen. "Wat zorgt het kapitool toch goed voor ons" dacht hij grimmig "ze geven ons een knusse jas en een mooi paar schouderwarmers alvorens ons de dood in de sturen". Maar dat was niet het grootste probleem. Hij droeg namelijk een veel langere, merkbaar andere jas dan de rest van het team. Serieus, het kapitool had evengoed een lichtgevend hoedje met de tekst "Ik ben de leider" op zijn kop kunnen zetten. Of gewoon "Dood mij eerst". En dan was er nog Vygan.

Toen Necrodeus als leider was uitgekozen was Vygan de enige die er problemen had van gemaakt. En nu liep hij constant om zijn kop te zeuren. "Wanneer ga je me tot onderbevelhebber benoemen?". "Nooit" zei Necrodeus. "Zou het niet beter zijn een kleine patrouille onder mijn commando in de voorhoede te zetten?" "Nee..." "Ik denk dat het slimmer zou zijn is als we vanuit iets oostelijkere zijde de hoorn binnengaan, daar is de toestroom van tributen beperkter" "Ja en dan maken we een omweg die het toch niet waard is" mompelde Necrodeus. "O en als onderbevelhebber..." "Nee Vygan je bent de onderbevelhebber niet!" riep Necrodeus kwaad. Eventjes was het stil. "Kapitein dan?". Necrodeus zuchtte. Hij zou zijn langere jas met gemak aan Vygan kunnen geven en die zou hem met plezier aanvaarden. Maar dit was nu zijn verantwoordelijkheid om te dragen, hoe irritant Vygan ook was.

Ze naderden de hoorn. "De tributen van team geel zijn er bijna!" riep Vygan uit, en hij zette een spurt in. "Godverdomme Vygan laat dat!" riep Necrodeus. Te laat. Plots barste het ijs en Vygan viel erin. Ook de nabijstaande Lazerstraal sukkelde erin door de uitbreiding van de scheur. "T.G. en Jolien, help haar uit het water" zei hij. "En Para, help jij me even met deze hier". Uiteindelijk werden de twee uit het water gehaald. "Zie je wel dat het beter was geweest oostelijker te naderen" hijgde Vygan. Necrodeus draaide zich hoofdschuddend in de richting van de hoorn. "We gaan misschien iets te laat zijn nu, maar team groen is serieus in de minderheid, dus we moeten nog iets kunnen nemen.

"Lucoshi!" riep Hitomi "We hebben problemen. Blijkbaar hebben beide andere teams hun hele team naar de hoorn gestuurd. We zijn te erg in de minderheid" Lucoshi vloekte. Hij had de situatie verkeerd ingeschat. Hij verzamelde de rest van zijn team en haastte zich naar de hoorn.

Ondertussen was Team blauw ook aangekomen bij de hoorn, waar geel en groen al vochten om de wapens. "Bij elkaar blijven" zei Necrodeus "Als we ons verspreiden vallen er doden". Necrodeus zag vlakbij een speer liggen waar Noémie op afliep. Ze mocht dan wel maar een meisje zijn, maar hij moest nu denken in het belang van het team, en dus zoveel mogelijk wapens verzamelen. Noémie nam de speer op, maar Necrodeus was direct bij haar en nam hem ook beet. "Laat los" zei ze schril. "Waarom zou ik?" zei Necrodeus. Hij probeerde de speer uit haar handen te trekken, maar plots liet ze zelf los. Necrodeus viel achterover met de speer in zijn handen. Hij keek omhoog. Hij zag Noémie staan, maar het uiteinde van een zwaard stak uit haar buik. Necrodeus sprong recht en nam wat afstand. Het zwaard werd uit Noémie getrokken en ze zakte in elkaar. WM stond achter haar met een grijs op zijn gezicht, draaide zich om en zocht verder naar nog meer wapens.

Adje zag Noemie vallen. "Nee!" schreeuwde hij. Hij, UNF en JiHawk liepen naar haar toe. "Noémie" zei Adje terwijl hij bij haar neerknielde en haar hand vastnam "Gaat het?". "Wat denk je zelf" zei ze hoestend. Adje kreeg de tranen in de ogen. Hij was tijdens de trainingen verliefd geworden op Noémie maar had haar dat nog niet durven vertellen. "Hoe vol" zei hij, en hij maakte aanstalten haar op te nemen. "Laat het Adje" zei ze "het heeft geen zin meer". Hij keek haar ongelovig aan. "Maar als we terug gaan naar het kamp en... "Adje..." onderbrak ze hem schor. "Ja...?" zei Adje onvast. Maar het was te laat. Het licht in haar ogen was voorgoed gedoofd, en ze staarde hem glazig aan. Een kanonschot bevestigde plechtig haar dood. Net op dat moment kwam Lucoshi aan. Hij knielde neer bij Adje en nam hem bij zijn schouders. "Adje, ze is weg" zei hij terwijl hij hem van Noémie weg probeerde te trekken. "Er is niets meer aan te doen nu. Je moet nu denken aan het belang van het team." "DAT HELPT NIET ECHT!" schreeuwde Adje terwijl de tranen over zijn wangen liepen. Lucoshi slaagde erin Adje van Noémie weg te trekken. Hij spartelde niet meer tegen en ging willoos mee. Lucoshi ging naar Hitomi. "Neem hem mee terug naar het kamp" zei hij "en wees voorzichtig". Wij blijven hier nog even om te kijken of hier nog iets te rapen valt". Hitomi knikte en keerde met Adje terug naar de grasvlakten. "Het komt allemaal goed" suste ze hem. Adje reageerde niet, hij staarde gewoon zielloos voor zich uit.

Profiel bekijken

34 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 9 op do 01 aug 2013, 12:19

Lucoshi

avatar
Super Mario
Super Mario
Team geel was als eerste bij de hoorn, dat was ook hun plan. Ze zouden zodra ze de arena in kwamen op de hoorn af stormen. Al snel waren de helft van de tributen zoveel mogelijk wapens aan het meenemen, terwijl de andere helft hen verdedigden, wat nog niet nodig was. Al snel zagen ze dat de andere teams ook naar de hoorn toe kwamen. Eerst kwam team Groen aan, snel gevolgd door team blauw. Team groen waren met 4 man, en trokken zich al snel terug. Team Blauw bleef wel de strijd aan gaan, en hierbij verloor Team geel Fisico, wie werd neergestoken met een mes door Lazerstraal.
Toen alle wapens weg waren, trokken de andere twee teams zich ook terug, er was tevens niets meer wat van waarde bij de hoorn.

"Oké, wat hebben we?"
Team Geel stond om een berg van wapens heen en WM pakte een voor een een wapen en legde die naast zich neer.
"Een zwaard, drie messen, geen bogen, maar om de een of andere reden wel zes pijlen en een bijl". WM keek teleurgesteld naar zijn team.
"Dat is bijna alles wat er bij de hoorn te vinden was, WM" begon Pokéfan. "Team Blauw heeft zo'n beetje de rest."
"En team groen?" vroeg WM. "Die hebben niets" antwoordde Lyne.

"Ik had die speer gewoon kunnen krijgen!" "Jij had gewoon op dat zwaard af moeten gaan!" "Waarom deed je niets? Je had Noémie kunnen redden!" "We hadden met het hele team moeten gaan, dan hadden we nu tenminste iets gehad!"
Zo ging het bij team groen. Iedereen was aan het discussiëren met iedereen, alleen Adje zat tegen een boom aan en hield zich stil. "Jongens! Hé! JONGENS!" Riep Lucoshi. "Het maakt niet uit dat we niet veel hebben. We hebben tenminste maar één iemand verloren, dit hadden er veel meer kunnen zijn. Het spijt me dat ik de situatie verkeerd heb ingeschat, ik had echt verwacht dat de andere teams niet met heel hun team kwamen. We hebben tenminste nog dit boek. dat touw, en die lucifers te pakken kunnen krijgen".
"Met een boek kunnen we niemand vermoorden" zei Tuffie teleurgesteld. "Nee, maar wij hebben wel de spullen om te kunnen overleven. Wij kunnen vuur maken, wij kunnen vallen maken met het touw, wij weten wat te eten is en wat niet vanwege dit boek." zei Lucoshi. "Wij kunnen dan misschien niet vechten, maar we kunnen wel overleven!" Dat gaf iedereen weer een sprankje hoop om te kunnen winnen, en ze begonnen weer hun kamp op te bouwen. Adje, UNF en Tuffie begonnen met het bouwen van vallen voor dieren en misschien ook mensen. JiHawk en Fruitschaler begonnnen met het verzamelen van hout voor het maken van een vuurtje vanavond. Hitomi en Lucoshi begonnen met het lezen van het overlevingsboek. Lucoshi had er een goed gevoel bij. Ze hadden dan wel geen wapens, maar die kwamen nog wel, het belangrijkste nu was om te overleven.

Profiel bekijken

35 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 9 op do 01 aug 2013, 18:39

Adje Vanilla

avatar
Administrator
Administrator
Kut, ik had twee toffe scenario's, een met Noémie en een met Fisico. Beiden verneukt


_________________

Para ik eis een leukere opmerking hier verdomme

ADJE IS EEN FLADJE o god why

ik zei leuker
Profiel bekijken

36 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 9 op do 01 aug 2013, 18:42

Lucoshi

avatar
Super Mario
Super Mario
Discussie topic, Adje. ik dacht dat er een nieuw verhaaltje was

Profiel bekijken

37 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 9 op do 01 aug 2013, 19:41

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Paratroopa schreef:
Paratroopa schreef:We hebben idd een discussietopic. Vanaf nu dus hier alleen verhalen en evt. updates van de spelleider, alle discussie kan in het andere topique

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

38 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 9 op do 01 aug 2013, 20:26

T.G

avatar
Bowser Jr
Bowser Jr
Na de strijd bij Hoorn trekt team Blauw zich tijdelijk terug in het gebied waar ze begonnen waren. Terwijl het grootste deel van de groep nog even aan het uithijgen is van het hectische begin, maakt Necrodeus de balans op. 'Eén zwaard, één mes, twee bogen met allebei een koker met zes pijlen erin, en nog eens twee speren. Dat is alles wat we nu hebben.' Lennard had tijdens de strijd nog geprobeerd om de derde boog te pakken te krijgen, maar de koker die daarbij hoorde werd kapotgeslagen door Pokéfan met een bijl. De pijlen vielen eruit en die zijn nu waarschijnlijk in het bezit van team Geel. De boog die erbij hoorde werd ook kapotgeslagen, en dus zijn er van de drie oorspronkelijke bogen nog maar twee over.

Na een kort overleg worden de wapens onder de teamleden verdeelt. Necrodeus en Christopherz nemen allebei een speer, Jolien en Lennard krijgen allebei een boog en een koker met pijlen, Para krijgt het zwaard en T.G krijgt het mes. Lazestraal en Vygan zijn nogal van slag sinds ze in het ijskoude water zijn gevallen, en zijn waarschijnlijk onderkoeld. 'Ik stel voor dat jullie voorlopig zo min mogelijk doen. Voor jullie eigen bestwil.' zegt Necrodeus tegen Lazerstraal en Vygan. 'Wij zullen jullie beschermen.' 'Ik heb geen bescherming nodig!' zegt Vygan boos. 'Een kleine verkoudheid doet mij niks. Ik wil ook een wapen!' Necrodeus zucht. 'Een kleine verkoudheid? Gast, je ziet zo bleek dat ik je bijna niet meer van het ijs kan onderscheiden, en je hebt daarnet overgegeven. Ik zou het maar rustig aan doen als ik jou was, voordat jouw situatie verergert!' 'Dat... dat zegt niks!' roept Vygan. 'Ook al ben ik ziek, ik kan nog steeds vechten! Kijk maar!' Vygan grist het mes uit T.G's hand en begint er als een dolle mee in het rond te zwaaien. Maar in zijn drift laat hij het uit zijn hand glijden en valt het mes bijna op Lennard's hoofd. 'Ach, schei toch uit,' sist Necrodeus geïrriteert, en duwt Vygan omver waardoor hij met zijn gezicht in de sneeuw valt. 'Misschien kun je later wel iets nuttigs doen. Maar eerst moet je een beetje opknappen.'

Necrodeus geeft het mes terug aan T.G. 'Dank je,' antwoordt T.G. Hij kijkt even in het rond, en probeert te bedenken wat hij moet zeggen. 'Wat gaan we nu doen?' vraagt T.G. Hij kijkt met een zorgelijke blik om naar een bleke Lazerstraal, die momenteel even door Christopherz verzorgt wordt. 'Ik denk niet dat we hier kunnen blijven. Het terrein is onbegaanbaar en de temperatuur verslechtert de toestand van Lazerstraal en Vygan alleen maar.' 'Misschien kunnen we naar het groene gebied gaan.' zegt Para, die erbij is komen staan. 'De omstandigheden zijn daar veel beter, dus de zieken onder ons kunnen daar misschien een beetje herstellen. Bovendien hebben de leden van team Groen voor zover ik weet geen goede wapens in hun bezit. Als het tot een confrontatie komt, dan kunnen we ze makkelijk verdijven.' Necrodues denkt even na alvorens een besluit te nemen. 'Ik denk dat je gelijk hebt, Para. De omstandigheden zijn daar voor iedereen beter. Bovendien heb ik ook geen zin om de hele tijd in deze bevroren hel door te brengen. Laten we naar het groene gebied gaan.' Necrodeus roept de andere leden van het team bijeen en kort daarna bereiden ze zich voor om naar het groene gebied te vertrekken met hun wapens in de aanslag. 'Moeten we niet naar het gele gebied gaan?' zegt Vygan ineens. 'Daar hebben ze immers betere wapens. Als we die weten te bemachtigen, dan...' 'Ik denk dat dát juist een reden is om daar niet naartoe te gaan.' zegt Necrodeus, die zijn best doet om zijn geduld te bewaren. 'We moeten grote veldslagen nu nog even vermijden.' Vygan protesteert nog even, maar uiteindelijk zijn ze onderweg naar het groene gebied, niet wetende wat hen daar misschien te wachten staat...

Profiel bekijken

39 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 9 op do 01 aug 2013, 20:42

Lucoshi

avatar
Super Mario
Super Mario
Team Blauw naderde na een korte tocht al snel de heuvel, waarachter het groene gebied te zien zou zijn. "Is iedereen er klaar voor?" Necrodeus keek achter zich en zag dat op T.g na, iedereen een paar meter achter zich liepen. Necrodeus wilde er iets over zeggen, maar zag toen Lazerstraal en Vygan, die leunden op de schouders van Lennard en Chris. Para en Jolien liepen daarachter, samen in een discussie.

Jolien moest lachen. "Ja, natuurlijk Para". "Ja echt! Ik heb zoveel gejaagd thuis!". "Oh please, ik ken je al sinds de kleuterschool, en jij weet net zo goed als ik dat jij nooit een vlieg kwaad zou doen". Para was tegen Jolien aan het opscheppen over zijn zwaardvecht-technieken. "Oh nee? Dat zullen we nog wel eens zien als we team groen tegen komen, die kan ik dan makkelijk uitschakelen met dit zwaard!" Para zwaaide met het zwaard in het rond. "Kijk toch uit joh! Dadelijk schakel je mij nog uit". Lachend liepen ze weer verder, totdat ze zagen dat iedereen stil stond. Ze stonden op de rand van de sneeuw naar de vlakte. Para en Jolien keken elkaar verbaasd aan.

"Waarom stoppen we?" vroeg Jolien. T.g, Necrodeus en Lennard waren in discussie. "We moeten verder! We kunnen ze wel aan!" "Nee, dat zou zelfmoord zijn, we maken geen schijn van kans!" "Ik ben het eens met Lennard, we moeten terug"
"Hallo?" Jolien stapte nu op de drie af. Ze wilde net iets tegen hen zeggen toen ze naar het gebied van team groen keek. Ze zag tributen staan. Ze hadden alleen niet het groene pak aan van team groen, ze waren allemaal geel.

Profiel bekijken

40 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 9 op vr 02 aug 2013, 10:34

"Nee" zei Necrodeus. "We kunnen simpelweg niet terug, zelfs al zouden we willen. Niet met Vygan en Lazerstraal in deze conditie" (hij negeerde Vygan die tegensputterde dat het wel ging). "We hebben eten en warmte nodig, zeker nu de nacht bijna valt. Maar geen van ons weet echt goed hoe je op het ijs moet jagen, en tenzij er een nieuwe techniek bestaat waarmee je ijs in brand kunt steken waar ik nog niet van gehoord heb, moeten we voor vuur echt het groene gebied in". Para moeide zich in de discussie "Maar een confrontatie zou nu zelfmoord zijn". "Dan moeten we het niet tot een confrontatie laten komen" zei Necrodeus. "Ik betwijfel of team geel te spreken is over onderhandelingen" zei Para.

"Wacht!" zei T.G. plots "Wij hebben toch twee bogen?". "Ja" zei Necrodeus. "En de derde is kapot volgens Lennard?" "Dat is ook zo..." zei Necrodeus peinzend. "En we hebben beide speren?" Necrodeus' gezicht klaarde op "Natuurlijk." zei hij. "Wij hebben alle afstandswapens" zei T.G. "En tenzij team geel echt stom is, zou het dus makkelijk moeten zijn een omtrekkende beweging te maken. We vallen ze niet aan, tenzij ze te dicht komen en we zeker niet meer kunnen missen". De rest van het team mompelde instemmend, zelfs Vygan. "Dan doen we het zo" zei Necrodeus.

Zo begon team blauw dus in een cirkel om team geel te lopen. Ze zorgden ervoor dat de bogen en speren goed te zien waren, en zoals ze verwacht hadden verkoos team geel om voor nu toch de afstand te bewaren. "We zouden ze nu toch makkelijk aankunnen" mompelde Vygan tegen Para. "Ik weet niet" zei Para "dan zou het tot een veldslag tussen 2 teams komen, en wint team groen waarschijnlijk sowieso." Toen ze helemaal rond team geel waren, zetten ze hun tocht naar de verste uithoek van het groene gebied, waar nog niemand was, verder. Intussen was de avond al ingevallen.

"Het donker is onze bondgenoot" zei Necrodeus "we zouden onopgemerkt langs het groene kamp moeten kunnen sluipen zonder een al te grote omweg te maken. Maar we moeten stil zijn" Zo sloop het team verder, T.G. voorop en Necrodeus achteraan, samen met Christoperz die Vygan en Lazerstraal ondersteunde. Plots hoorde Necrodeus een schreeuw achter zich, die abrupt gesmoord werd. Hij keek om en zag Christoperz die zijn hand op Lazerstaals mond hield terwijl haar ogen traanden van de pijn. Hij kwam aangelopen en fluisterde tegen Chris "Wat is er gebeurd?" "Ik weet het niet, ze is ergens ingetrapt ofzo." Necrodeus bukte zich en zag dat Lazerstraal inderdaad in een soort strik van doorns was getrapt. Ze was duidelijk door een mens gemaakt, maar hij had zelf geen idee hoe hij eraan zou moeten beginnen. Hij vloekte. "Ga jij al verder met Vygan" zei hij tegen Chris "Ik krijg haar er wel uit".

Adje werd slaapdronken wakker. Hij kon niet helder denken en was blijkbaar ingedut tegen een boom een eindje buiten het kamp. Hij was stiekem op een avondwandeling vertrokken. Alleen. Hij voelde de tranen nog op zijn gezicht. Maar hij dacht dat hij iets gehoord had. Een wild dier misschien. Hij wist niet wat, maar hij was zeker van iets wakker geworden. Hij stond op, nam een steen op als primitief wapen en stak het in zijn broekzak, liep een eindje, kwam achter een boom vandaan en stond plots oog in oog met Necrodeus.

Hij wou om hulp roepen maar Necrodeus maakte een afkappend gebaar met zijn speer. Hij kwam op hem toe. "Eén kik vriend" zei hij "en het zal het laatste zijn wat je doet." Adje knikte geschrokken. Hij zag dat Necrodeus een meisje ondersteunde dat in een strik was gelopen, hij wist niet of ze nog bij bewustzijn was. Necrodeus had de strik al vernietigd het zijn speer, maar de scherpe doorns van de strik staken nog steeds in haar vlees. Hij ging achter Adje staan en prikte met de speer in zijn rug. "Vooruit" zei hij "Lopen". "Neem je me gevangen?" zei Adje. "Nee" zei Necrodeus "Maar ik ben heus niet zo dom je achter te laten vlak bij het kamp. Als we buiten gehoorsafstand zijn kan je gaan" Ze gingen op weg. Adje vertrouwde Necrodeus natuurlijk niet en moest hem proberen afleiden. Hij begon dus te praten. "Er is al iemand van ons team dood" zei hij. "Jammer" zei Necrodeus "maar dat is het spel". "Ze heette Noémie" zei Adje. Necrodeus zei niks terug. "Ze is vermoord bij de hoorn... weet jij misschien door wie?" Necrodeus keek hem wantrouwig aan. "Ik weet zeker dat iemand uit jouw team dat ook wel weet" Dat was ook zo, maar Adje wou het ook van iemand anders eens horen. "Wat jij wil" mompelde Necrodeus. "Het was Watermeloentje, de leider van team geel". Adje balde zijn vuisten tezamen en ademde diep in en uit. "Wat is er?" vroeg Necrodeus terwijl hij de speer iets liet zakken. Plots draaide Adje zich om met de steen in zijn hand die hij eerder had opgenomen en smeet die naar Necrodeus. Hij kwam op diens schouder terecht. Hij slaakte een kreet van pijn, liet de speer los en viel op de grond, samen met Lazerstraal. Adje zag zijn kans schoon en greep naar de speer, maar die werd plots voor zijn handen weggegrist. Adje sprong uit de weg om een stoot van de speer te ontwijken. Lazerstraal was dus blijkbaar toch nog bij bewustzijn en had hem genomen. Adje zag dat Necrodeus zich weer herstelde en zette het dus op een lopen, terug naar het kamp.

Necrodeus keek hem na terwijl hij Lazerstraal weer overeind hielp. Toen draaide hij zich om. "Kom" zei hij "We gaan verder". Hij verenigde zich zo met de rest van het team, dat zich had gevestigd in een van de verste uithoeken van het groene gebied, aan de rand van het blauwe. "Daar kunnen we ons dan altijd in terug trekken" had Para gezegd " wij zijn er immers het best op gekleed. Zo zat het team in de nacht rond een hoopje sprokkelhout, terwijl Lennard daar een vuurtje van probeerde te maken. Enkel hij, Necrodeus en T.G. waren nog op. Necrodeus voelde aan zijn pijnlijke schouder. "Wel" zei hij "er is tenminste nog niemand dood". T.G. snoof "Vygan is ziek en aan Lazerstraal hebben we nu ongeveer even veel als een dode. Minder zelfs, want we moeten haar nog verzorgen en ze heeft koorts gekregen". Wat had ik moeten doen, ze gewoon achterlaten?" snauwde Necrodeus. "Dat zeg ik niet" zei T.G. rustig "ik observeer gewoon de feiten". Necrodeus dacht even na. "Kom," zei hij plots "we gaan Para en Chris wakker maken. Dan kunnen zij de nachtwacht overnemen".

Profiel bekijken

41 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 9 op vr 02 aug 2013, 12:44

Lucoshi

avatar
Super Mario
Super Mario
Het was muisstil. Niemand durfde iets te zeggen, want misschien werden ze dan ontdekt door de andere teams. Eerst hadden ze al geen wapens gekregen, en toen kwamen de andere twee teams ook nog eens op hun terrein. Ze konden er niets tegen doen, team geel had hen weggedreven. Ze stonden nu bij de hoorn, op zoek naar extra voorraden. Het enige wat ze vonden, was een kapotte boog en een kapotte pijlenkoker. Toch besloten ze om die "wapens" mee te nemen, ze konden er misschien nog iets mee, vond Lucoshi.
"Oké... waar gaan we heen?" vroeg JiHawk. Lucoshi keek zijn team aan. "Het lijkt mij het slimst om op de rand van de woestijn te gaan wonen". Team groen was het er niet helemaal mee eens. "Waarom de woestijn? Daar is het veel te warm" demonstreerde UNF. "Daarom gaan we ook op de rand van de woestijn plaatsnemen, zodat we onszelf kunnen afkoelen bij het terrein van team blauw, het ijs-gedeelte" antwoordde Lucoshi. Er werden een aantal blikken gewisseld en uiteindelijk besloot iedereen dat dit het enige plan was, op hun eigen terrein blijven, was geen optie.

Zo liepen ze verder. Lucoshi trapte al de hele weg tegen een steentje, zodat als die de rand van de arena zou raken, hij terug zou kaatsen. Op een gegeven moment kaatste het steentje terug met een hard geluid, en een blauwe gloed werd ineens zichtbaar. de gloed ging rond de hele buitenkant van de arena. Dit was de rand, hier stond het krachtveld.
De tributen van team groen lieten de boomstronken vallen. Ze hadden drie boomstronken meegenomen uit hun eigen gedeelte, en hadden ook een hoop takken opgeslagen, zodat ze ook hier vuur konden maken, als dat nodig was. Al snel hadden ze weer een klein kamp. Ze hadden een grote kuil gegraven (Met hun handen, en met de boomschors) en hadden de randen belegd met takken. In het midden van de kuil lag een berg stenen, om vuur op te kunnen maken.

Die avond kwamen ze er al snel achter dat de rook geen probleem zou worden. Het was donker in de arena. Je kon geen hand voor ogen zien als je geen licht had. Team groen besloot dus een klein kampvuur te maken. Ze hadden immers de lucifers, dus het ging makkelijk. Team groen ging in een cirkel er omheen zitten. Iemand hield de wacht, Fruitschaler op dit moment, maar dat werd afgewisseld. Ze wilden niet plotseling worden aangevallen door een ander team.
Gelukkig voor hen bleef het die nacht rustig. Er kwam geen enkel team hun kant op, en het was ook niet te koud. Er werd ook een nachtwacht gehouden, telkens twee tributen. Nu waren het Adje en UNF, Lucoshi lag nog wakker, hij kon niet slapen. Hij was bang dat er een plotselinge aanval zou komen, maar die kwam niet. "Dus, Adje..." begon UNF. "Wat was er nou precies gebeurd bij team blauw?". Adje zuchtte. "Ik was aan het rondlopen, aan het kijken of de vallen al iets hadden gevangen, en toen kwam ik Necrodeus tegen. Een van de tributen van team blauw was in zo'n struiken-val getrapt, die we hadden leren maken uit dat boek. Volgens mij was het Jolien of Lazerstraal, een meisje, in ieders geval. Necrodeus hield een speer tegen mijn rug, dus ik kon niet terug. Toen heb ik met een steen Necrodeus afgeleid, en ben toen ontsnapt". UNF keek Adje aan. "Is Necrodeus..." begon hij. "Nee, Necrodeus leeft nog". UNF zuchtte teleurgesteld. UNF zag dat Adje tranen kreeg in zijn ogen. UNF sloeg een arm om Adje heen. "Noémie, hè?". Adje legde zijn hoofd in zijn handen en begon nog harder te snikken. "We... We kenden elkaar al zo lang" begon Adje. "Ik weet het" UNF dacht terug aan thuis. Hij kende Noémie ook wel van school. Ze was altijd heel vrolijk. Ze trok veel met Adje op, herinnerde hij zich. "Adje?" zei Hitomi ineens, half slapend. Ze zag hoe UNF een arm om Adje heen had, wie zo te zien aan het huilen was. Ze kwam overeind uit haar "bed" (haar jas op een aantal takken en een hoop zand) en ging naast Adje zitten. Ze legde haar hand op zijn schouder. "Rust maar even uit, ik en UNF houden wel de wacht". Ze keek naar UNF die knikte. Adje knikte ook langzaam en stond op. Hij plofte neer in Hitomi's bed waardoor een hoop zand de lucht in schoot, en hij zelf moest hoesten.

Het was een lange tijd stil. "Dus, Hitomi..." begon UNF. "Dus, UNF..." antwoordde Hitomi lachend. "Hoe vind jij de spelen tot nu toe gaan?". Hitomi keek UNF vragend aan. "Oh gewoon, er worden wat mensen uitgemoord, het gebruikelijke" antwoordde ze sarcastisch. Adje begon weer te snikken. Hitomi en UNF keken elkaar aan met een "oeps" uitdrukking op hun gezicht.

Profiel bekijken

42 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 9 op vr 02 aug 2013, 13:49

Team Geel zat rond het kampvuur dat ze hadden weten te maken. Ze hadden net team groen verdreven. "Jammer dat we geen slachtoffers hebben kunnen maken" had WM gezegd "Ik had graag nog wat bloed gezien". De rest van het team had er niet op geantwoord.

Omdat Sushi wel handig was was hij bezig touw aan het maken. Toen team blauw voorbij was gekomen had team geel doorgekregen dat afstandswapens wel een grote troef waren, en nu ze toch 6 pijlen hadden kon Sushi net zo goed proberen een boog te maken. WM was tegen Roosjuh aan het opscheppen over de eerste dode die hij gemaakt had. "Ik stak dat zwaard door haar met het gemak waarop ik een heet mes door boter steek" zei hij trots "en dat sentimentele gezwans van die Adje dat erop volgde, wat een sukkel". Roosjuh lachte ongemakkelijk. Pokéfan sloeg de twee achterdochtig gade. Het was al erg geweest dat WM zich had aangedrongen als leider, en nu zat hij ook nog aan Roosjuh. Pokéfan vond het maar niks. Net als de rest van het team, had hij de indruk.

"Ok" kondigde WM aan "tijd om dan te gaan slapen. Wie neemt de eerste wacht, want ik alleszins niet". "Ik blijf wel op" zei Pokéfan. "Wat jij wil" zei WM terug, en hij plofte neer in het gras. "T' rusten". De rest van het team mompelde een "t' rusten" terug, en iedereen legde zich neer om te slapen. Alleen Pokéfan bleef wakker.

WM werd wakker. Hij zag iemand boven hem staan. "Waarom maak je me nu toch wakker gast" zei hij slecht gehumeurd. Hij knipperde nog eens met zijn ogen en zag dat het Pokéfan was. Hij hield een mes tegen zijn keel. WM's hand ging naar zijn zij, waar zijn zwaard normaal gezien zat. Maar het was weg. "Stil." beval Pokéfan "En sta op". WM ging staan en begon fluisterend:"Wat doe je nu gek? probeer je me te verraden of..." Pokefan legde hem het zwijgen op door zijn mes dieper in zijn keel te duwen. "Luister goed" zei hij "Ik mag je niet. Niemand in het team mag je. Ik wil dat je oprot en niet meer terugkomt". WM wou iets terugzeggen, maar Pokéfan siste:"Ik zou je hier ter plekke kunnen doden. Je zou roemloos sterven, en niemand zou er iets om geven. Dus vertrek gewoon" Hij liep met hem mee tot een eindje buiten het kamp. "Krijg ik zelfs geen wapen mee?" zei WM "Je hebt toch ooit gezegd dat je niet meer nodig had dan je twee blote handen om iedereen hier een kopje kleiner te maken? Wel, nu kun je het bewijzen" zei Pokéfan spottend. "Je bent een vuile verrader" zei WM. "Ik ben uitgepraat met jou" antwoordde Pokéfan koel. "Ga nu of sterf hier ter plekke. WM draaide zich bruusk om en vertrok. Pokéfan ging terug naar het kamp. "Dit is niet het einde van me, hoor je?" hoorde hij WM nog roepen. "Ik zal bondgenoten vinden. Een beter team stichten. En jou en de rest van je waardeloze vriendjes vermorzelen!". Pokéfan vroeg zich af of het niet beter was geweest hem gewoon te doden. Maar daar was het nu al te laat voor.

Hij kwam terug in het kamp. Sushi was wakker geworden. "Wat is er gebeurd?" vroeg hij bezorgd. "WM is weg" zei Pokéfan. "Hij zei dat we te zwak waren en hij een beter team ging stichten. Het was onmogelijk hem nog iets van rede in te praten". Sushi was met stomheid geslagen, en dacht toen na. "Misschien is het wel beter zo" zei hij. "We hebben WM niet nodig, toch?". "Nee" zei Pokéfan "we kunnen dit prima aan zonder hem".

Profiel bekijken

43 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 9 op vr 02 aug 2013, 17:13

Adje Vanilla

avatar
Administrator
Administrator
Het werd ochtend. Hitomi werd wakker. Ze had immers nog een taak te vervullen. Samen met Lucoshi had ze afgesproken om de wacht te houden. Behalve tussen 3 uur en 5 uur, dan leek het hen niet nodig. De eerste dag was voor iedereen waarschijnlijk heel vermoeiend, en beiden konden hun slaap goed gebruiken. Lucoshi hield een oogje in het zeil tussen 23 uur en 3 uur, en Hitomi vanaf 5 uur. Blijkbaar had ze zich verslapen, want de zon, die heel fel aan het schijnen was, stond al behoorlijk hoog. Ze begon er maar aan.

Een tweetal uur later werd de rest van het team ook wakker. Men begon zich te organiseren voor het verzamelen van het ontbijt. "Oké." zei Lucoshi." "Wat betreft het drinken: we zijn vlak bij het ijsgebied, dus dat moet geen probleem vormen. We kunnen zo onder het ijs wat water halen. Eventueel kunnen we ijs smelten in de woestijn en het opvangen in iets. Ik stel voor dat we proberen een wapen te vinden, of het zelf maken, zodat we een pinguïn of ijsbeer kunnen doden en vervolgens eten. Als ik het goed heb, was Adje vrij handvaardig, dus die opdracht kunnen we aan hem overla... Wacht, waar is Adje?" Ook de rest viel het voor het eerst op.

"Hitomi, waar is Adje? Je zou de wacht houden!" schreeuwde Lucoshi. Hij leek compleet overstuur. Tot UNF plotseling riep: "Hier hangt een brief aan deze cactus! Van Adje!". "Wat? Lees voor, snel!" zei Lucoshi. UNF begon te lezen.

"Beste vrienden, bedankt voor jullie steun, maar ik heb enkele privézaken af te handelen. Ik hoef jullie waarschijnlijk niet te vertellen wat, maar toch doe ik het indien het niet duidelijk was. De dood van Noémie werd me teveel. De moordenaar bleek Watermeloentje te zijn volgens jullie, maar voor de zekerheid wilde ik het ook horen van iemand anders. Toen ik Necrodeus aan de praat wist te houden, kreeg ik te horen dat het inderdaad over Watermeloentje ging. Ik ken Noémie al een geruime tijd ondertussen, en ik moet haar wreken. Voor mij was er meer dan vriendschap... Ik ben verliefd geworden op haar."

"Hitomi, hoezo heb je de ontsnapping van Adje niet gezien?" riep Lucoshi. "Wacht even, Lucoshi, er staat nog wat." zei UNF.

"Ik weet dat Lucoshi ongeveer nu vast iets gezegd heeft zoals "Hitomi, hoezo heb je dit kunnen laten gebeuren?". Maar eigenlijk is dit jou fout. Tijdens jou shift heb ik wat cactussap in je water gedaan, waardoor je direct in een diepe slaap bent gevallen. De kans dat je je dat nog herinnert, is behoorlijk klein. Trouwens, de kleine cactussen bevatten drinkbaar water. Moet je eens proeven."

"Wacht, wat? Ok, we moeten Adje achterna." zei Lucoshi. "Kun je alsjeblieft eens wachten tot ik alles heb gelezen?" zei UNF.

"En ik weet ook dat Lucoshi vast nu iets heeft gezegd dat lijkt op "We moeten hem achterna.". Maar ik zou het appreciëren als jullie dat niet doen. Dit is iets dat ik alleen wil afhandelen. Jullie hoeven je geen zorgen te maken over backstabben, overstappen van team, of iets gelijkaardigs, jullie waren heel toffe mensen en ik beschouw mezelf nog steeds als een deel van het team. Van zodra deze zaak afgehandeld is kom ik zeker terug. Als jullie me dan nog willen. Veel liefs, en bedankt voor alles. En hopelijk tot later."

~Adje

Het team wist niet direct wat doen. Zouden ze hem achterna gaan, of hem zijn gang laten gaan? "Neh, we laten hem momenteel maar." zei Lucoshi. "Ik maak me zorgen om hem, maar hij redt het wel." De anderen waren het er mee eens, behalve UNF. "Nee, dit kunnen we niet toelaten. We zijn momenteel in de minderheid qua team, en het enige wat we hebben is wat overlevingsmiddelen. Verder haalt Adje het in zijn eentje al helemaal niet tegen Team Geel." Daar had UNF wel een punt. "Maar aan de andere kant verliezen we ook veel kostbare tijd met achter hem aan te gaan. Dus... we zien wel. Denk ik."

Ondertussen heeft Adje het groene gebied bereikt. Hij heeft de hele nacht zitten lopen. Het liefst zou hij nu een dutje doen, maar dan zou hij eerst een veilige plaats moeten vinden. Hij wreef zichzelf in met modder, en klom toen in een boom, ongeveer acht meter boven de grond. De modder beschermde hem tegen het warme weer, en maakte zijn aanwezigheid in de boom minder opvallend. Hij viel in slaap.


_________________

Para ik eis een leukere opmerking hier verdomme

ADJE IS EEN FLADJE o god why

ik zei leuker
Profiel bekijken

44 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 9 op vr 02 aug 2013, 18:44

Lucoshi

avatar
Super Mario
Super Mario
"Waar is WM?" "Pokefan, what the hell?" "We kunnen toch niets zonder leider?"
Iedereen van team geel stond in de ochtend om Pokefan heen, wie probeerde uit te leggen waar WM was, en waarom hij weg was. "Hij vond ons te zwak, wij kunnen het best redden zonder hem!" begon Pokéfan opnieuw, om het team stil te krijgen. "Heeft hij iets mee wat van belang is?" vroeg Goomuin. "Nee, we hebben alles nog, hij heeft die fantastische vuisten van hem" antwoordde Pokéfan spottend.

Nadat iedereen gekalmeerd was van de verdwijning van hun leider, was iedereen weer aan het werk gegaan. Pokéfan, Sushi en Goomuin waren gaan jagen. Tosti, Lyne en Roosjuh waren bezig bij het kamp, op uitkijk staan, kijken of alles nog in orde was, hoe het was met de voedselvoorraden, dat soort dingen. Na een tijdje gingen de drie onder een boom zitten, ze hadden alles al drie keer nagekeken, en wisten echt niet meer wat ze moesten doen. "Zullen we ook gaan jagen?" vroeg Lyne. "Nee, ik denk dat het slimmer is als we hier blijven, voor het geval dat een van de andere teams op komt dagen" antwoordde Roosjuh. Tosti knikte en hij draaide zijn mes in zijn hand. Hij had de drie messen gekregen, Lyne had twee pijlen en Roosjuh ook twee, Sushi had de andere twee.

Na de tijdje kwamen de drie jagers terug, alledrie met een glimlach op hun gezicht. Sushi had twee konijnen in zijn hand, Pokéfan drie fazanten en Goomuin had zelfs een hert te pakken kunnen krijgen. Ze gooide de dieren op de grond en Tosti gaf een mes aan Roosjuh en een aan Lyne, wie Tosti vragend aankeken. "Dan kunnen wij met zijn drieën het vel van de dieren af halen. Lyne keek met een vies gezicht en Roosjuh moest lachen om Lyne. "Zal ik het dan maar doen?" zei Goomuin lachend en hij pakte het mes van Lyne over, wie blij was dat zij het niet hoefde te doen. Roosjuh en Goomuin begonnen ieder met een konijn, en Tosti maakte een begin aan het hert. De anderen waren bezig met het plukken van een fazant. Iedereen praatte met elkaar, om elkaar beter te leren kennen.

Ze werden allemaal wakker geschut uit deze gezelligheid, door Sushi wie plotseling bewusteloos voorover klapte.

Profiel bekijken

45 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 9 op vr 02 aug 2013, 19:44

Necrodeus deed zijn ogen open en knipperde tegen het licht. "Goed geslapen?" mompelde Para. "Best" loog Necrodeus. Hij stond op en keek rond door het kamp. Zo te zien was iedereen al wakker behalve Lazerstraal. Vygan was blijkbaar zogoed als genezen na een nacht slaap en stond te popelen om dingen te doen. "Best" zei Necrodeus "We hebben hout nodig. En eten. Jij kunt anders met Jolien eens kijken of er iets in de buurt van het komt te rapen valt. Dan gaan ik, Chris en T.G verder gaan kijken". Er werd met het plan ingestemd en Necrodeus ging met zijn teamleden op weg.

Necrodeus scheen heel goed te weten waar hij naartoe wou. "Waar gaan we heen?" wou Chris weten. "Terug naar het kamp van team groen" zei Necrodeus "Ze zijn tijdens de nacht verjaagd geweest door geel, maar die hebben zich zo te zien niet in hun gebied gevestigd. Maar wat zijn wij wel proefondervindelijk te weten gekomen over het kamp van team groen?" "Dat er vallen waren" vulde T.G aan. Necrodeus glimlachte. Team groen had het werk gedaan en zij gingen de vruchten gaan plukken.

Er waren enkel konijnen in de vallen gelopen, maar het waren er 3, wat best veel was. 2 van de dieren leefden nog en moesten nog afgemaakt worden. "En misschien haasten we ons nu best terug" zei Chris. "Anders krijgt team geel ons nog in de gaten". En zo gingen de drie terug naar het kamp.

Terug in het kamp aangekomen begon iedereen aan het klaarmaken van het voedsel. Jolien was ook al terug en had met haar boog een fazant kunnen schieten. Ze was bezig te proberen de pijl uit het karkas te halen. Ze had ook wat fruit meegebracht. Maar Vygan was nergens te bekennen. Necrodeus zuchtte. "Ok..." zei hij "Waar is Vygan" Jolien keek verbaasd op en keek in het rond. "Vreemd" zei ze "daarnet was hij hier nog" "Vygan is naar de ijskappen" zei Lennard plots "om water te halen ofzo". "Wat, alleen?" vroeg Necrodeus. "Um... ja" antwoordde Lennard beschaamd. Necrodeus vloekte "Ik ga hem gaan zoeken" zei hij "ben zo terug". En hij ging op weg.

"Vygan!" riep Necrodeus "Waar ben je? Vygan?". Hij had hier helemaal geen zin in, achter Vygan aanhollen omdat die liever het heft in eigen handen nam. Plots hoorde hij Vygans stem "Hier ben ik" riep hij. Het kwam van achter een ijsheuvel. Necrodeus liep erop toe, sprong erover en voelde zich plots voorover geduwd worden.

In zijn val voelde Necrodeus nog hoe Vygan zijn speer probeerde af te pakken, maar hij trok ze naar zich toe. Toen viel hij in een soort witte leegte en kwam hard neer. Hij keek om zich heen. Hij was in een ijskloof gevallen. Hij keek omhoog en zag daar Vygan staan. "Verdomme Vygan haal me hieruit!" riep Necrodeus. Vygan keek hem gewoon aan. "Vygan?". "Waarom zou ik?" antwoordde Vygan "jij luistert ook nooit naar de dingen die ik zeg". "Vygan doe niet onnozel en haal me hieruit" zei Necrodeus woedend. "Nee" zei Vygan. Necrodeus keek hem vervreemd aan. "Ik heb een betere leider gevonden. Iemand die wel naar me luistert. En me wel waardeert". Plots verscheen WM naast Vygan. "Hoe is het weer daar beneden" riep hij lachend naar Necrodeus. "Koud" zei Necrodeus woedend terug. Toen richtte hij zich weer tot Vygan "Luister niet naar hem Vygan, hij is gewoon...". "Kom" zei WM "we laten hem hier eventjes afkoelen". "Ze zullen me komen zoeken!" riep Necrodeus. "Maar gaan ze je vinden?" zei WM lacherig terug. Dat was het laatste wat Necrodeus van ze hoorde. Hij bleef alleen achter. In het ijs.



Laatst aangepast door Necrodeus op vr 02 aug 2013, 19:48; in totaal 2 keer bewerkt

Profiel bekijken

46 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 9 op vr 02 aug 2013, 19:45

Adje Vanilla

avatar
Administrator
Administrator
Veel slapen zat er voor Adje niet in. De zon stond nu hoog aan de hemel, wat aangaf dat het ongeveer middag was nu. Hij keek even of er gevaar in de buurt was, en besloot dat het veilig was. Voorzichtig klom hij uit de boom op een rustig tempo. Hij zat tenslotte 8 meter hoog. Als hij hier viel, was het gedaan met hem. Eenmaal op de grond ging hij naar het meer, dat zich een eindje verder bevond om de modder af te vegen. Adje sprong in het water. Het water maakte hem klaarwakker, en voelde verfrissend aan. Eerst begon hij aan zijn gezicht, daarna de rest. Ondertussen dacht hij ook eerst aan zijn prioriteiten op dit moment. Hij wilde WM wel uitschakelen, maar dat kon niet in zijn huidige toestand. Hij had geen wapen, geen eten, en tenzij er een mirakel zou gebeuren zou hij er wat moeten op vinden om WM van zijn team te scheiden. En hij had ook geen zin om steeds in een boom te gaan slapen. Een vaste verblijfplaats had ook tof geweest. Volgens hem moest dit de beste plaats zijn om te verblijven. Een aangename temperatuur, toegang tot water en dieren die hij kon opeten.

Hij nam een slokje water en begon met een wapen te maken. De punt van een tak, die hij van een boom afkraakte, sleep hij met een steen die hij op de grond vond. Zo werd hij scherp genoeg om een dier te doden, al betwijfelde hij of deze stok scherp genoeg was om een mens te vermoorden. Een persoon zou hij hier ten hoogste mee kunnen verwonden. Maar dit was goed genoeg om te jagen. Na een kwartier vond hij al gauw een familie konijntjes. Ze waren enorm schattig. Konijnenvlees was behoorlijk lekker. Adje at het behoorlijk vaak in het lokale restaurant in zijn district. Ondanks de honger kreeg hij het niet over z'n hart om deze onschuldige dieren te doden. "Dan maar vruchten eten." dacht Adje. Die zijn er genoeg aan de bomen. Vooral appels waren talrijk aanwezig. Hij klom in een appelboom en plukte de appels er uit. Vervolgens gooide hij ze op de grond, om daarna uit de boom te klauteren, de appels te verzamelen en aan zijn maaltijd te beginnen. Een konijn bleek Adje wel aardig te vinden, terwijl de anderen nogal angstig leken. Adje gaf hem een stukje appel, hij had toch genoeg. Het leek hem te smaken. "Zo, dat vind je lekker, niet?" zei Adje. Ongelooflijk, zat hij nou echt tegen een konijn te praten? Hij realiseerde zich nu pas hoe eenzaam hij zich eigenlijk voelt.

Hij stond recht. Een aantal appels hield hij bij zich. Nu kwam de volgende stap, het bouwen van een verblijfplaats, liefst naast het meer. Hij besloot terug naar het meer te wandelen dus, maar merkte al gauw dat het konijn hem zat te achtervolgen. "Ach, lieverdje, moet jij niet naar je familie gaan?" zei hij luidop. Hij keerde terug naar de plaats waar hij voor het laatst de konijnenfamilie had gezien. Wat hij toen hem liet hem toch schrikken: ze waren dood. Adje had er gemengde gevoelens bij. Het was goed dat hij nu wat te eten had, maar hij vond het behoorlijk zielig dat het resterende konijn er nu alleen voor stond. En verder: wie heeft deze dieren gedood, en ze niet eens meegenomen? Zijn ze misschien door een andere reden gestorven, iets natuurlijks? Te warm weer, gevallen, ...? Nee, uitgesloten. Maar Adje zag ook nergens een wonde. Het enige wat hem opviel, is dat het hoofd van de konijnen nogal een rare positie heeft. Net alsof iemand hun nek heeft omgedraaid. Maar wie is sterk genoeg om zoiets te doen?

In ieder geval kwam Adje tot de conclusie dat blijven piekeren hem niet dichter bij de oplossing van deze vage gebeurtenis zou brengen. Hij vond het konijn ontzettend schattig en aardig, dus hij besloot het maar tijdelijk te verzorgen. De omstandigheden zijn daarvoor niet geweldig, maar op die manier voelt hij zich niet meer zo eenzaam. Verder wilde hij het konijn een naam geven. Hij had wel een aantal ideeën voor een naam. Toch wel gek, hij zit in een arena te vechten op leven en dood, en toch zit hij na te denken over de naam voor een konijn. Na een eind erover nagedacht te hebben, besloot hij het konijn Noémie te noemen. Noémie...


_________________

Para ik eis een leukere opmerking hier verdomme

ADJE IS EEN FLADJE o god why

ik zei leuker
Profiel bekijken

47 Re: Toadplaza Hongerspelen: deel 9 op za 03 aug 2013, 10:33

Necrodeus zat in de kloof. Hij probeerde warm te blijven. Er zaten al verschillende inkepingen in de kloof die hij gemaakt had met zijn speer in een poging eruit te geraken, maar het enige wat hij daarbij had opgelopen waren een paar blauwe plekken toen hij weer naar beneden viel. Hij wist dat een mens ongekleed ongeveer 20 minuten een temperatuur van 0 graden Celcius kon overleven, dus hij was net druk bezig aan het bedenken hoelang hij, gekleed, een veel lagere temperatuur kon overleven toen er plots een pakje aan een parachute uit de lucht viel en op zijn hoofd terecht kwam. Een sponsor! Hij was gered!

Hij deed het pakje open. Er zaten medicijnen in, tegen de koorts. Hij checkte het pakje nog een tweede keer, maar dat was echt alles wat erin zat. Necrodeus werd boos. Echt typisch voor het kapitool om de medicijnen voor Lazerstraal bij hem te droppen. Nou ja, hij was nu wel extra gemotiveerd. Hij nam zijn speer en begon weer te klimmen. Hij slaagde erin nog wat extra inkepingen in het ijs te maken en hoger te klimmen. Hij was bijna bij de rand... Maar toen gleed hij weer uit en kwam weer op de bodem van de kloof terecht. Het had geen zin. Hij geraakte hier nooit alleen uit. "HELP!" riep hij maar nog eens, voor de zoveelste keer. "IEMAND?". Geen antwoord.

Para werd onrustig. Necrodeus was nog altijd niet terug, terwijl hij had gezegd dat het maar heel even ging duren. Hij stond op. "Ik ga hem gaan zoeken" zei hij. "Wacht" zei Jolien. Ze gaf hem een primitief gemaakte drinkzak. "Van de maag van een konijn" zei ze stilletjes "Er kan niet veel in, maar het is beter dan niets." "Bedankt" zei Para, en hij ging op weg.

Para liep een hele tijd door het ijzige landschap. Er stond een gure wind, waardoor Necrodeus' sporen waren uitgewist, maar hij ging ervan uit dat Necrodeus in zijn zoektocht naar Vygan steeds rechtdoor was gegaan. Toch liep hij een hele tijd vruchteloos rond. Hij ontweek dun ijs, en passeerde de ene sneeuwheuvel na de andere... wacht eens... Hij ging terug naar de vorige sneeuwheuvel. Er stonden diepe sporen in, alsof iemand was uitgegleden. Hij volgde de sporen, keek in een ijskloof naar beneden, en zag daar Necrodeus zitten. Hij bewoog niet, zijn ogen waren gesloten en zijn lippen blauw. "Hé" riep Para "Necrodeus! WAKKER WORDEN!". Hij vreesde dat hij te laat was.

Necrodeus deed zijn ogen open. Hij zag overal wit om hem heen en had het warm. Was hij soms dood? En was dit de hemel? "WAKKER WORDEN" hoorde hij plots boven hem. Hij keek omhoog. Er stond een figuur. Hij knipperde met zijn ogen om hem beter te kunnen zien. Het was Para. "Para?" zei hij verdrietig "Jij hier ook?" "Wat bedoel je?" riep Para. "Hoe ben jij gestorven?" vroeg necrodeus "toch niet door Vygan... Hoe is het met de rest van het team?!". Para schudde verbaasd zijn hoofd. Necrodeus dacht dat hij dood was. Hij dacht even na, nam toen zijn waterzak, deed hem open en kapte de inhoud over Necrodeus' hoofd. "BEN JE HELEMAAL GEK GEWORDEN PARA?" proeste hij uit. "Water over iemand kappen bij deze temperaturen?" Para glimlachte terwijl Necrodeus zich uitschudde. Die keek nu weer normaal naar Para. "Help me hieruit" zei hij toen.

Het duurde eventjes, maar doordat Necrodeus toch hoog genoeg kon klimmen zodat Para zijn hand vast kon nemen, geraakte hij uiteindelijk toch uit de kloof. De twee lagen uitgeput te hijgen op de rand ervan. "Wist je..." begon Necrodeus "Dat kloven zoals deze in de natuur kunnen ontstaan als gletsjers over een drempel bewegen. Dat is dan wel bij landijs, terwijl dit zee-ijs..." "Het doet niet terzake, ok?" zei Para. Hij stond op en hielp Necrodeus recht. Die staarde eventjes voor zich uit, en zei toen: "Vygan heeft dit gedaan Para. Hij heeft ons verraden". Daar schrok Para eventjes van, maar toen hij iets verder nadacht kon hij het eigenlijk wel geloven. Hij had zich nooit goed gevoeld bij Vygan. "En ik heb medicijnen voor Lazerstraal". "Van waar dat?" vroeg Para. "Een sponsor" zei Necrodeus "Maar blijkbaar vonden de spellenmakers het komisch om ze bij mij te droppen". "Kom" zei Para, "we brengen ze zo snel mogelijk bij haar".

Profiel bekijken

Gesponsorde inhoud


Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 3 van 8]

Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8  Volgende

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum