Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

De Toadplaza Hongerspelen: Deel 8

Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8  Volgende

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 5 van 8]

61 Re: De Toadplaza Hongerspelen: Deel 8 op zo 28 jul 2013, 13:53

Lucoshi


Super Mario
Super Mario
De 8ste Toadplaza Hongerspelen. Deze keer in een van de grootste arena’s tot nu toe. Het zou bestaan uit meerdere eilanden, waarvan één de Hoorn des Overvloeds, in het midden, natuurlijk. Gelukkig voor Sushi, was District 4 het vissers district, meer dan genoeg water dus. Hij kon goed zwemmen, en kon zo alle vissoorten van heel District 4, en nog een aantal anderen opnoemen. Hij had er een goed gevoel bij, hij zou deze hongerspelen gaan winnen!
Maar toen, een dag voordat Sushi vertrok naar het Kapitool, kreeg zijn moeder iets aan haar hart. Ze kwam in het ziekenhuis terecht, en de dag voordat de spelen begonnen, kreeg Sushi te horen dat ze overleden was. Sushi’s vader had hen al verlaten toen Sushi pas zes jaar oud was, en ze hebben nooit meer iets van hem gehoord, ook niet toen Sushi’s moeder dood ging. Nu had hij dus geen vader meer, en ook geen moeder.  Als hij thuis zou komen als winnaar van de Honger Spelen, zou hij in een weeshuis komen, of alleen moeten gaan wonen in het rijkste gedeelte van District 4, aangezien hij dan het prijsgeld helemaal voor zichzelf zou hebben.
Hij kwam weer terug in de echte wereld door het geluid van de buis die omhoog ging. Eenmaal boven, voelde hij de zon in zijn nek branden. Iedereen hield zien handen boven hun ogen, zodat ze niet verblind werden door de zon. Daar stonden ze, alle 24 tributen, op een eiland met een grote metalen hoorn in het midden.  Het getal “10” verscheen in de lucht, en veranderde al snel in een 9, een 8, een 7… Toen drong het door tot Sushi dat dit de timer was. 6, hij keek naar de hoorn, metalen platen kwamen omhoog. 5, daarop lagen de wapens en het voedsel. 4, Waar zou hij op af gaan? De Boog? 3, de bijl? De drietand? 2, Focus, Sushi! We gaan beginnen. Hij ging in een start positie staan, klaar om te rennen. 1, GO! Er komt een oorverdovendgeluid uit de hoorn, en sommige tributen slaan hun handen op hun oren. De anderen, rennen naar de hoorn toe en pakken zo veel mogelijk. Sushi rent op de drietand af, aangezien hij wel eens heeft gevist met een drietand, thuis. Hij pakt de drietand en draait zich om. Daar staat WM, degene die hij het meest had gevreesd tijdens de trainingen. Hij was goed met alles. Zwaarden, speren, bijlen, hij kon zelfs met een lapje stof iemand pijnlijk vermoorden. Sushi stak met zijn drietand, en schaafde WM’s heup, WM had een schijnbeweging gemaakt. Hij had zelf nog niets in zijn handen, maar begon op Sushi in te slaan met zijn vuisten. Tegen zijn schouders, zijn hoofd, zijn rug. Met een laatste klap, werd alles zwart voor Sushi.
Hij deed zijn ogen open, maar hij zag WM niet meer. Hij keek om zich heen. Alle wapens waren weg. Hij zag een stukje papier uit het zand steken. Hij kroop er naartoe. “NEE!” hoorde hij ineens. Hij keek om en zag Christopherz staan, met een hoop schaafwonden en een van zijn mouwen eraf gescheurd. “Fuck, Chris, ik schrik me dood”. Hij en Chris hadden afgesproken aan het begin van de trainingen, elkaar op te zoeken en samen te werken. “Jij schrikt je dood?” zei Chris terwijl hij Sushi hielp overeind te komen. “Ik dacht dat ze je hadden vermoord!”. Chris keek naar Sushi’s drietand. “Die heb ik te pakken weten te krijgen hier” zei Sushi. “Nice! Het enige wat ik heb te pakken heb kunnen krijgen is een pak slaag.” Ze lachen allebei, en vergeten even dat ze in de arena zitten, en niet gezellig op de haven bij District 4. “Ik was bewusteloos, geloof ik” zei Sushi terwijl hij over zijn achterhoofd wreef, hij keek naar zijn hand en zag bloed. “En jij ziet er ook niet al te best uit” Hij keek naar Chris, die moeite deed om nog te blijven staan. “Ik werd aangevallen door Tuffie, maar dat heb ik overleefd”. “Heb je Tuffie vermoord?” riep Sushi, dit kon hij niet geloven, Tuffie was samen met WM een van de beste spelers van de spelen. “Nee” zei een stem van buiten de hoorn. Daar stond Tuffie, met een metalen helm op zijn hoofd, een bijl in de ene hand en een houten schild in de andere. Hij rende naar Chris toe en haalde uit met zijn bijl. Er klonk een kanonschot.



Laatst aangepast door Lucoshi op zo 28 jul 2013, 14:08; in totaal 1 keer bewerkt

Profiel bekijken

62 Re: De Toadplaza Hongerspelen: Deel 8 op zo 28 jul 2013, 14:05

Prins Para Vanilla


Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Bedoel je nu Para, Tuffie of Para en Tuffie? Want in dat laatste geval snap ik niets van het einde van het verhaal Razz

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

63 Re: De Toadplaza Hongerspelen: Deel 8 op zo 28 jul 2013, 14:07

Lucoshi

avatar
Super Mario
Super Mario
Whoopz, fixed.

Profiel bekijken

64 Re: De Toadplaza Hongerspelen: Deel 8 op zo 28 jul 2013, 14:45

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Sushi stond met stomheid geslagen. het was alsof hij niet kon bevatten wat er zojuist gebeurt was. Na een stilte die voor zijn gevoel wel uren leek te duren, hoorde hij een stem naast zich.
"Kom, we moeten hier zo snel mogelijk weg."
Sushi keek Chris aan en knikte. Hij trok de drietand uit het levenloze lichaam van Tuffie, en samen liepen Sushi en Chris richting het water.
"Welke kant kunnen we het beste uit gaan?" vroeg Chris.
Sushi twijfelde even. Toen wees hij richting een eiland iets verderop.
"Ik heb nog geen andere tributen daarheen zien gaan, dus dat lijkt me voorlopig de veiligste plek."
De twee vrienden sprongen in het water en begonnen te zwemmen. Opnieuw besefte Sushi hoeveel geluk ze hadden dat ze uit district 4 kwamen: vele andere tributen zouden de zwemtocht waarschijnlijk niet overleven.
Na een lange zwemtocht kwamen Sushi en Chris uiteindelijk aan op het eiland. Sushi keek om zich heen. Het eiland was enigszins heuvelachtig, en volledig bezaaid met gras. Het meest opvallende van het eiland waren echter de tientallen geiten die er rondliepen.
"Denk je dat het mutilanten zijn?" vroeg Chris, die met grote ogen naar de dieren keek.
"Ze zien er niet gevaarlijk uit" zei Sushi, "Maar misschien moeten we voorlopig een beetje bij ze uit de buurt blijven tot we zeker weten dat ze onschadelijk zijn."
Nog voordat Chris kon reageren, viel hun plan echter al in duigen: een grote bok met geschroefde hoorns kwam op de twee jongens afrennen...

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

65 Re: De Toadplaza Hongerspelen: Deel 8 op zo 28 jul 2013, 14:57

Olivier Vanilla

avatar
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Goomuin stond er klaar voor. De start van de Hongerspelen! Goomuin is zelf helemaal geen fan van de Hongerspelen. Hij was altijd het 'thuisblijftype'. Hij was een van de zwakste mensen, één van de kleinste mensen en hij was ook aan de mollige kant. Wat hij te zoeken had, begreep ook niemand. Samen met één van zijn grootste vijanden uit het district, Ulysses, mocht hij beginnen aan de Hongerspelen. Tot zijn schrik was het ook nog eens een eilanden arena. Goomuin mocht starten naast Tosti. Een sterke speler die nog eens een hekel had aan hem ook. 10...9...8...7...6...5...4...3...2...1... Start! Alleen kwam Tosti niet naar de Hoorn, hij was direct op Goomuin uit! Tosti was sneller en hij sloeg Goomuin vol in het gezicht. Een waarschuwing! Goomuin kwam net van de grond en hij zag dat het Hoorn niet erg populair was deze keer. Koopalingsfan was aan een bijl gekomen en dreeg iedereen stuk te slaan. Juist.

Bij het Hoorn aangekomen zag Goomuin dat Koops weg werd gesleurd door Tuffie, die rustig wegging met het lichaam van Koops. Vervolgens werd Goomuin ineens geraakt door WM. WM wilde knokken, maar Goomuin dacht dat hij wel WM aankon. Vreemd genoeg ging dit aardig, totdat Goomuin een trap op zijn voet kreeg. WM leek in staat te zijn Goomuin te vermoorden, maar voordat dit gebeurde viel WM op de grond.

"MEEKOMEN DWAAS! WM IS ZO WEER WAKKER, JE MOET MET MIJ MEEKOMEN", hoorde Goomuin uit een bekende mond. Het was Ulysses! Ulysses vervolgde met "VOOR NU ZIJN WIJ MATEN, OKÉ?". Goomuin knikte heftig ja, Ulysses was zijn enige kans om zich te redden tegenover Tosti en WM, die waarschijnlijk op Goomuins bloed uit waren. Ulysses en Goomuin renden weg en gingen een eindje zwemmen. Het water was op een bepaald gebied ondiep, dus Goomuin kon even staan. Ulysses legde rustig uit dat hij in no-time bij het Hoorn was, als een van de eersten. Jihawk had een lange tijd verstijfd stil gestaan voordat hij nog een pijl en boog pakte, SMF was weggezwommen, Lennard liep romd met zes flessen water en hijzelf had nog een lege literfles, plus een houten schild. Hij gaf het schild aan Goomuin, en vervolgens riep hij "Eigenlijk kunnen je vetrollen je al beschermen, maar dit werkt ook wel." Wat een kutopmerking, maar goed, tegen Ulysses ingaan was geen optie. Ulysses vertelde vervolgens dat hij tijdens de training Lennard overhoorde, en hij ging een verbond aan met Leticia. "Lennard en Leticia hebben het water, dus. Lennard is een goede speler, Leticia is dramatisch" vervolgde hij. Om aan water te komen moesten ze één van die twee vermoorden, dat was duidelijk.


_________________
Hitomi keer Nalyd Rats ofzo je was met afstand mijn favoriete forumlid  Crying or Very sad Crying or Very sad Crying or Very sad 

En Necro Bandaka Lennard Toady02 Poké-Fanaticus HenkSpermatank Nickmariourbanus Rinus999  STNF Coolboy Neuz en Uly moeten ook Nalyd Rats
Profiel bekijken http://www.toadplaza.com

66 Re: De Toadplaza Hongerspelen: Deel 8 op zo 28 jul 2013, 15:22

Lucoshi

avatar
Super Mario
Super Mario
Tuffie had het schild, toch?

Profiel bekijken

67 Re: De Toadplaza Hongerspelen: Deel 8 op zo 28 jul 2013, 20:38

Dobbelsteen liep rond aan de oevers van het eiland van de Hoorn. Bij het vechten om de schatten van de hoorn had hij een doosje gevonden met een strik rond, die hij nu zat open te futselen. Omdat dobbelsteen wel een chancard was liep hij juist aan de oever van het eiland waar iedereen niet kwam.

"WE MOETEN GEWOON LENNARD EN LETITIA VINDEN, OK VETZAK?" hoorde hij plots iemand roepen. Hij keek om en zag iemand zijn richting uitkomen met Goomuin in diens kielzog. Maar hij kende de eerste figuur niet. Hij dacht dat hij iedereen nochtans kende door zijn eerdere deelnames.

Tijdens deze overpeinzingen had de figuur hem echter al opgemerkt en stapte op hem toe. "Wie ben jij?" vroeg Dobbelsteen. "WTF VERGEETACHTIGE ZAK, JE KENT MET TOCH?". Dobbelsteen keek iets beter. Toen zag hij het. "Maar jij bent Ulysses!" riep hij. "PROFICIAT" zei Ulysses. "Wtf g, ik dacht dat jij zo chic ende ouderwets praatte" zei Dobbelsteen. "O pardon" zei Ulysses. "U heeft gelijk jongeheer. Mijn welgemeende excuses. Nu ga ik je helaas moeten ombrengen".

"Wut..." zei Dobbelsteen nog net, toen Ulysses zich met een epische sprong op hem stortte. Hij begon wild op hem in te slaan, hetgeen een heer van zijn niveau onwaardig was, maar het was wel effectief. Met moeite wist Dobbelsteen onder Ulysses vandaan te rollen en afstand te scheppen, en eindelijk kreeg hij het doosje open.

"Wtf" waren zijn laatste woorden. En het laatste dat hij zag, was een foto van Sushi's moeder. Toen werd alles zwart voor Dobbelsteens ogen. Hij viel bewusteloos neer, en Ulysses ging hem gaan verdrinken. Een kanonschot klonk. Toen ging hij terug naar Goomuin, die zichzelf had bevuild bij het zien van Ulysses' kracht. 'Kom mijn schildknaap Goomuin. Laten we ons begeven naar rustiger oorden". En ze vertrokken.

De foto van Sushi's moeder bleef in het zand achter.

Profiel bekijken

68 Re: De Toadplaza Hongerspelen: Deel 8 op ma 29 jul 2013, 20:25

Lucoshi

avatar
Super Mario
Super Mario
Fisico zat een stuk touw te knopen in een boom. Dit was al de zoveelste tak die hij zou vast maken aan de boom. Hij was bezig met het maken van een boomhut op het zuid-westelijke eiland. Hij had een mooie eikenboom gevonden, tussen de kust en het zoetwater-meertje in. Hij had nog niemand deze kant op zien gaan, maar het kon hem ook weinig schelen. Was wel fijn, eigenlijk: helemaal alleen, op een eiland, tussen de bomen. Alleen hij en de natuur. Fisico zuchtte. Hij zou uiteindelijk vermoord worden, of hij zou met anderen moeten gaan vechten. Hij pakte zijn panfluit uit zijn jaszak. Ah, zijn panfluit. Die hij met veel moeite had weten mee te krijgen naar de hongerspelen. De blaaspijpjes waren bewerkt, zodat ze op geen manier als wapen konden worden gebruikt, en het touw er omheen was ook geschuurd en met plastic begoten, om het zo glad mogelijk te maken. gelukkig kon Fisico er nog op spelen. Hij hield van de klanken van de fluit, als hij de klanken hoorde, kwam hij tot rust, en leek de tijd stil te staan.
Aan het begin van de spelen had Fisico zich niet gefocust op de Hoorn, daar had hij toch niets aan. Hij was meteen het water in gesprongen en was naar het eiland gezwommen waar hij de meeste bomen zag. Eenmaal daar aangekomen, zag hij dat er iets niet klopte aan het eiland. Aan de kust lag er zacht stuifzand, wat je meestal zou vinden op het strand. Maar een paar meter verder, veranderde het in ruw donker zand, wat je zou vinden in bossen. Ook de bomen zelf, klopte niet helemaal. Er stonden eiken, dennen, populieren, enz. Hij had besloten in een van de hoogste en grootste bomen te gaan zitten, dit was daarvoor de perfecte boom. Een mooie, hoge, brede, eik. vanuit hier kon hij helemaal tot aan de hoorn zien, en hij zag de andere tributen zwemmen, vechten en neervallen op de grond, gevolgd door een kanonschot dat galmde door de arena en vogels liet wegvliegen uit de bomen. Na een paar minuten was hij bijgekomen van het zwemmen, en begon hij met het verzamelen van takken. Grote takken die hij zou vast maken aan de bomen, met kleinere takken en gras als touw. Hij was al een aardig eind op weg. Hij had al een platform van ongeveer twee vierkante meter. Hier kon hij op slapen, panfluit spelen, en nog belangrijker: jagen. Hij had al verschillende vallen kunnen op zetten, voor konijnen, dassen, marters, wat er ook maar klein en dom genoeg was om op zijn vallen te gaan staan. Zo had hij tenminste nog iets te eten, mocht hij niets meer vinden. Hij had ook al de waterbron gevonden. Het was een groot meer met zoet water. Er stonden vreemd genoeg palmbomen omheen, en ook hier lag weer het stuifzand van bij de kust.
Hij was rustig een deuntje aan het fluiten op zijn panfluit, toen hij iets hoorde. Een kreun gevolgd door een plof in het zand. "Eindelijk! Land!" zuchtte de persoon. De stem klonk vrouwelijk. Dit moest haast wel Dark Lisa zijn. Fisico had haar wel een aantal keren gezien bij de trainingen. Ze was een uitstekende messenwerper, en kon ook goed omgaan met speren en bogen. Ze had een score van 8 gekregen van de spelleiders, een van de hoogste. Er kwam een glimlach op Fisico's gezicht te staan. De scores van de spelleiders, ja, dat wist hij nog wel. Op de dag dat de tributen moesten laten zien wat ze konden, wist Fisico al wat hij ging doen. Toen Fisico naar binnen werd gebracht, keken de spelleiders aandachtig naar hem. Fisico keek in het rond, en ging toen op de grond zitten, in het midden van de kamer. Hij pakte zijn panfluit, en speelde een deuntje. De spelleiders keken elkaar vragend aan en toen weer naar Fisico, wie rustig muziek zat te spelen op zijn panfluit. De spelleiders werden weer stil, wachtend totdat Fisico op zou staan en een wapen zou pakken om te laten zien wat hij kon. Na nog een paar deuntjes te hebben gespeeld, stond Fisico op, en maakte een buiging. Toen liep hij naar de deur en liet hem achter zich dicht vallen. Toen de volgende dag de scores op bekend werden gemaakt, werd het hem duidelijk dat de spelleiders niet onder de indruk waren. Hij had een één gekregen. Iedereen in de kamer keek hem vragend aan. Zijn mentoren, de bedienden, iedereen behalve Necrodus, die begon te lachen. "Nou jongen, ik had je toch gezegd dat je iets anders had moeten doen tijdens de trainingen. Met Panfluit spelen haal je de finales niet, hoor!". Fisico trok zich er niets van aan. De laatste dagen van de trainingen gingen hetzelfde. Iedereen was aan het trainen, Fisico was rustig in een hoekje aan het spelen op zijn panfluit.
Hij werd uit zijn gedachten geschud door het geluid van het gekrijs van een dier. Hij keek over de rand van zijn platform, en zag dat een soort marter in zijn val was gelopen. Hij wilde uit de boom springen, maar toen zag hij een figuur naar het dier lopen. Het was Dark Lisa. Fisico zocht even rond op zijn platform. Hij had ergens een stapeltje stenen liggen... Toen hij de stenen had gevonden pakte hij er een aantal en stopte ze in zijn jaszak. Dark Lisa had ondertussen al het dier gepakt, en was weer gaan lopen. Ze liep nu recht onder de boom waar Fisico in zat. Fisico pakte zijn panfluit, en speelde een deuntje. Hij zag Dark Lisa om zich heen kijken. "Dat geluid... Fisico?" ze keek omhoog. "Fisico!" ze begon in haar zakken te voelen en op de grond te zoeken naar een wapen. Fisico legde zijn panfluit neer, pakte zijn katapult, die hij vlug had gemaakt van twee takjes en een aantal grassprietjes, en zocht in zijn jaszak naar een steentje. Dark Lisa had ondertussen gevonden wat ze zocht: een katapult, een prachtige houten handkatapult met een handvat gemaakt van stof. Fisico trok het "Touw" van zijn katapult naar achteren en deed een oog dicht, om beter te kunnen richten. Op het moment dat Dark Lisa omhoog keek, vuurde Fisico zijn katapult af. De steen kwam recht tussen Dark Lisa's ogen terecht en doorboorde haar vlees. Er klonk een kanonschot. Fisico pakte zijn panfluit en klom uit de boom. Hij ging naast het lijk van Dark Lisa zitten en speelde een deuntje. Het lied dat altijd werd gedraaid op begrafenissen. Hij pakte Dark Lisa bij haar benen en sleepte haar mee naar de zee, waar hij haar rustig de zee in liet gaan. Zodra ze weg begon te drijven, en een paar meter verder naar beneden zonk, begon Fisico weer op zijn panfluit te spelen, hetzelfde lied als daarvoor. Zodra Dark Lisa uit het oog was verloren, liep hij terug naar zijn boom, pakte de handkatapult die Dark Lisa had laten vallen toen ze dood op de grond viel, en de marter die in zijn val was getrapt, en klom weer zijn boom in, waar hij wederom een vrolijk deuntje speelde op zijn panfluit, alsof er niets was gebeurd.

Profiel bekijken

69 Re: De Toadplaza Hongerspelen: Deel 8 op ma 29 jul 2013, 20:43

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
NickMarioUrbanus zag het als een geweldige eer dat hij mee mocht doen aan de Hongerspelen. Hij had er altijd van gedroomd om presentator te worden, en dit was zijn kans om te laten zien wat hij kon! Zodra het startschot klonk, richtte hij zich direct op de camera's die overal om hen heen zoemden.
"Dames en heren, jongens en meisjes! Ik breng u, live vanuit de Arena, de achtste editie van de Hongerspelen! Mijn naam is NickMarioUrbanus, een van de tributen en voor de komende dagen uw verslaggever! En daar gaan de eerste tributen het water in! Ik zie Super Mariofan 64, Fisico en Adje ieder verschillende kanten op zwemmen! Achter mij zijn de tributen inmiddels de strijd aan gegaan! Zo te zien is Watermeloentje bewusteloos geraakt dames en heren! En hij kan maar beter uitkijken, want ik zie Tosti zijn kant op komen! Maar wacht, wie is dat Het is UltimateNintendoFan! Hij heeft geen wapen te pakken gekregen, en lijkt Tosti met zijn blote handen te willen vermoorden! Nu ik nog eens goed kijk, valt het me op hoe weinig wapens er in het spel zijn! Ai! Tosti heeft UltimateNintendoFan neergeslagen, en trapt nu zijn keel dicht! Hoorde u dat kanonschot het lijkt erop dat UltimateNintendoFan het heeft begeven dames en heren! De tributen verplaatsen zich langzaam maar zeker richting het water, waar het gevecht onverminderd door gaat! Ik zal achter ze aan gaan zodat u geen moment hoeft te missen!"

Terwijl NickMarioUrbanus zijn verslag deed, leken de andere tributen geen aandacht voor hem te hebben. Tijdens de trainingen had NickMarioUrbanus niet bepaald blijk gegeven van enige kwaliteiten (behalve gruwelijk irritant zijn), dus zagen de andere tributen hem niet als concurrent. En zo sprong NickMarioUrbanus het water in, nog steeds volop pratend en veel te enthousiast voor iemand die omringd werd door lijken en ieder moment de volgende kon zijn.

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

70 Re: De Toadplaza Hongerspelen: Deel 8 op ma 29 jul 2013, 21:31

Lucoshi

avatar
Super Mario
Super Mario
Dark Lisa slaakte een zucht uit en plofte in het zand. "Eindelijk, Land!" zuchtte ze. Ze had het overleefd. Niet zozeer de zwemtocht naar dit eiland toe, maar vooral het bloedbad bij de hoorn. Ze had zelfs iemand kunnen vermoorden, daarmee zou ze misschien nog wel wat sponsors tevoorschijn mee kunnen toveren. Nouja, vermoorden... ze had geholpen met de moord op Tosti. Zodra het startsignaal had geklonken, was ze naar de hoorn gesneld, had een handkatapult gegrepen en draaide zich om om weg te rennen. Daar kwam verandering in, want zodra ze omdraaide, kreeg ze een klap in haar gezicht door Tosti, die vervolgens tegen Dark Lisa aan begon te trappen. Dark Lisa had de dichtstbijzijnde munitie gepakt en schoot het naar Tosti met de katapult. Ze raakte Tosti tegen zijn keel en hij begon te kokhalzen en te happen naar lucht. Dark Lisa stond zo snel mogelijk op en duwde Tosti op de grond. Toen kwam Necrodus aangerend en begon tegen Tosti's hoofd aan te trappen, waardoor het bloed uit verschillende plekken van Tosti's hoofd begon te lopen. Uit zijn neus, zijn mond, zijn oren, zijn voorhoofd... Als laatste slag trapte Necrodus op Tosti's keel, waardoor hij probeerde te schreeuwen, maar werd gestopt door de extreme hoeveelheid bloed die uit zijn keel en mond stroomde. Hij begon te hoesten en de tranen rolden over zijn wangen. Necrodus keek naar Tosti en begon te lachen. Daarna liep Necrodus weg en sprong het water in. Tosti lag daar nog, snakkend naar lucht en tussen zijn hoesten door kwam soms een verschrikkelijke pijnkreet. Dark Lisa wilde hem uit zijn leiden verlossen, maar dat kon ze niet. Ze had geen wapens, en om hem nu te wurgen of een fatale klap te geven door nog eens op zijn keel te gaan staan, dat kon ze niet. Ze rende weg, en sprong in het water.
Zo kwam ze hier terecht, op dit eiland. Ze begon te huilen. Het beeld van Tosti die daar lag te snakken naar adem, dat kon ze niet aan. Hij mocht dan wel een verschrikkelijk iemand zijn geweest, die gemeen was tegen iedereen tijdens de trainingen en zichzelf helemaal geweldig vond, dit had hem niet mogen overkomen. Ze zou later nog eens wraak nemen op Necrodus, vanwege de verschrikkelijke dood op Tosti.
Met die gedachte stond ze op en liep ze het bos in. Ze hoorde het een gekrijs, het klonk net zoals dat van Tosti, alleen dan hoger. Het was het geluid van een dier in nood. Een dier dat wist dat hij/zij het niet zou overleven, en het liefste meteen zou sterven, om van de pijn af te zijn. Ze rende er naartoe. Daar lag een dier, een soort das ofzo, gespiest aan een lange scherpe tak in een kuil. Ze pakte het dier en nam het mee, eten voor later, dacht ze. Iets verderop, hoorde ze een geluid. Het geluid van een muziekinstrument. "Dat geluid" zei ze terwijl ze rond zich keek. Nu herinnerde ze het geluid. Het was het geluid van een Panfluit. "Fisico?". Fisico was een vergeten persoon deze spelen. Hij zat tijdens de trainingen altijd te spelen op zijn panfluit, niemand wist waarom. Hij had ook een één gekregen als score. Ze keek omhoog, daar, in een boom, zat Fisico, met zijn panfluit in zijn hand. Dark Lisa wilde zijn leven sparen. Ze wilde hem niet vermoorden. Ze zocht naar haar Katapult, om hem van de boom af te schieten, zodat hij haar in ieders geval niet kon aanvallen. Één probleempje: ze kon haar katapult niet vinden. Na even zoeken, had ze hem gevonden. Ze pakte nog een gedroogde vijg, waarmee ze blijkbaar ook Tosti mee had helpen vermoorden, en richtte omhoog, de boom in. Alleen om erachter te komen dat ze te laat was. Ze zag al een steen op haar af komen. Toen klonk er een kanonschot.

Profiel bekijken

71 Re: De Toadplaza Hongerspelen: Deel 8 op ma 29 jul 2013, 21:49

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Hitomi was vastberaden om te winnen. Nog niet eerder had een meisje de Hongerspelen gewonnen, maar daar zou zij zeker verandering in gaan brengen. Zodra het startschot klonk, rende ze zo snel ze kon richting de Hoorn. Helaas was dit tevergeefs: alle wapens (wat er deze keer slechts vier bleken te zijn) waren al door andere tributen in beslag genomen. Hitomi rende langs Tuffie, ontweek een slag van de bijl waarmee hij zojuist Koopalingsfan had gedood en sprong in het water. Hitomi was een uitstekende zwemster, en bovendien ontzettend snel. Ze zag een aantal meter voor haar een andere tribuut zwemmen. Zo snel ze kon probeerde ze hem in te halen. Langzaam maar zeker kwam het achterhoofd dichterbij, en uiteindelijk was het dichtbij genoeg om het vast te kunnen grijpen...

JiHawk schrok zich kapot toen hij plots werd vastgegrepen door twee handen. Hij draaide zich om en zag Hitomi, een van de jongste en kleinste deelnemers, en tevens een meisje. JiHawk kon een glimlach niet onderdrukken: dacht zij nu echt een kans te maken tegen hem. Hij pakte zijn pijl en boog tevoorschijn, maar nog voordat hij een pijl kon spannen, had Hitomi de boog uit zijn handen gegrist en zwom ze terug richting de Hoorn. JiHawk vloekte, en zwom haar achterna, maar Hitomi was te snel. Nog steeds vloekend draaide JiHawk zich weer om en zwom richting het eiland met de bergen waar hij al naar onderweg was.

Uitgeput kwam Hitomi aan bij het Schipwrak. Ze had vrijwel de volledige Arena moeten oversteken om hier te geraken, maar ze was nu ver van de wraak van JiHawk, en bovendien leek dit gebied verder verlaten te zijn. Ze was echter wel volledig uitgeput geraakt door de lange zwemtocht, en besloot plat op haar rug te gaan liggen op het dek van het schip. na wat slechts enkele seconden leken te zijn, ontdekte ze dat ze een vergissing had gemaakt: voetstappen lieten haar horen dat ze niet de enige op het schipwrak was. Ze deed haar ogen open en keek recht in het gezicht van Jolien...

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

72 Re: De Toadplaza Hongerspelen: Deel 8 op ma 29 jul 2013, 22:20

Lucoshi

avatar
Super Mario
Super Mario
"We zien hier Adje zwemmen naar het noord-oostelijke eiland van de arena. Het blijkt een groot eiland te zijn volledig begroeid met gras". "Hou je kop".
NickMarioUrbanus zwemt achter Adje aan. Adje was gaan zwemmen richting het eiland dat er het veiligst uit zag, en hij zag niemand die daar naartoe ging. Jammergenoeg voor hem, volgde de Presentator 'Live vanuit de de Arena!' hem. Hij had NickMarioUrbanus al lang kunnen verdrinken, maar hij deed niemand kwaad. Het enige wat hij was, was irritant.
"We zijn nu aangekomen op het eiland. Het blijkt bewoond te zijn door verschillende geiten" zei NickMarioUrbanus terwijl hij in de lucht keek alsof alle Camera's op hem gericht stonden. "Nick, hou je mond even." Fluisterde Adje. Hij zag iets liggen. Eenmaal dichterbij zag hij dat het een dode geit was. "Het lijkt erop alsof een van de tributen al eten heeft vanavond" fluisterde NickMarioUrbanus naar de denkbeeldige camera's. Adje keek nog eens goed naar de geit. Het had geen hoorns meer. Er komt een speer voor Adje terecht en NickMarioUrbanus slaakt een kreet uit. Ze zien een figuur staan op een heuvel naast zich.

"Sushi! We hebben bezoek!"

Profiel bekijken

73 Re: De Toadplaza Hongerspelen: Deel 8 op di 30 jul 2013, 08:43

Nog steeds lachend liep Necrodeus weg van Tosti, onvast door het woud. Hij was nog niet zo ver gekomen toen hij op zijn knieën zakte en moest hoesten. Hij hoestte bloed op. Dit vond Necrodeus vreemd. Hij zat ook zelf helemaal onder het bloed, maar wist niet waarom of van wie. Nu hij erover nadacht, herinnerde hij zich eigenlijk bijster weinig van wat er sinds het begin van de hongerspelen was gebeurd. Zijn geheugen zat vol met gaten. En hij had hoofdpijn.

Plots hoorde hij iemand door de struiken aankomen. Hij wist niet wie het was, maar die iemand deed het heel lawaaierig. Hij draaide zich om en stelde zich recht, en keek recht in de ogen van Letitia. Ze leek te schrikken.

Letitia huiverde. Ze kende Necrodeus nog van tijdens de trainingen en had hem ingeschat als een middelmatige tribuut, maar er klopte toch iets niet. Niet alleen zat hij onder het bloed (van hemzelf of iemand anders, dat wist ze niet), zijn ogen hadden ook een gelige schijn en er stond een zekere vorm van waanzin in te lezen. Ze besloot het rustig aan te pakken en begon stilletjes weer achteruit te stappen, bij hem vandaan.

Necrodeus zag Letitia weer verdwijnen in de bossen. Het boeide hem eigenlijk weinig. Hij had gewoon dorst. Hij hervatte zijn tocht en kwam bij een meer aan. Door dronk hij wat. Hij keek in het water en schrok. Dit was niet hoe hij er normaal uitzag. "Tja" zijn een stem in zijn achterhoofd "dit is ook niet hoe je je normaal voelt hé". Hij dacht na. Eigenlijk waren de tekenen overduidelijk. Hij was òf enorm ziek (hetgeen hem onwaarschijnlijk leek, want een ziekte komt niet plots op, en anders zou hij nooit goedgekeurd geweest zijn voor deelname) òf vergiftigd. Hij zag enkel niet in hoe dat gebeurd zou zijn. Alles wat hij at en dronk was toch grondig gecontroleerd geweest tijdens de trainingen... toch?

Fisico was uit zijn boomhut geklommen om water te gaan halen bij het meer. Hij liep errond, terwijl hij met 1 van zijn stenen, een uitzonderlijk scherp exemplaar, een punt aan een tak zat te slijpen. Hij glimlachte. Alles wat je uit de hoorn kon halen kon hij ook zelf maken. Hij had niets anders nodig dan de natuur. De stok was af en hij stak de steen weg terwijl hij de speer balanceerde op zijn hand. "Goed genoeg" mompelde hij. Toen zag hij iets bewegen tussen het riet. Hij kwam dichterbij.

Het was Necrodeus. Daar was geen twijfel over mogelijk. Maar er was iets grondig mis. Hij kende hem goed omdat ze uit hetzelfde district kwamen, en hoewel hij hem tijdens de trainingen regelmatig had geplaagd over zijn panfluit mocht hij hem best graag. Maar dit was niet de jongen die hij kende. Necrodeus keek hem vervreemd aan en kwam op hem af. Fisico was op zijn hoede en hief zijn speer. "Blijf daar" zei hij. Necrodeus reageerde niet en kwam nog dichter. Toen sprong hij plots naar voren. Fisico hief verdedigend zijn speer.

Fisico deinsde achteruit en deed zijn ogen weer open. Necrodeus keek verbaasd, bijna vragend. Toen viel hij achterover met de speer nog uit hem stekend. Het was stil. Fisico kwam voorzichtig dichterbij om na te gaan of hij nog leefde. Het zag eruit van niet en hij besloot de speer maar terug te nemen, toen een hand hem plots vastgreep.

Necrodeus kon weer helder denken. waarschijnlijk omdat het gif samen met zijn bloed zijn lichaam verliet. Hij greep Fisico vast. "Het systeem... is corrupt" bracht hij hijgend uit "Vertrouw niemand". "Wie heeft dit met jou..." begon Fisico, maar Necrodeus onderbrak hem "Ik weet niet wie of hoe, maar ik ben nu toch een verloren zaak. Jij kunt nog winnen, als je maar je best doet... En niet teveel flikflooit met die panfluit van je" zei hij met een grimas, ondanks alles.

Fisico stelde zich recht en trok de speer los. Het was ondertussen al donker geworden. Hij hief de speer op voor de genadeklap. Necrodeus keek naar de lucht en naar de sterren. "Dus zo zien sterren eruit" zei hij vermoeid. "Weet je nog hoe wij ze thuis nooit konden zien? Ik kende ze enkel uit boeken". Fisico liet de speer neerkomen. Er klonk een kanonschot.

Later die avond zat Fisico weer in zijn boomhut. Hij had met zijn vroegere vriend hetzelfde gedaan als met Dark Lisa. Hij had hem wel helemaal naar de zee mogen dragen, want het was overduidelijk dat hij vergiftigd was en in het meer dumpen zou dus niet de slimste zet ooit geweest zijn. Maar iemand had hem dus kunnen vergiftigen, terwijl hij geen gif in de hoorn had zien liggen. Vreemd...

Profiel bekijken

74 Re: De Toadplaza Hongerspelen: Deel 8 op di 30 jul 2013, 10:03

Olivier Vanilla

avatar
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Jolien en Hitomi keken elkaar aan. Wat moesten ze doen? Hitomi was de eerste die wat zei: 'Wapenstilstand!". "We moeten samenwerken, nooit wint een meisje de Hongerspelen en dit is onze kans. Als we niet samenwerken maar elkaar afmaken, dan zullen ze nooit serieus naar ons kijken!'. Jolien knikte. Ze schudden elkaar de hand, en maakten kennis met elkaar. "Volgens mij zwemt er niemand naar het Schipwrak, dus wij zijn voorlopig veilig.", zei Jolien. De rest van de avond bleek dit ook het geval te zijn. Het was rustig, de twee meiden hadden pret en vertelden elkaar verhalen.

Op een gegeven moment zei Jolien dat ze honger had, wat Hitomi bevestigde met een flinke maagrommel. "Ik zal even kijken of ik iets in het wrak kan vinden!", zei Hitomi. Jolien besloot boven te blijven.

"ZO GAAT IE GOED. ZO GAAT IE BETER. ALWEER EEN KILOMETER..." hoorde Jolien. Ze zag twee personen zwemmen. "IK HOU HET NIET MEER ULY. WE ZWEMMEN AL UREN, IK BEN HET ZAT! VOLLEDIG ZAT!" Jolien wist dus dat één van die personen Ulysses was. Ze ging direct naar beneden, naar Hitomi toe.

"Ulysses, we zwemmen nu verdomme al uren. Ik ben niet het atletische type!", riep Goomuin. "Knecht, als we Lennard en Leticia willen vinden, zullen we goed moeten zoeken. Trouwens, uw 'vetrollen ende speklappen' zijn wel toe aan een beetje lichaamsbeweging!". Goomuin was geïrriteerd. Zijn gezicht stond op onweer, maar hij moest Ulysses erkennen als zijn enige vriend in dit spel. Of niet? Stel dat Tosti en WM het dit spel er niet goed van af zouden brengen? Stel dat ze over zouden blijven, samen! Er zijn genoeg doden gevallen! Net op dit moment hoorde Goomuin een kanonschot. Toeval. Ulysses was eten aan het koken.

Onderin het schipwrak zaten Hitomi en Jolien, Jolien vertelde dat Ulysses en nog iemand waren aangekomen. "Met wapens?", vroeg Hitomi. Hitomi vertelde dat ze het niet wist, en vertelde wat ze beneden had gevonden. "Drank en gif", zei ze. "Sterke drank, ik herken het van mijn district. Het heeft een hoog percentage alcohol, maar het is wel drinken. Waarschijnlijk wilden ze ons verwarren wat vergif is en wat drank, maar ik had het zo herkend". De vraag is, wat moesten ze nu doen? Beneden blijven, of Goomuin en Ulysses confronteren? Ze besloten het laatste te doen, licht overmoedig wegens deze drank. Jolien had een fles water gevuld met drank. "Voor het geval dat". Echter, deze drank was wat sterker dan Hitomi had verwacht. Ze waren in een mum van tijd dronken.

"AR AR ULESES", riep Jolien naar Ulysses. Ulysses zei "O God, twee meiden. Jullie komen nogal dronken over, weten jullie dat wel?". Jolien stortte vervolgens in en Ulysses en Goomuin keken lachend toe. Goomuin zei vervolgens "We doen jullie niks als we met jullie mogen slapen". Ulysses moest lachen en was verbaasd door Goomuins brutaliteit. Hitomi knikte heftig nee, maar toen Ulysses en Goomuin erg dreigend op haar afkwamen besloot ze toch maar in te stemmen. Beneden op het schipwrak, waar Jolien een slaapplaats had gemaakt, sliepen Jolien en Hitomi erg snel.

De doden werden vervolgens bekend gemaakt. Wie waren er dood? Tosti. Tuffie. Goomuin en Ulysses keken elkaar verbaasd aan, en vervolgens juichtten ze. Twee van de sterkste deelnemers dood op fucking dag 1! Klaar er mee! Goomuin was opgelucht: Alleen WM nog en hij kon Ulysses verlaten! De rest van de doden waren niet erg boeiend. Dark Lisa, Dobbelsteen, Steven, Necrodeus... gaap.

Goomuin en Ulysses vonden hierna de flessen met drank en Ulysses vervolgde "Ah, daardoor zijn ze dronken. Er ligt nog genoeg. Zullen wij ook wat drinken!" Goomuin stemde hiermee in. "Heerlijk! Kijk, ze hebben twee soorten. Ik probeer de ene, en jij de ander. Klinkt dat goed?". Ulysses ging akkoord en de twee maten begonnen met drinken, niet wetend dat één van hen zijn laatste woorden had gesproken. Waarschijnlijk.


_________________
Hitomi keer Nalyd Rats ofzo je was met afstand mijn favoriete forumlid  Crying or Very sad Crying or Very sad Crying or Very sad 

En Necro Bandaka Lennard Toady02 Poké-Fanaticus HenkSpermatank Nickmariourbanus Rinus999  STNF Coolboy Neuz en Uly moeten ook Nalyd Rats
Profiel bekijken http://www.toadplaza.com

75 Re: De Toadplaza Hongerspelen: Deel 8 op di 30 jul 2013, 10:26

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Supermariofan 64 was direct in het water gesprongen na het startschot. Na een lange zwemtocht was hij aangekomen op een eiland vol bergen. Het eiland was zo te zien beplant met allerlei soorten paddenstoelen, maar SM64 herinnerde zich van een eerdere Hongerspelen hoe een van de sterkste spelers bezweken was aan het eten van een giftige paddenstoel, dus voorlopig besloot hij de paddenstoelen met rust te laten. In plaats daarvan besloot hij het eiland te gaan verkennen. Al vrij snel had hij een slaapzak ontdekt en 2 flesjes water gevonden. Hiermee kon hij het voorlopig wel uithouden.

JiHawk was uiteindelijk op het eiland aangekomen. Hij was zijn boog kwijt, maar zijn pijlen had hij nog, en tenslotte had hij daar Steven ook mee weten te vermoorden. Hij klom het eiland op. Recht voor hem stond een enorm hoge berg. Om verder het eiland op te komen, zou hij die berg moeten beklimmen. Gelukkig was JiHawk een redelijk goede klimmer, dus besloot hij het erop te wagen.

SM64 werd opgeschrikt door een schreeuw, niet ver bij hem vandaan. Hij besloot een kijkje te gaan nemen, om te zien van wie de schreeuw kwam. Hij liep over de bergrand waar hij zijn kamp wilde gaan opzetten naar de plek waar hij de schreeuw gehoord had. Daar, recht onder hem, klom JiHawk de berg op.

"AAAH!"
JiHawk slaakte een kreet van pijn uit toen een scherp stuk steen zijn hand open sneed. Het bloed gutste over de berg, maar JiHawk besloot onvermoeid door te klimmen. Hij keek omhoog, om te zien hoe ver hij nog moest- En keek recht in de ogen van Supermariofan64....

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

76 Re: De Toadplaza Hongerspelen: Deel 8 op di 30 jul 2013, 10:42

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Ik weet dat de spelleider dit normaal doet, maar aangezien ik nu toch voor mezelf een overzihtje heb gemaakt kan ik het net zo goed hier posten:

Schipwrak
Hitomi
Jolien
Ulysses
Goomuin

Grasheuvels
Sushi
Chris
NickMarioUrbanus
Adje

Mt Paddo
JiHawk
SM64

Palmeiland
Fisico
Leticia
Lennard(Niet zeker, maar Lennard heeft een verbond met Leticia dus wss ook op Palmeiland)

Onbekend
WM (Voor het laatst gezien bij de Hoorn)
Para (Nog niet gezien)
Oshi (Nog niet gezien)

Dood:
Steven
Tuffie
Dobbelsteen
DL
UNF
Tosti
Koops
Necrodeus

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

77 Re: De Toadplaza Hongerspelen: Deel 8 op di 30 jul 2013, 11:01

Na gedronken te hebben gingen Ulysses en Goomuin gaan slapen naast Jolien en Hitomi. En zo ging de nacht voorbij. Midden in de nacht klonk een kanonschot, maar geen van de 4 dronkaards werd hiervan wakker.

De zon was al op toen Ulysses wakker werd. "Die drank moet wel een sterk goedje geweest zijn om mij zo makkelijk dronken te krijgen..." mompelde Ulysses. Gelukkig had hij zijn kater kunnen uitslapen en hij was weer klaar voor een nieuwe dag. De 2 meisjes waren al vertrokken. Enkel Goomuin lag nog steeds te maffen. "Wordt wakker Goomuin, een nieuwe dag vol avontuur ende spanning lacht ons toe!" riep Ulysses joviaal. Geen reactie. Hoofdschuddend nam Ulysses een fles drank en goot die over Goomuin leeg. Nog niets. Ulysses knielde fronsend bij hem neer en voelde aan zijn pols. Geen hartslag. Ulysses dacht snel na. Er was wel duidelijk wat er gebeurd was. De 2 meiden zaten achter de dood van Goomuin. Ze hadden hem vergiftigd met de drank, of gewurgd misschien. Ulysses stond weer op. "Ik zal je wreken, mijn vettige vriend" zei hij plechtig. Hij begon naar sporen te zoeken.

Ulysses had geluk. Hitomi en Jolien hadden het wrak nog niet verlaten. Het zag er wel naar uit dat ze op het punt stonden dat te doen, want hij zag ze onder zich bij het water lopen, schijnbaar zoeken naar de beste plek om te vertrekken. Hij nam een groot stuk wrakhout als wapen. Goomuin was misschien niet de meest memorabele, eervolle of atletische schildknaap geweest, maar hij had toch verdiend eervol te sterven in een gevecht, en niet op een achterbakse wijze als hoe het hem was afgegaan. Ulysses maakte zich klaar voor de aanval...

Profiel bekijken

Gesponsorde inhoud


Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 5 van 8]

Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8  Volgende

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum