Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

De Toadplaza Honger Spelen Deel 7

Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7  Volgende

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 2 van 7]

16 Re: De Toadplaza Honger Spelen Deel 7 op zo 24 maa 2013, 15:31

Olivier Vanilla


Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Twee kan.

Profiel bekijken http://www.toadplaza.com

17 Re: De Toadplaza Honger Spelen Deel 7 op zo 24 maa 2013, 15:32

Prins Para Vanilla


Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
In deel 3 en 4 startten er ook een paar niet bij de Hoorn, en dat was kut Razz Maar dat was in teams, dus dat is sowieso anders. En hoezo klopt het verhaal niet meer als er meerderen niet bij de Hoorn starten? Er zijn nog geen 10 tributen genoemd, dus het kan makkelijk.

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

18 Re: De Toadplaza Honger Spelen Deel 7 op zo 24 maa 2013, 15:35

Ok dit is maar de tweede keer dat ik serieus meedoe enz. Ik wist niks van een beginplek. En het lijkt me niet echt een gigantisch probleem, integendeel.

Profiel bekijken

19 Re: De Toadplaza Honger Spelen Deel 7 op zo 24 maa 2013, 15:36

Olivier Vanilla

avatar
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Omdat bij 6 spelers het verhaal totaal niet op gang kan komen. Het is daarbij duidelijk gemaakt in eerdere posts dat de start zoals gewoonlijk verliep. Daarbij krijgen 6 spelers een oneerlijke start en er is duidelijk geen tijd/plaatsbepaling aangegeven bij deze spelers. Dat helpt het verhaal niet echt met op gang komen.


_________________
Hitomi keer Nalyd Rats ofzo je was met afstand mijn favoriete forumlid  Crying or Very sad Crying or Very sad Crying or Very sad 

En Necro Bandaka Lennard Toady02 Poké-Fanaticus HenkSpermatank Nickmariourbanus Rinus999  STNF Coolboy Neuz en Uly moeten ook Nalyd Rats
Profiel bekijken http://www.toadplaza.com

20 Re: De Toadplaza Honger Spelen Deel 7 op zo 24 maa 2013, 15:36

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Ja dat klopt wel ja

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

21 Re: De Toadplaza Honger Spelen Deel 7 op zo 24 maa 2013, 15:38

Olivier Vanilla

avatar
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Tosti schreef:Dark Lisa’s lijk was snel weer tot leven gebracht en naar de nieuwe arena gebracht, want de Hongerspelen vielen vroeg dit jaar. Dark Lisa was nooit echt ver gekomen in de Hongerspelen, en meestal deed ze niet eens mee. Maar als ze dit jaar nou eens wel goed haar best zou doen zou ze misschien populairder worden. En sponsorgifts ontvangen. En haar familie terug te zien. Dat zou het mooiste zijn. En eigenlink kon ze ook best goed vechten. Dat schoot door haar hoofd terwijl de lift boven de grond uitkwam, zich opende, en de arena aan Dark Lisa toonde. Het licht verblinde haar, maar het was niet zo fel en warm als de vorige keer. Integendeel, er kwamen zelfs soms koele briesjes voorbij. Een blik naar voren liet haar zien dat dit waarschijnlijk een junglelandschap was. Bijna voor de Hoorn stond een enorme boom, echt enorm. Bij nader inzien stond hij niet heel dichtbij, maar door zijn grootte leek zag je niet echt waar hij stond. Door die enorme boom vergat Dark Lisa bijna de Hoorn, die gelukkig niet zo karig was als de vorige keer, al lag er vrij weinig rond te zwerven. Wel lagen er 6 grote pakketten erg dicht bij de Hoorn, waar waarschijnlijk iedereen op af zou komen. Gevaarlijk, maar het zou beter zijn als ook zij er iets vandaan haalde. Verder zaten er nog 2 kaarten strak opgevouwen in haar zak, maar ze had vooralsnog geen tijd om daarop te kijken, het startsignaal klonk namelijk al door de arena. Dark Lisa was niet heel groot, en rennen kon ze ook niet echt goed. Het was dan ook niet wonderlijk dat ze als ene van de laatste bij de Hoorn kwam. Bijna iedereen had zich daar verzameld, slechts een paar renden meteen de jungle in. Ze besloot zich in het gevecht te mengen en greep een hengsel van een rugzak, waar 3 mensen om aan het vechten waren. Dit was te veel voor de arme rugzak, en hij scheurde open. Hij was goed gevuld, en iedereen vloog op de dingen af die eruit rolden. Verschillende kleurrijke stukken fruit rolden over de grond, en een iemand wist een rondvliegende helm op te vangen. Het bleek Fisico te zijn, haar districtpartner. Ze hadden voor de Spelen afgesproken vooralsnog neutraal tegenover elkaar te zijn, en ze zag dan ook hoe Fisico onopgemerkt een bijl naar haar toeschoof. Dark Lisa nam deze bijl graag aan, en gebruikte hem meteen door een rondvliegend mes op te vangen met de steel van de bijl. Dat scheelde niets! Bijna was ze meteen vermoord in de strijd, maar met deze bijl en dat mes kwam ze een stuk verder. Er lag waarschijnlijk meer, maar erom vechten zou problemen geven. Daarom liet Dark Lisa de gevechten achter zich en liep naar het Noorden. De boom zou vast opvallen, maar het was toch ene mooi herkenningspunt voor haar. Ze haalde nu de kaarten uit haar zak en bekeek ze eens goed. Het resultaat viel tegen; eentje was een zeer slecht voorgegeven kaart, als het al een kaart was. Het kon net zo goed een kleutertekening te zijn, of een of andere puzzel. Bovendien, zou een kaart van de omgeving niet te mooi zijn? De boom klopte wel, maar ze durfde er niet helemaal op te vertrouwen. De andere kaart was Blauw. Er stond een tekst op; “Blauwe vruchten zijn vrij giftig. Je krijgt er hallucinaties van die uren kunnen aanhouden. Beter eet je ze niet.” Geen idee waarom de Spelmakers dit aan haar hadden gegeven, maar het was handig. Blauwe vruchten zagen er best lekker uit, en je eet hier alles wat voorbijkomt. Maar zij dus niet, al vroeg ze zich af of iedereen dit had. Zo niet, waarom zou zij dit dan wel hebben? Nou ja, dat kwam later wel. Eerst niet-giftige dingen opzoeken, en water zou ook welkom zijn. En wie weet wat ze nog meer zou aantreffen. Misschien nog eerder dan ze hoopte.

Necrodeus schreef:Necrodeus stond gespannen te wachten bij de hoorn op het startschot. Zenuwachtig bekeek hij zijn kaart nog eens. Het was echt een mottige kaart. Geen idee wie hem ontworpen had, maar het was duidelijk met een crappy computerprogramma gedaan. Hij bestudeerde de andere tributen. Hij zag Hitomi naast hem. Hij kende haar, het was zijn overbuur. Maar destrict 5 was dan ook een klein boerenhol waar iedereen iedereen kende, dus heel bijzonder was dat niet. Plots klonk het startschot.

Necrodeus schoot als een pijl weg. Hij mocht dan niet de allersterkste zijn, hij was vrij snel. Zo kwam hij als één van de eersten bij de hoorn aan, pakte een pakket en nam weer de benen. Maar natuurlijk raakte Necrodeus niet zomaar weg. Hij zag WM op zich af komen stormen, die er wel iets taaier uitzag dan hem. Het lukte Necrodeus om WM aan de zijkant te passeren, maar terwijl hij dat, krreg WM zijn pakket te pakken. Het scheurde open, de inhoud werd over de grond verstrooit. Necrodeus had nog geen zin in een gevecht, dus probeerde hij zoveel mogelijk spullen weer bij elkaar te rapen en ging er maar vandoor. Plots voelde hij rakelings een pijl langs hem scheren. Verschrikt keek hij achterom, en hij zag WM met een boog in zijn hand nog een nieuwe pijl aanleggen. Hij probeerde in een zo onvoorspelbaar mogelijk patroon te lopen, in de richting van de neushoornvelden.

Hij kwam aan in de velden. Hij keek achterom. Zo te zien was niemand hem achtervolgd. Hij vertraagde zijn tempo een klein beetje. Hij passeerde een groepje neushoorns, maar die zagen geen gevaar in hem en negeerden hem gewoon. Logisch, wat zou hij in zijn eentje tegen zo'n beest kunnen doen. Hij stopte bij een dicht groepje bomen, compleet bekaf.

Hij keek naar zijn buit. Hij had 5 pijlen en een doos roze koeken weten te bemachtigen. "Honger is dus niet echt een probleem meer", dacht hij. Hij keek teleurgesteld naar de pijlen. Zonder boog waren die nagenoeg nutteloos, maar ze waren scherp, dus ze zouden zeker nog van pas komen. Plots hoorde hij een kanonschot. Hij verstarde. Nu al? Hij keek in de richting van de hoorn. De hongerspelen waren nu pas echt begonnen...

Edit: damn, Tosti is me voor... En blijkbaar scheuren paketten graag open.

Super Mariofan 64 schreef:Een deelnemer, waarschijnlijk door loting uitgekozen, zat in een helikopter die hem zou droppen in het gebied van de Hongerspelen. Dit was Adje, een 14-jarige, blonde jongen. Waarom moest ik weer gekozen worden? dacht Adje. Hij leek net geboren voor het ongeluk.
Adje keek naar de grond. Hij was bang. Net had hij te horen gekregen dat hij als eerste zou springen. Hij had enorm veel last van hoogtevrees, dus hij betwijfelde of hij zou durven springen. Maar hij moest wel, anders werd er ongetwijfeld een kogel door zijn kop gejaagd. Hij hoopte dat zijn parachute wel zou opengaan. Of dat hij wel goed zou landen. Hoe wist hij of niemand net zijn parachute had doorgesneden? De angst gierde door zijn lichaam.
'Jouw beurt, kid', riep een dikke Amerikaan.
Adje ging klaar staan om te springen. Hij keek over de rand. Hij zag dat hij zich boven de savanne bevond. Op het eerste gezicht kon hij geen gevaarlijke dieren bespeuren.
Hij kon niet springen. Hij wilde aanstalten maken om zich om te draaien, toen hij plots een duwtje in de rug kreeg. Hij viel. Het leek een eeuwigheid te duren. Toen ging zijn parachute open. Tot nu toe ging alles goed.
De wind was sterk gericht naar het westen. Naarmate hij dichter bij de grond kwam, merkte hij tot zijn grote angst enkele grote dieren op. Eerst dacht hij aan olifanten, maar nee, daar waren ze te klein voor. Nijlpaarden misschien.
Hij keek voor zich uit. Daar, doemde een tropisch woud op. Oh nee, dacht hij. Hij had daar een hekel aan. Je wist nooit wat voor gevaarlijke dieren daar zaten. In dat geval bleef hij liever op de savanne. Hij probeerde zich wat te sturen, maar er was geen ontsnappen aan. Hij zou in het regenwoud landen.
VERDAMME, riep hij uit. Hij was nogal lichtgeraakt.
Hij moest zich klaarmaken voor de landing, want hij wilde niet helemaal van boven in zo'n gigantische boom landen. Hij moest ervoor zorgen dat hij zich tussen twee bomen kon manoevreren. Echter, het werd door hem als een moeilijke klus ingeschat aangezien het bladerdek enorm dik was.
En toen gebeurde net hetgeen wat hij niet gewild had. Hij landde in een boom, en bleef met zijn parachute vaststeken. Wat moest hij nu doen?
Een hele tijd bleef hij daar zo hangen. Het werd al donker. Toen besefte hij iets. Als hij hier zou blijven hangen, zou niemand hem ooit kunnen vinden, en zou hij zelfs de Spelen kunnen winnen. Gewoon maar afwachten! Had hij dorst? Het regende er continu, daar hoefde hij zich geen zorgen over te maken. Eten zou ook geen probleem moeten zijn, want het wemelde er van insecten. Al zat hij niet echt te wachten om zich te gaan voeden met larven. Hij walgde van het idee. Maar goed, alles beter dan sterven.
Opeens kraakte de tak waaraan hij hing. Oh nee, dacht hij. Hij viel. Onderweg viel hij met zijn rug op een dikke boomtak. Verschrikkelijk pijn deed het.
Toen wist hij het, deze val overleefde hij niet. Zijn hele leven flitste voorbij in een fractie van een seconde.
Maar water bracht de redding voor hem. Hij viel in een kreekje onderaan de boom. God zij geprezen, dacht hij. Hij leefde nog.
Hij kroop uit de modderige kreek. Toen herinnerde hij zich dat hij een plannetje bij zich had. Hij zag dat als hij naar het zuiden ging, hij de hoorn kon bereiken. Echter, daar zouden zich andere tributen zitten. Hij durfde niet. Voorlopig koos hij dan maar een dikke tak als wapen, die hij naast zich vond.
Wat als hij naar het meer ging in het westen? Op het plan stond de vermelding dat er eten te vinden was. Hij kon best zoveel mogelijk eten en drinken opslaan voor de komende dagen. Bovendien gokte hij dat er op dat moment niet veel andere tributen naartoe zouden gaan. Hij had besloten.
Plots hoorde hij een enorm irriterend gezoem. Tot zijn grote ontsteltenis zag hij dat er een gigantische mug op zijn arm zat. Hij had het direct door: Eén steek van deze mug was waarschijnlijk al dodelijk. Hij greep naar zijn stok.

Para schreef:10. UNF was verschrikkelijk bang. 9. Hij keek om zich heen, naar de andere tributen. 8. Waarom was bijna iedereen sterker dan hij? 7. Moest hij naar de Hoorn rennen? 6. Zonder wapens kun je niets. 5. Maar stel dat hij direct vermoord werd? 4. Misschien kon hij beter wegrennen. 3. Maar hoe moest hij dan ooit overleven? 2. Hij moest wel naar de Hoorn. 1. Het was zijn enige kans.

Zodra het startsein klonk, rende UNF, net als de meeste andere tributen, direct naar de Hoorn. UNF was niet zo snel, en kwam daardoor pas laat aan. Hij zag hoe de tributen vochten om de pakketten die in de Hoorn lagen. Geen losse wapens, helaas. Dan maar meevechten om een pakket te bemachtigen. Roekeloos dook UNF naar een paar tributen die om een pakket vochten. Het bleken Tosti, Tuffie en Hitomi te zijn. UNF probeerde het pakket te pakken, maar werd direct opzij geduwd door Tosti. Op datzelfde moment wist Tuffie het pakket uit Hitomi's handen te weren. Hij maakte het pakket open, en vond een bril, wat brood en een houweel. UNF zag dit alles gebeuren vanaf de grond. Even flitste het door zijn hoofd dat hij waarschijnlijk moest vluchten, maar het was al te laat. In een flits stond Tuffie voor hem, met het houweel in zijn handen. Hij en Tosti, die naast hem stond, grijnsden naar de doodsbange jongen uit district 12. Heel eventjes voelde UNF een stekende pijn op het moment dat de punt van het houweel zijn luchtpijp doorboorde. Daarna voelde hij niets meer. Een kanonschot klonk. UNF was gesneuveld bij de slag om de Hoorn.

Ik stel voor dat we vanaf hier weer verder gaan.


_________________
Hitomi keer Nalyd Rats ofzo je was met afstand mijn favoriete forumlid  Crying or Very sad Crying or Very sad Crying or Very sad 

En Necro Bandaka Lennard Toady02 Poké-Fanaticus HenkSpermatank Nickmariourbanus Rinus999  STNF Coolboy Neuz en Uly moeten ook Nalyd Rats
Profiel bekijken http://www.toadplaza.com

22 Re: De Toadplaza Honger Spelen Deel 7 op zo 24 maa 2013, 16:21

Lucoshi

avatar
Super Mario
Super Mario
Het eerste licht valt weer in zijn ogen, na uren in die tunnels daar beneden gezeten te hebben. Lucoshi staat weer in de arena. Eindelijk was hij van dat irritante mens af dat zich een 'mentor' noemde. Met zijn lichtgroene pakje, Lucoshi kon hem niet uitstaan, zo'n typisch kapitool-mens, voor hoeverre het kapitool nog bestond.
Hij keek om zich heen. Jungle, dat betekend gevaar. Lang zich zag Lucoshi zijn tegenspelers staan. Een van hen keek hem recht in de ogen aan. Het was Bandaka. Lucoshi had hem al bijna vermoord tijdens de trainingen, Bandaka was een opschepperig type. De zoon van de burgemeester van District 9. Hij vond zichzelf echt helemaal geweldig. Gelukkig was het duidelijk voor Bandaka dat Lucoshi hier de sterkste was. Bandaka keek naar hem alsof hij zijn grootste nachtmerrie zag, wat nog eens zou kunnen ook. Lucoshi glimlachte en fluisterde "Hallo, Bandaka". Bandaka stond verstijft, mooi, want op dat moment klonk het startsignaal.
Lucoshi rende meteen op Bandaka af en tackelde hem op de grond. Bandaka probeerde tegen te stribbelen, maar Lucoshi zette zijn handen al op Bandaka's keel. Het duurde maar enkele seconden voordat het kanonschot klonk: Bandaka was dood. Lucoshi glimlachte. Zijn eerst doodde, in minder dan 20 seconden. Hij keek naar de hoorn en zag een pakket liggen, onder het zand verborgen vanwege de strijd bij de hoorn. Lucoshi rende er naartoe en griste hem mee. Hij voelde redelijk zwaar, en na een snelle blik naar binnen, zag hij verschillende metalen objecten liggen. Hij rende door en zag in de verte iets liggen wat op een meer leek.
Eenmaal daar aangekomen, zag hij dat het geen gewoon meer was. Het was geen water, maar modder. Hij klom een boom in en ging zitten om zijn rugzak eens te bekijken. Er zaten een schild, helm en een lege fles in. Mooi, dat kon van pas komen. Hij pakte de helm en zette hem op. Hij zat best comfortabel. In de verte zag hij iemand zijn kant op komen lopen, waarschijnlijk met hetzelfde idee als hem: Water.

Profiel bekijken

23 Re: De Toadplaza Honger Spelen Deel 7 op zo 24 maa 2013, 16:24

Gast


Gast
Het eerste kanonschot verbrak de stilte van de Arena. Leticia was geschrokken, verschrikkelijk geschrokken. Hoe kan er nu al een dode vallen? Leticia wou het liefst naar huis, ze was bang voor de jungle, ze was bang voor de dieren, ze was bang voor de dood. Bovendien had je in de jungle geen Wi-Fi dus kon ze niet over kapotte appels en andere onfortuinlijkheden posten op Twitter. Een dillema.

Ze begreep dat ze nooit meer haar vrienden of famillie kon spreken op sociale websites als ze dit verloor. Ze grijpte alle moed bijeen en probeert zo onopvallend mogelijk de hoorn te bereiken. Nou ja eigenlijk bij de boom waar het veilig is. BAM! Weer een kanonschot. Het is hier niet meer veilig. Leticia probeert meer vaart te maken.

Onderweg zag ze mensen vechten om een soort pakketjes ofzoiets, gelukkig waren ze te druk bezig om haar op te merken. Ook zag ze een jongentje beweegloos op beweegloos op de grond liggen. Leticia had hem eerder ge...HET IS UNF! Hij komt uit hetzelfde district als haar! Ze vermoorden de kleinste en de jongste dus, barbaren! Ze snapte dat het hier niet veilig was ze renden richting de bosjes die bij de grote boom waren en verstopte haar in de bosjes, ze bleef hier tot het minder druk werd. Hopelijk is ze snel thuis, waar er Wi-Fi is.

24 Re: De Toadplaza Honger Spelen Deel 7 op zo 24 maa 2013, 16:27

Adje Vanilla

avatar
Administrator
Administrator
En ik had nog wel mijn post aangepast en er in geplaatst dat ik pakket 4 wou. :') Fu. Ik had eerst pakket drie, maar toen postte Para. Toen ging ik met pakket 4 werken, en ben ik net klaar met dat stuk, dan gaat iemand anders een verhala maken met pakket 4. ;_;


_________________

Para ik eis een leukere opmerking hier verdomme

ADJE IS EEN FLADJE o god why

ik zei leuker
Profiel bekijken

25 Re: De Toadplaza Honger Spelen Deel 7 op zo 24 maa 2013, 16:51

Adje Vanilla

avatar
Administrator
Administrator
Na de strijd met Tuffie, die hij op een haar na had verloren, werd Ulysses weer in leven gebracht. Ze hadden hem namelijk hard nodig. Uit onderzoek is gebleken dat Ulysses heel goed in de smaak ligt bij degenen die het hele Hongerspelen-gebeuren volgen op een beeldscherm thuis, met een zakje chips en een blikje cola. Hadden ze maar door hoe vreselijk het er wel niet was.

En voor de zoveelste keer kwam hij in de arena terecht met 23 andere paddo's. Eigenlijk 21, de andere 2 waren nog op komst. Ulysses merkte direct het gigantische temperatuursverschil op. Hij moest denken aan de hitte van de woestijn. De temperatuur was vrij aangenaam. Maar daarmee was alles gezegd. Bomen. Overal bomen. Het was er ontzettend dichtbegroeid. Er moesten andere gebieden zijn zonder bomen, toch? Toch? Dit terrein was niet ontzettend aangenaam om op te vechten.

Toen observeerde hij de Hoorn. Het eerste wat hem opviel is dat de wapens er niet los in zaten, maar in rugzakken. Hij zag er maar zes, maar dat was nogal moeilijk te zien door de reusachtige boom die bij de Hoorn stond. Hij hoopte dat er meer waren, en dat de inhoud van de rugzakken wel degelijk was. Naast hem stond Sander Koopa, zijn districtpartner. Enorm goed kende hij Sander niet, hij woonde aan de andere kant van het district. Maar hij had zich aangeboden als tribuut uit vrije wil. Of dat was uit oprechte dapperheid, of uit krankzinnigheid wist hij niet, maar hij gokte het laatste. In zijn district was het woord tribuut synoniem voor "lijk". Aan de andere kant stond Tuffie. Hij wilde wraak op Tuffie voor de vorige keer. Het was zijn eigen schuld dat hij te vroeg juichte, maar door hem had hij de Hongerspelen nipt verloren.

Voor het eerst merkte Ulysses ook de twee stukjes papier op in zijn broekzak, maar veel tijd om die grondig te bekijken had hij niet. Het bekende geluid van een gong liet de 7de editie van de Hongerspelen officieel beginnen. Ulysses ging als een speer naar de Hoorn. En inderdaad, hij had goed geteld. 6 rugzakken. Niet gigantisch groot, maar hij vermoedde dat hij ondanks de grootte maar 1 rugzak zou kunnen dragen. De andere tributen kwamen al op hem af. Elke rugzak was genummerd. Hij moest kiezen, en snel. De dichtsbijzijnde rugzakken waren 3 en 4, dus hij koos voor 4. Tijd om het open te maken had hij niet. "Beter iets dan niets." dacht ie. Hij nam de rugzak vast met beide handen, en zette het op een lopen. Hij werd liever niet betrokken bij het giga-bloedbad bij de Hoorn. Na een eindje door de dicht bij elkaar staande junglebomen te lopen, besluit hij om de inhoud van de rugzak maar even te bekijken. Er was maar een geringe lichtinval. Hij was verbaasd hoe donker het wel niet was tussen de bomen. Toen hij een vrij hoge boom zag die wel beklimbaar was, ging hij klimmen. Van de ene tak naar de andere. Toen hij ongeveer op 3/4 van de boom zijn werkelijke hoogte zat, besloot hij op de meset dikke tak te zitten. Als hij te hoog zat, zou hij zichtbaar kunnen zijn.

Hij opende de rugzak. Het eerste wat hij zag, was een literfles, helaas leeg. "Balen." zei Ulysses hardop, hopend dat niemand dat gehoord had. Hopelijk vond hij vlug water. Hij deed de fles aan zijn riem, die deel was van zijn outfit. Oké, wat zat er nog in? Hij vond een pantser. Hij had nu tenminste wat bescherming. Verder zat er nog een roze koek in. Nog wel van zijn eigen district! Hij was nog warm. Helaas was er maar 1 koekje. Maar wel een vrij grote.

Toen viel er drie bomen naast hem iemand uit de lucht in de boom. Hij of zij kwam met een harde klap neer op een tak. Met een parachute. Ulysses schrok. Zou dit een van de tributen uit District 3 zijn? Hij deed zijn best om te zien wie het was, maar dat was nogal moeilijk met de parachute.

"Uh... Wat hulp zou fijn zijn."
Het was SMF64.

"Wacht, Ulysses. Jij hier?"
Ulysses dacht na. Hij was dus SMF64. Hij overweegde om van de situatie gebruik te maken, en hem gewoon te vermoorden. Ondanks het gebrek aan een wapen, kon dit vrij makkelijk. SMF64 hangde enkel nog met zijn parachute vast aan een tak. Aan de andere kant zou dat te gemakkelijk zijn. SMF64 was er nog maar net, hem direct vermoorden zou ontzettend droog zijn. Zeker omdat hij niks terug kan doen. De stilte werd verbroken.

"Ulysses, help me, alsjeblieft. Ik hang niet echt comfortabel."
Ulysses kraakte een tak af die boven hem ging, en reikte hem SMF64 aan. Die trok zich via de tak naar Ulysses toe. Eenmaal hij dicht genoeg bij Ulysses was, klampte hij zich vast aan de tak waar Ulysses aan vast zat. Hij deed zijn parachute uit, en trok zich op de tak.
"Thanks, Ulysses." zei SMF64. Hij probeerde nu zijn parachute los te trekken van de boom, plooide hem en stak hem terug in zijn rugzak. Er zat een behoorlijk groot gat in, maar je wist nooit of hij nog van pas zou komen.
"Welgekomen, Super Mariofan 64. Hoe zijt gij hier aangekomen ende geland?"
"Nou, toen we naar de Hongerspelen moesten, bleek dat er maar plaats was voor 22. Een ware schande uiteraard, maar 2 mensen moesten met een helikopter. En toen..." SMF64 grinnikte. "Ik deed een stap naar voor, en duwde Adje, die naast me stond, ook naar voor."
Ulysses kon een glimlach niet onderdrukken.
"Maar eh, het lijkt me nu nogal vaag als je me eerst zou redden, en dan vermoorden, niet? Dus wat is je plan nu?"
Ulysses had daar eigenlijk nog niet over nagedacht. Maar ergens had SMF64 een punt. Hij kon hem uit de boom duwen, maar dan liep hij nog het risico dat hij hem mee naar beneden trok.
"Ik wil u voorstellen om een tijdelijk bondgenootschap met mij te sluiten, jongeman." zei Ulysses.
Het was niet echt dat SMF64 veel keus had, maar hij ging akkoord.

Toen schoot Ulysses nog wat te binnen. "Ow, die twee papiertjes. Hebt gij ze ook, Super Mariofan 64?" SMF64 keek ook even in zijn broekzak. En ja hoor, daar zaten ze.
"Vreemd, ik heb geen idee hoe ik ze heb. Maar ik heb ze."
Op het ene stond een kleur. Beiden hadden verschillende kleuren. Op het rode kaartje stond geschreven: "Gele vruchten zijn heel gevaarlijk. Je wordt er blind van, afhankelijk van de gegeten hoeveelheid." Leek wel handige informatie. Op het blauwe stond geschreven: "Blauwe vruchten zorgen voor urendurende hallucinaties. Beter vermijd je ze."

Het andere was een vrij amateuristisch gemaakte kaart.
"Het lijkt net alsof Adje's kleine zusje dit heeft gemaakt." zei SMF64. "Dus eh, als ik het goed heb, dan was er in het noordoosten een neushoornveld. Of in ieder geval iets met neushoorns?".
"Ik denk het." was het enige wat Ulysses kon zeggen."
Het leek voor hen beiden het meest aantrekkelijke gebied om naar toe te gaan. Zo gezegd, zo gedaan. Ze vertrokken naar het neushoornveld...


_________________

Para ik eis een leukere opmerking hier verdomme

ADJE IS EEN FLADJE o god why

ik zei leuker
Profiel bekijken

26 Re: De Toadplaza Honger Spelen Deel 7 op zo 24 maa 2013, 17:19

Tosti

avatar
Benjamin Falkenburg
Benjamin Falkenburg
Steven had geen idee wat hij hier deed, en hoe hij hier gekomen was. Hij stond in een of andere arena met veel te veel bomen, en de temperatuur was ook niet echt aangenaam. Dit leek verdraaid veel op een jungle. Zelf heeft hij altijd in de naaldbossen gewoond, met zijn vriendin Jolien. Een paar weken geleden hadden Capitoollui hun huis overvallen en, had hij achteraf vermoord, hun twee meegenomen en verdoofd. Het moment daarna waren ze opeens in een hogesnelheidstrein naar het Capitool. Blijkbaar waren ze ‘uitgekozen’ om mee te doen aan de beruchte Hongerspelen. Ze hadden niet genoeg kandidaten na rellen bij de dag van de loting. Zodoende.

Nu stond hij hier, onervaren, met allemaal mensen om hem heen in opperste concentratie. Wat was ook alweer de bedoeling nu? Hun huis had nooit verbinding gehad met de buitenwereld, dus hij wist het een en ander over de Hongerspelen, maar meer ook niet. Voor hem stond wel een fraai gevormd kunstwerk, het leek ene beetje op een Hoorn. Eromheen lagen wat rugzakken, met dingen die vast wel van pas konden komen. Vaag kwamen dingen bij Steven naar boven, bij de uitleg in de trein. Dit bleek een soort survivalkamp, maar dan wat ruwer. Kinderen moesten elkaar uitmoorden terwijl het Capitool lekker achter de TV naar hen zat te kijken. Idioot idee, maar hij kon pas terugkomen als hij iedereen had vermoord. Wat hij hemzelf niet snel zag doe- Wacht! Dat betekende dat hij en Jolien nooit samen naar huis konden… Misschien moest hij haar zelfs zelf vermoorden! Het duizelde hem even, en daardoor was hij totaal niet voorbereid op het moment dat de gong ging. Iedereen rende naar de Hoorn, maar Steven had geen idee wat hij moest doen. Sowieso had hij al een te grote achterstand, dus Steven besloot stilletjes de Jungle in te gaan. Op de kaart die hij in zijn zak had gevonden, die overigens zeer slecht was, zag hij linksonder een plaatje van een grot staan. Leek hem wel een aardige plek om te blijven. Hij wilde net erheen gaan, toen hij in zijn linkerooghoek Jolien zag. Snel draaide hij zich om, Jolien kwam op hem afrennen, maar achter haar stond ene gedaante met een bijl te zwaaien, en die bijl kwam recht op Jolien af. Steven probeerde haar te waarschuwen, maar wat kon hij doen?

Profiel bekijken http://google.nl

27 Re: De Toadplaza Honger Spelen Deel 7 op zo 24 maa 2013, 17:53

Adje Vanilla

avatar
Administrator
Administrator
Voor de 7de keer stond Para weer in de arena, hopend dat hij dit keer wel zijn slag zou slaan, en de Hongerspelen zou winnen. Hij stelde zich het moment al voor waarop hij thuiskwam, en hij in de mooiste wijk van zijn district mocht wonen. Nooit meer honger. Nooit meer dorst. Nooit wat tekort. Zijn leven zou echt ideaal worden.

Hij wierp een blik op de arena. Bomen, dat was het eerste wat bij hem opkwam. Vooral de grote boom intrigeerde hem. Hoe hadden ze zo'n grote boom hier kunnen plaatsen? Ach, in ieder geval zou de Hoorn vinden met zo'n giga-boom geen probleem mogen vormen. Na het in zich opnemen van de omgeving, richt Para zijn aandacht naar de deelnemers naast hem. O god. Hij stond naast een werkelijk knappe verschijning. Dit moest haast Jolien zijn. Maar dat kon niet. Dit moest gewoon een godin zijn. Para vond het enorm vervelend dat Steven naast haar stond. Die moest dood, en maar vlug ook.

De gong ging. Para was er even niet bij, en stond twee seconden stil. Toen kwam hij weer bij bewustzijn. Hij herpakte zich, en nam de eerste de beste rugzak die hij zag mee. Hij rende naar het begin van de jungle dat een tiental meter ver van de Hoorn lag, en vond een houten zwaard in zijn Para.
"Dit is basically nutteloos." dacht hij. En hij had wel ergens een punt. Je kon even goed een van de talloze sterke takken van een jungleboom afkraken en daarmee de vijand slaan. Aan de andere kant was dit wel heel sterk hout. De punt was zeer scherp. Toch beter dan niks dus.

Para realiseerde zich toen dat hij het risico moest nemen om zich in het traditionele Hoorngevecht te mengen. Hij had het wel eerder gedaan. Dit lukte hem ook wel. Op zijn weg naar de Hoorn, werd hij afgeleid door Steven. Die liep naar de jungle. Hij had niks bij. Gemakkelijk slachtoffer dus. Toen zag hij naar wie hij liep: Jolien. Ok, hij mocht doen wat hij wilt. Maar bij Jolien moest hij wegblijven. Deze gozer moest dood, en wel zo snel mogelijk. Helaas zag hij dat hij daar de kans niet toe zou krijgen. Achter Jolien stond Dark Lisa, die een poging deed om Jolien te onthoofden met haar bijl. In een fractie van een seconde moest hij besluiten of hij Steven wilde vermoorden en het risico zou lopen dat Jolien haar prachtige, oogverblindende hoofd zou verliezen, of hij Dark Lisa zou slaan en Jolien te redden. Zijn voorkeur ging naar dat tweede uit. Para sloeg Dark Lisa keihard tegen haar hoofd. Die viel vervolgens neer op de grond.

"Steven... Hoe hard het ook tegen mij zin is... Vlucht met haar."
Steven kon er niks tegen in brengen. Para richtte zijn aandacht terug naar Dark Lisa, die hij in de grond had geslagen. Maar die was weg. Nou, die heeft haar snel hersteld.

De dood van Steven zal moeten wachten. Alleen zou hij Jolien niet kunnen beschermen. Vastberaden om Dark Lisa te vermoorden, ging Para op zoek naar haar...


_________________

Para ik eis een leukere opmerking hier verdomme

ADJE IS EEN FLADJE o god why

ik zei leuker
Profiel bekijken

28 Re: De Toadplaza Honger Spelen Deel 7 op zo 24 maa 2013, 18:34

Ulysses en SMF64 kwamen aan in het neushoornveld. Het stonk er naar de poep van neushoorns, maar voor de rest was het best een fijne plek. Ze besloten maar een veilige plek voor de nacht te gaan zoeken. "Hallo Ulysses" zei Necrodeus droogjes.

Ulysses draaide zich om. Daar, met een neushoorn tussen hen in, stond Necrodeus hem aan te kijken. "Gegroet weledele jongeheer Necrodeus" begon Ulysses, maar Necrodeus onderbrak hem "Stop maar met je mooie praatjes over je "roem ende eer" en al die bullshit. Er was niks eervols aan wat jij me in de vorige spelen hebt aangedaan. Ik noem je een lafaard en een verrader!".

Necrodeus zag dat dat Ulysses stak. Hij wist wat voor een ego en "eergevoel" hij wel niet had. "Wat zegt u nu?!" riep Ulysses uit terwijl hij rood aanliep. Necrodeus grinnikte. "Ik zeg dat je geen haar beter bent dan de allerlafste tribuut, gewoon verborgen achter al jouw archaïsch taalgebruik". Dat was de druppel voor Ulysses. Hij stormde op Necrodeus af. Verrassend genoeg deed hij hetzelfde, en stak plots een pijlpunt in de neushoorn die tussen hen in stond. Het beest brulde woest en sloeg op hol.

Ulysses dook weg voor de hoorn van de neushoorn. Toen hij weer rechtkrabbelde en om zich heen keek, was Necrodeus alweer verdwenen. "Gadver" dacht hij "Ik moet me beter leren beheersen". Maar op datzelfde moment kwam de neushoorn op het afgestormd, zijn hoorn recht vooruit.

Normaal zou dit het einde voor Ulysses zijn. Maar omdat Ulysses nogal een overhyped personage was en zijn vroege dood niet goed zou aankomen bij de publieke opinie, kwam plots zijn bondgenoot SMF64 op hem toe gerend om hem bij te staan. Maar hierdoor trok hij de aandacht van de neushoorn, die zich naar hem omdraaide, zijn hoorn door zijn lijf dreef en daarna op zijn toch al dode lijk bleef trampelen tot dat vermalen was tot hele kleine brokjes. Ulysses was natuurlijk allang gevlucht.

Ulysses was woedend. Hij was zijn bondgenoot én zijn roze koek kwijt, die hij bij SMF64 in bewaring had gegeven. Hij wou wraak, wraak op Necrodeus. Maar plots schudde hij die gedachte uit zijn hoofd. "Wraak verpest de pure geest van edele mannen" zei hij luidop tegen zichzelf. Hij somde ook nog enkele citaten op uit hoofse ridderromans, en daar werd hij rustiger van. "Wat gebeurd is, is gebeurd" dacht hij, "maar ik leef nog steeds, en kan nog steeds overwinnen! Met hernieuwde rust en zelfvertrouwen ging hij verder, vanuit het neushoornveld op weg naar de oceaan.

Profiel bekijken

29 Re: De Toadplaza Honger Spelen Deel 7 op zo 24 maa 2013, 19:26

Adje Vanilla

avatar
Administrator
Administrator
Adje had echt geen geluk. Oké, wat was er gebeurd. Hij werd uitgekozen bij de boete als tribuut. Hij kwam aan in een arena waar hij weer moest vechten op leven en dood. Hij had honger. En dorst. Door SMF64 moest hij al vliegend in de arena landen. Over SMF64 gesproken, waar was die gebleven? Hij had ongeveer op dezelfde plaats moeten landen, maar niet dus. Verder, de Spelmakers waren het spel al begonnen zonder hem. Een wapen te pakken krijgen was nu al uitgesloten. Hij viel keihard op de grond en overleefde de val nog nipt. En nu zit er een dodelijke mug op zijn arm, die ieder moment kan toeslaan. Adje had helaas vrij zoet bloed, dus de mug zou vroeg of laat toch toeslaan. Hij haalde snel uit met een stok op zijn arm. Hij miste. Echt, hoeveel ongeluk kon hij hebben? De mug werd afgeschrikt, en vloog even weg, maar kwam uiteindelijk terug. Nu zou hij zeker het dodelijke gif in Adje spuiten. Wat moest hij doen? Uit angst zette hij het op een lopen. Hij wijkte af van de richting waarin hij plande te lopen. In plaats van naar het westen, liep hij naar het noordoosten, richting neushoornvelden!

Op het neushoornveld begon Adje als een gek in het rond te lopen. Dit deed hem belachelijk veel denken aan het moment waar zijn haar in brand stond, vorige editie. Toen had hij gelukkig wel Tuffie om hem te helpen. Dit keer stond hij er alleen voor. Toen richtte de mug zijn aandacht naar alle neushoorns die hier rondliepen. Hij sloeg toe. Op het moment dat de mug de neushoorn het dodelijke gif overbracht naar de neushoorn, werd de neushoorn woedend. Hij begon in het rond te stampen, te trampelen, te lopen, te zwaaien, te... Hij deed onbeschrijflijk veel dingen, en dat allemaal in twintig seconden. Bij al dat gespartel sloeg hij de mug, vermoedelijk onbewust, die dus ook dood ging. In de laatste vijf seconden liep hij naar Adje toe, die niet op tijd aan de kant kon gaan. Hij had voor 1 keer geluk: een tweetal meter voor Adje maakte het gif van de mug zijn werk af, en viel de neushoorn op de grond.
"Wow, dat scheelde niks." zei Adje, niet realiserend dat hij weer tegen zichzelf aan het praten was.

Met die hoorn kon hij wel wat. De hoorn was vlijmscherp. Ideaal als speerpunt. Of als mes. Hij gaf er de voorkeur aan om de hoorn als speerpunt te gebruiken. Na een aantal harde slagen met een steen die Adje op de grond vond, had hij de hoorn. Eindelijk waren de kansen eens in zijn voordeel. Althans, dat dacht ie.

Hij zag het lijk van SMF64 op de grond liggen. Adje barstte in huilen uit.
"SMF64... wat... is er gebeurd..."
Hij zei niks meer. Hij was overduidelijk direct doodgegaan. De wonde leek verdacht veel op die van een neushoornhoorn. Adje vervloekte de beesten die zijn vriend hadden vermoord. Hij begon het lichaam nog wat verder te onderzoeken. In zijn broekzak vond hij een koekje. Een roze, nog wel. Hij besloot het bij te houden, want het zag er niet naar uit dat SMF64 hier nog wat mee kon. En anders nam iemand anders het wel.

Adje wilde wraak op de neushoorns. Maar dat kon niet echt. Te gevaarlijk.
"Stel je voor dat ze me allemaal aanvallen.", dacht ie.
Hij ging een lange stok zoeken om een mooie speer mee te maken. Een stok van ongeveer 1m 20 lang en een behoorlijke dikte. Zou niet snel kapot gaan. Geweldig, dit wordt hem. Met een steen sloeg hij een gat in de neushoornhoorn, waar de stok hoorde te zitten. Zo kon hij de stok er aan bevestigen. "Mooi, die zit vast." dacht Adje. Hij stond er in ieder geval niet meer onbewapend bij.

Hij besloot zijn oude plan maar weer op te nemen: naar het westen gaan. Adje vertrok meteen...


_________________

Para ik eis een leukere opmerking hier verdomme

ADJE IS EEN FLADJE o god why

ik zei leuker
Profiel bekijken

30 Re: De Toadplaza Honger Spelen Deel 7 op zo 24 maa 2013, 19:30

Tosti

avatar
Benjamin Falkenburg
Benjamin Falkenburg
Dit jaar was er voor het eerst een plan ontstaan om als ‘Beroeps’ de Hongerspelen in te gaan. Dat hield in dat de tributen van District 1, 2 en 4 voor het begin al samenwerkten, omdat zij nou eenmaal de beteren waren. Erg slim waren ze helaas niet, en T.G besloot de leiding te nemen, omdat hij thuis meer had gedaan dan alleen trainen voor een eventuele Hongerspelen. Wat de rest uiteraard wel had gedaan. T.G wilde meer kans, dus had hij hen gegroepeerd. De eerste dagen zouden ze samen op pad gaan om iedereen uit te moorden, en daarna pas elkaar. In hun groep waren er aardig wat fans van moorden, dus dit plan viel in goede aarde. Vandaar dat het gebeurde dat Tosti grijnzend naast Tuffie op UNF stond in te hakken, hoewel ze geen districtpartners waren. WM maakte ondertussen de Hoorn leeg, en Para en Oshi waren vast ook wel iets tofs aan het doen. Wat was moorden toch leuk.

Na een paar minuten beleefden Tuffie en Tosti niet zo veel plezier meer met het toetakelen van UNF’s lijk. Het was te mismaakt geworden om er nog als mens uit te zien, en zo was het meer gewoon een random stuk vlees in elkaar meppen, wat toch wat minder leuk was. Daarom liepen ze terug naar de Hoorn, waar WM ondertussen een spannend gevecht met Jihawk uitvoerde. Beiden hadden geen potentie om WM te helpen, hij kon het zelf wel aan. Bovendien vluchtte Jihawk meteen de bossen in toen hij hen zag naderen. Achtervolgen kon altijd nog, dus overlegden ze eerst met elkaar wat ze gingen doen. Hoewel de rugzakken bij de Hoorn goedgevuld waren, waren het er maar 6, en zelfs zij als de Beroeps hadden er nog geen 3 kunnen pakken. WM liet trots zijn boog en pijlen zien, die hij uit een van de rugzakken gehaald had. T.G nam zoals gewoonlijk de leiding.

“Tja, het begin was niet heel erg goed, hoewel we allemaal nog leven. Oshi en Para heb ik naar het zuiden zien gaan, blijkbaar hadden ze geen zin om op ons te wachten. Zelf kunnen we beter ook niet te lang hier blijven, hier is namelijk vrij weinig te zoeken en drinken hebben we helemaal niet. Qua eten hebben we alleen een brood, en dat is ook niet erg veel. Ik stel voor om naar het Noordwesten te gaan, omdat deze kaart een meer daar zou kunnen weergeven. WM, jij beschermt ons met je boog aan de achterkant, en Tuffie moet met zijn houweel de voorkant in de gaten houden. Tosti, jij moet met je geïmproviseerde ‘zwaard’ de rest maar doen. Als jullie het niet erg vinden wil ik even jullie kaarten, om ze te vergelijken. Oké?”

Niemand had wat tegen T.G in te brengen, ze begrepen slechts de helft van wat hij zei. Als ze konden moorden was alles goed! Tosti keek naar zijn stok. Hij was niet erg sterk, en bovendien helemaal niet scherp. Toch, hij leek veel rechter dan gewone stokken. Maar ja, zoveel wist hij nou ook niet van stokken, en je kon er goed mee slaan, dus het boeide niet. Tosti leverde zijn kaarten in, waar T.G naar had gevraagd. Hij had niet eens door dat het een kaart was, en T.G kon er toch veel meer mee. Na alles goed bekeken te hebben, of er toevallig niet toch nog iets lag, gingen ze maar op weg.

De eerste uren was het nog redelijk rustig. Het werd al behoorlijk snel donker, en Tuffie zette zijn leipe superbril op. Hij zag er belachelijk uit, en Tosti kon zijn lach nauwelijks inhouden. T.G gebaarde dat hij stil moest zijn, omdat ze niet wilden opvallen. Hij maakte ook duidelijk dat het juist slim was van Tuffie, dat hij dit initiatief nam. Tosti luisterde nauwelijks. Deze Hongerspelen konden nog best saai worden met T.G’s gezeik. Bovendien had hij pas 1 iemand kunnen vermoorden. Wanneer konden ze eens lekker moorden?

Die kans kwam sneller dan ze dachten, want ze waren niet de eersten bij het meer. Zelf konden ze er niemand zien zitten, maar Tuffie kon het, door zijn nachtbril, wel zien. Daar verderop zat een gedaante van het water te drinken. Ze zat er nog maar net, want ze dronk veel te snel en hijgde continu. Tosti grijnsde, Ze kon niet beginnen tegen hen, want zij waren met z’n 4en, en bovendien goed bewapend. WM opende de slachting door indrukwekkend snel een pijl af te schieten, die helaas grandioos miste. De pijl kwam met een luide plons in het water, en de gedaante, die Fisico 2 bleek te zijn, sprong verschrikt op.
“Hé, wat doe je nou? Richt eens wat beter, of we geven Tosti de boog! Die kan tenminste richten…” T.G was er niet zo blij mee, zo te horen.
WM knarsetandde, en richtte deze keer beter. Geduldig liet hij rustig de pijl gaan, die de rennende Fisico 2 in haar been trof. Tosti en Tuffie renden eropaf om het karwei af te maken. Yes, nog een dooie! Tosti haalde uit met zijn stok, en raakte Fisico 2 hard tegen haar achterhoofd. Ze begon te bloeden, en hield haar armen beschermend boven haar. ‘Eigenlijk was dit best laf.’ Dacht Tosti. ‘Maar wel leuk!’
Nu haalde Tuffie uit, en zijn houweel sneed Fisico 2’s arm doormidden, waardoor ze nog veel meer bloed verloor. Verzwakt viel ze op de grond, en na een volgende klap met zijn stok klonk een kanonschot. ‘Nu al dood? Ach ja, met doden kun je ook plezier beleven. Maar het was wel minder eervol.’

Terwijl Tuffie en Tosti haar lijk verminkten, dronken T.G en WM wat water en schoten een voorbijkomend hert neer. Ze maakten een vuurtje, want wat maakte het uit als iemand hen zag? Ze waren toch veel sterker, waren met z’n 4’en en hielden ook nog de wacht. Dus eigenlijk was het juist allemaal positief, en gebraden hert was ook nog eens erg lekker. Toen Tuffie en Tosti uitgeput het lijk met rust lieten, dronken ook zij een flinke teug water uit het meer, en schoven aan bij het vuur. Fisico 2 had helaas geen nuttige spullen bij haar, dus hadden ze net zo veel als voorheen. T.G had blijkbaar geen behoefte aan nog een verbluffende speech, dus het avondeten verliep zwijgend. ‘Ach, ze hadden een mooie plek en ze hadden al 2 lijken kunnen verminken! Het kon veel erger.’ Erger kon het zeker, maar deze avond zou het juist veel beter worden…

Profiel bekijken http://google.nl

31 Re: De Toadplaza Honger Spelen Deel 7 op zo 24 maa 2013, 20:06

Hitomi liep door het donker wordende landschap. Ze was alleen. Ze had geen eten, geen drinken, geen wapens. Ze was enorm bang. Ze keek op haar kaart. Als alles goed was, was ze nu op weg naar het meer. Ze had namelijk dorst.

T.G. had eventjes genoeg van het gezelschap van zijn ietwat moordlustige maatjes en ging dan maar een avondwandeling rond het meer maken. En onderweg kon hij misschien nog iets nuttigs vinden, nog zo handig. Hij dacht na over zijn vrienden. Ze waren wel sterk, maar als het op het bedenken van plannen aankwam of het zelf initiatief nemen, was het niet zo goed met hen gesteld. Plots zag hij iemand door het schemerduister lopen. Dat kwam omdat hij Tuffie's bril eventjes geleend had, veiligheid voor alles. Hij liep haar achterna.

Hitomi raakte in paniek. Ze werd achtervolgd! Ze hoorde iemand met snelle passen dichterbij komen, veel sneller dan zij kon lopen. Ze begon hevig adem te halen, en toen struikelde ze. Ze kon zich nog net omdraaien om te zien hou T.G. zich op haar stortte.

Ze kreeg een harde klap tegen haar hoofd. Ze probeerde onder T.G. vandaan te geraken, maar hij was te sterk voor haar. Nog zo'n klap. Ze bleef stil liggen en zag sterretjes voor haar ogen. Toen voelde ze dat hij zijn handen rond haar keel sloot. Het enige wat zijn nog kon doen was eenbeetje spartelen terwijl de wereld langzaam zwart werd. Dit was het einde...

Plots voelde ze T.G.'s greep verzwakken en zijn lichaam op haar neerkomen. Pieperig haalde ze weer adem, en met haar nog resterende krachten krabbelde ze eenbeetje van onder T.G. vandaan. Terwijl ze zo op adem zat te komen, keek ze op en zag daar Dark Lisa staan. Ze keek naar T.G.. Een bijl stak uit zijn achterhoofd. Ze slikte en wachtte bang af wat Dark Lisa nu zou doen, maar die trok gewoon de bijl uit T.G. hoofd. Er vielen wat stukjes hersenen op Hitomi. Zonder nog naar haar om te kijken verdween Dark Lisa weer.

Hitomi bleef van de shock nog eventjes zitten, maar herstelde zich toen weer en stond op. Ze zag iets naast T.G. liggen. Een soort bril? Ze zette die op, en kon plots veel beter zien in het donker. Ze kreeg weer moed en keek op haar kaart. De grotten leken haar nu wel een gunstige plek om naartoe te gaan. Ze ging op weg.

Terug in het kamp van de "sterkemannen" werd de vriendengroep onrustig. T.G. was nog steeds niet terug. Moesten ze hem gaan zoeken? Of zou het zijn bedoeling zijn zo lang weg te blijven, en zou hij boos worden als ze het kamp verlaatten? Radeloos bleven ze zitten. Zonder leider waren ze stuurloos geworden...

Profiel bekijken

32 Re: De Toadplaza Honger Spelen Deel 7 op zo 24 maa 2013, 20:21

Olivier Vanilla

avatar
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
UPDATE!!!

Status Deelnemers:

Watermeloentje: Met de Careers (Tosti, Tuffie, T.G.) bij de Hoorn, In het bezit van een Boog met minimaal 2 pijlen.:
Tosti: Met de Careers (Tuffie, WM, T.G.) bij de hoorn.

District 2 (CAREER):
Para: In het zuiden, in de buurt van Modderpoel. In bezit van het Houten Zwaard
Oshi: In het zuiden, bij de moddervelden. In bezit van een helm, een schild en een lege literfles.

District 3:
Adje: Haast gewond beland in de buurt van de Neushoornvelden, in bezit van een speer en een roze koek.
SMF64: Overleden, vertrappeld door Neushoorns.

District 4: (CAREER)
Tuffie: Bij de Hoorn, samen met de andere careers. In bezit van een nachtbril en een pikhouweel.
T.G.: Bij de Hoorn, waar hij de leiding heeft over de andere Careers in hun alliantie.

District 5:
Necrodeus: Ontsnapt in de buurt van de neushoornvelden, in bezit van 5 pijlen en een doos Roze Koeken
Hitomi: Onbekend, naar verluid in de buurt van de Toren. Dit is echter onbevestigd.

District 6:
Fisico: Onbekend, naar verluid is hij het fruit aan het uitproberen. Dit is echter onbevestigd.
Dark Lisa: Gewond geslagen door Para in de buurt van de Hoorn

District 7:
Sander Koopa: Onbekend
Ulysses: Ontsnapt bij de Neushoornvelden, in het bezit van een literfles en een pantser

District 8:
Jolien: Met Steven ontsnapt bij de modderpoel
Steven: Met Jolien ontsnapt bij de modderpoel

District 9:
Jihawk: Gewond geraakt na een gevecht met WM
Bandaka: Gestorven na 20 luttele secondes door een rare actie van Oshi.

District 10:
Roosjuh99: Onbekend
Fisico 2: Uit krankzinnigheid verminkt door de Careers, is hierdoor gestorven.

District 11:
Lennard: Onbekend
Lazerstraal: Onbekend

District 12:
UltimateNintendoFan: Bij de Hoorn neergeslagen door Tuffie pikhouweel
Leticia: In de buurt van de Hoorn, is er kapot van dat ze geen Twitter heeft.

Bekende informatie over het fruit:

Blauw fruit zorgt voor hallucinaties.
Geel fruit zorgt voor blindheid

Rood, oranje, groen, indigo, violet en roze zijn vooralsnog veilig.

Populariteitpolls van de kijkers thuis (deze spelers hebben meer kansen op sponsors dan andere deelnemers) :

1. Ulysses, na zijn briljante deelname van vorig jaar.
2. Adje, wegens zijn parachutelanding aan het begin van het spel, deze spectaculaire opening heeft hem beroemd gemaakt.
3. Tuffie, wegens zijn overwinning en het binnenhalen van twee kills.
4. Oshi, wegens zijn bizar snelle moordactie op Bandaka
5. Jolien, wegens haar schoonheid

Op het moment zijn Sander Koopa (wegens krankzinnigheid) en T.G. (wegens zijn gemopper) totáál niet populair bij de kijkers thuis.

Nacht 1 begint en de eerste mutanten zijn gespot bij de volgende regio's:

Het eiland met de toren
De moddervelden
Het poeltje

Succes tributen!

Tevens is het verhaal van Necrodeus geldig, maar nog niet opgenomen in deze post.


_________________
Hitomi keer Nalyd Rats ofzo je was met afstand mijn favoriete forumlid  Crying or Very sad Crying or Very sad Crying or Very sad 

En Necro Bandaka Lennard Toady02 Poké-Fanaticus HenkSpermatank Nickmariourbanus Rinus999  STNF Coolboy Neuz en Uly moeten ook Nalyd Rats
Profiel bekijken http://www.toadplaza.com

Gesponsorde inhoud


Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 2 van 7]

Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7  Volgende

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum