Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

De Hongerspelen deel 6

Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9  Volgende

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 6 van 9]

76 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 13:43

Prins Para Vanilla


Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Ok, Necrodeus heeft zijn post aangepast nadat ik hem gelezen had, dus ik zag niet dat er iets over Roosjuh instond :")
Maar dan nog slaat het nergens op, want Necrodeus zegt dat ik moet schrijven HOE Roosjuh is doodgegaan, niet dat ik moet schrijven dat Roosjuh doodgaat. Maar ok, dit was een vrij nutteloze discussie van een halve pagina.

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

77 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 13:51

Gast


Gast
OK MAAR NU HEBBEN WE 6 BERICHTEN EXTRA. LEKKER TP!

78 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 13:58

Goed gedaan gastjes :'')

Ik vroeg idd gewoon iets meer uitleg bij de dood van Roosjuh. Hoe is ze vermoordt door Lazerstraal, die op dat moment ergens met opengeslagen hoofd ligt? JSS heeft haar namelijk verraden, weet je nog wel?

Profiel bekijken

79 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 14:04

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Lennard en Roosjuh waren in de richting van de Hoorn gelopen, in de hoop dat ze daar iets te eten of drinken zouden vinden. Al snel bleek echter dat de Hoorn onbegaanbaar was geworden door de giftige vulkaandampen die er hingen. Bovendien bleek dat de Hoorn al door een andere tribuut bezet werd: Para had zich sinds het begin schuilgehouden in in de Hoorn, al moest hij zijn schuilplaats nu ontvluchten. Lennard en Roosjuh zagen hoe Para richting het bos renden, en besloten achter hem aan te gaan. Bij de rand van het bos hoorden ze ineens geschreeuw.

"Wie was dat?" vroeg Roosjuh.
"Geen idee" zei Lennard. "Laten we gaan kijken."

En dus liepen Lennard en Roosjuh in de richting van het geschreeuw, tussen de Geizers aan de rand van het bos. Daar zagen ze een bijzonder tafareel: Lazerstraal lag op de grond, en JSS stond over haar heen gebogen met een steen in zijn hand. Zo te zien had hij haar al eens met de steen geslagen. Op het moment dat JSS zich klaar maakte om nog eens toe te slaan, riep Lennard:
"Wat is hier aan de hand?"
JSS keek op, liet van schrik de steen uit zijn handen vallen en rende weg. Lennard en Roosjuh liepen naar Lazerstraal.
"Gaat het?" vroeg Roosjuh terwijl ze haar hand uitstak naar Lazerstraal om haar overeind te helpen. In plaats van de hulp aan te nemen, trok Lazerstraal Roosjuh echter naar beneden. Voordat Lennard doorhad wat er precies gebeurde, had Lazerstraal Roosjuh's schedel al ingeslagen met de steen waarmee zijzelf enkele seconden eerder nog geslagen was door JSS. Er klonk een kanonschot. Roosjuh was dood.

Met een schreeuw van woede wierp Lennard zich op Lazerstraal. Deze probeerde zich te verdedigen, maar ze had veel bloedverlies geleden en was daardoor veel zwakker dan Lennard. Zonder enige moeite tilde Lennard Lazerstraal op en gooide haar in een van de Geizers. Lazerstraal gilde het uit op het moment dat haar vel wegschroeide. Ze was echter niet op slag dood. Zonder een spoortje medelijden liep Lennard naar Lazerstraal toe en beëindigde haar leven door op haar keel te gaan staan, in navolging van de manier hoe Lazerstraal helemaal in het begin Selletje vermoorde. Nadat het kanonschot van Lazerstraal geklonken had, haastte Lennard zich naar het bos.

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

80 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 14:06

Zijn alle vrouwelijke spelers nu dood?

Profiel bekijken

81 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 14:10

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Pretty much. Er zijn sowieso nog maar 6 tributen over, een aangezien 20 van de 26 tributen mannelijk waren, is het niet zó bijzonder dat de vrouwen nu uitgestorven zijn Razz

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

82 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 15:55

Necrodeus liep door het bos. Hij had pijn in zijn schouder, maar was bang dat als hij de speerpunt eruit zou trekken hij dood zou bloeden "Niet dat dat zoveel zou uitmaken" dacht hij "'t scheelt dat je nu nog veel kans maakt om te winnen". Maar zoals een wijs man ooit zei, opgeven is voor de losers. En hij was nu toch al zo ver geraakt. Hij zou toch wel moeten kunnen winnen, toch? Toch?!

Zo liep hij te denken terwijl hij langs een rivier liep. Ze stroomde wild, en lag nogal in de diepte. Hij moest voorzichtig zijn om er niet in te vallen. Toen hoorde hij een geluid achter zich. Het was heel stil, maar het waren duidelijk voetstappen. Iemand achtervolgde hem! Hij versnelde zijn pas, en hoorde zijn achtervolger hetzelfde toen. Als het op een man-tot-mangevecht aan zou komen, zou hij zeker verliezen. Vluchten dus.

Hij bleef lopen, tot hij opeens niet meer verder kon. een steile muur van aarde en steen versperde zijn weg. Terwijl hoorde hij zijn achtervolger steeds dichter naderen. "Geef het op en vecht!" hoorde hij Para hijgen "Je ontsnapt toch niet, ik zie wel aan het spoor dat je bloedt, uiteindelijk haal ik je in...en...je had Hitomi niet moeten vermoorden trouwens" Necrodeus dacht iets van verdriet in zijn stem te horen. Hij wist niet wat er van te denken, maar wel wat hem te doen stond. Hij wachtte op het juiste moment, en stormde toen naar voren.

Zijn timing was perfect geweest. Para kwam net om de bocht en zag Necrodeus op zich afstormen. Hij hief zijn speer, maar het was al te laat. Samen stortten ze de diepte in, in de rivier

De stroming sleurde hen mee. Het vuile water prikte in Necrodeus' wonde, maar hij negeerde het. Hij moest focussen op overleven. Verder stond een groepje bomen, hij moest zich gewoon aan één ervan vast houden. Hij zette zich schrap... en greep zich vast aan een boom. Met zijn goede arm, uiteraard. Hij lachte beverig. Hij had het gered. Hij keek om zich heen om weer op het droge te geraken, maar zag toen dat hij te vroeg had gejuicht.

Ietsje verder had Para zich ook vastgeklampt. Op het moment de Necrodeus hem zag keek hij ook zijn richting op, en met een grimas op zijn gezicht begon hij zich in zijn richting te worstelen. Wel was hij blijkbaar al zijn uitrusting kwijt. Logisch, de rivier had die allang verder gespoeld. Paniekerig keek Necrodeus om zich heen, en zag toen plots een boomstam vastzitten tussen de groep bomen. Hij gaf hem een schop, maar de stam gaf niet mee. Maar na nog twee schoppen kwan de stam plots tot Necrodeus' en Para's verbazing los. Necrodeus keek hou hij tegen Para opbotste, en hoe die erdoor werd meegesleurd. Hij zag hem niet meer boven komen en hoorde hem niet meer schreeuwen.

Bibberend kroop Necrodeus uit het water en bleef eventjes liggen op de oever. Toen vermande hij zichzelf, stond op, en plukte wat riet dat daar groeide. Daar at hij het binnenste van op. Het smaakte niet lekker, maar was wel zeer voedzaam en hij voelde er zich beter door. "Weer een tribuut minder", dacht hij bij zichzelf. Maar toen twijfelde hij. Wist hij zeker dat Para dood was? Hij had geen flauw idee. Hij zou zeggen van wel, maar zeker weten deed hij het niet. Toen hij nog in de rivier zate, had het geluid van het woeste water dat rond zijn oren kolkte alles overstemd, zelfs zijn eigen ademhaling. Was er nu een kanonschot geweest of niet?

Profiel bekijken

83 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 16:45

Adje Vanilla

avatar
Administrator
Administrator
Na de onverwachte aanval van WM en Para op Ulysses, probeerde Ulysses zich naar de rivier te brengen. Dit ging ontzettend moeizaam, want hij had een aantal zware wonden opgelopen. Hij heeft best veel geluk dat hij nog leefde. Hij moest wel nog wat vinden op het bloedspoor dat hij achterliet. Toen kreeg Ulysses een idee. Hij had nog de "Deborilius Hepotatos" bij zich, die hij had geplukt. Ulysses wist dat de paddo geneeskrachtige functies had als je er zalf van maakte. Hij was vrij zeldzaam. Het was ook de enige paddo van zijn soort die hij zag op het paddoveld. Verder had hij enkel nog drie eetbare paddo's mee, waarmee hij het een aantal dagen zou uithouden. Erg goed vult het niet, maar het is beter dan niks. Hij had ook nog een andere paddo mee. Hij wist dat de paddo niet giftig was, maar hij was de functie van de paddo vergeten. Als hij dan al een functie had.

Eenmaal bij de rivier, begon Ulysses aan het maken van de zalf. Hij kookte de geneeskrachtige paddo. Dat ging niet makkelijk, aangezien de geisers onbereikbaar waren. Bovendien zou een vuurtje nu wel opvallen door de rook, ondanks dat de bomen dicht op elkaar staan. Toch riskeerde hij het. Hij had geluk: Niemand die de rook opmerkte. Of in ieder geval, dat dacht hij toch. Misschien waren ze wel op weg naar hier... Ach, veel tijd om daarover na te werken was er niet. Zijn belangrijkste prioriteit was nu zijn zware wonde herstellen. Het water was gekookt, dus hij deed zijn paddo erin. Na vijf minuten had hij een blauwkleurig goedje, dat helemaal niet meer op water leek. Hij wreef wat van het spul op zijn wonde. Het zou sowieso wel een eindje duren vooraleer zijn wonde dicht was.

Na het koken van nog een pot water om het water te zuiveren van bacteriën besloot Ulysses om dit moment maar te besteden om een strategie uit te plannen. Daar was hij namelijk wel goed in. Verder wilde hij even overlopen wat er allemaal al was gebeurd. Hij realiseerde dat er nog maar 1/4 van de tributen in leven was. Tenminste, als hij het aantal kannonschoten goed had geteld. Op zich wel een goede prestatie. Het streelde zijn ego toch wel. Twee tributen, tenzij een van hem of misschien wel beiden gesneuveld zijn, geloven dat hij dood is. Mooi, dat pakt goed uit voor hem. Enkel, hij had 1 diepe wonde die zelfs de paddozalf niet direct zou kunnen genezen. De rest van de wonden valt behoorlijk mee. Hij had ook nog steeds geen wapen.

Maar dat probleem leek al snel opgelost te zijn. Plots zag hij in de rivier iets. Hij wist niet zeker wat het was, maar als het was wat hij dacht dat het was... Ulysses springt het water in. De stroming is behoorlijk sterk. Hij zag... een speer! De speer stak maar een klein beetje boven water uit. Ulysses zwom en zwom, maar de rivier werd dieper, waardoor de speer eveneens dieper ging, en naar de bodem wegzakte. Hoe diep zou het hier zijn? Hij gokte op vijf meter. Valt best mee, maar in zijn toestand was dat behoorlijk moeilijk. Het zure water op zijn wonden was gigantisch pijnlijk. Toch zou hij een kans als deze niet meer krijgen. Hij ademde diep in, en zwom naar de bodem. Ging allemaal nog vrij makkelijk. Hij had de speer vast met beide handen. Maar toen bleef een stuk van zijn uitrusting te haperen aan wat. Hij kreeg het niet los. Echt niet. De angst voor de verdrinkingsdood begon toe te slaan, hij kon hoogstens nog een halve minuut onder water zijn. Hij slaagde er uiteindelijk toch in om zich los te maken door een stuk van zijn broek, die deel was van zijn outfit, te scheuren. Eenmaal boven zwom Ulysses naar de rand, om uit de rivier te klauteren.

Hij had een speer. Eindelijk kon hij nu als een waardig iemand vechten. Maar hij vroeg zich af hoe die speer nou in het water verzeild was. Als hij langs de rivier zou wandelen, tegen de stroming in, zou hij vast meer te weten komen. Na een uur wandelen zag hij Para's lichaam op de grond liggen. Vreemd, dood kon hij niet zijn. Met een beetje deductie kon hij wel besluiten dat de speer hoogstwaarschijnlijk van Para was, terugdenkend aan de speersteken die hij hem had toebezorgd. Maar Para was niet dood. Tenzij Para net dood ging op het moment dat hij onder water was. Rekeninghoudend dat de speer gedropt moet zijn toen hij hier was, zou de speer lang niet zo'n grote afstand hebben overbrugd. Voor de zekerheid ging Ulysses voorzichtig het lichaam onderzoeken. Hij voelde zijn polsslag. Hij leefde dus nog. Ulysses pakte zijn speer, en hield die tegen Para's hoofd, die ook een zware wonde had.

Toen kwam Para weer bij bewustzijn.
"Ulysses... je... leeft nog..." zei hij, met een blik vol verbazing. Veel kon hij niet doen. HIj had ook een gebroken been en arm.
"Nou, weledele mijnheer Para, u beschikt over een ontzettend scherpzinnig opmerkingsvermogen. Maar het wordt nu tijd dat u deze wereld zult verlaten. Als u het niet erg vindt, neem ik uw speer wel even ter mijne beschikking. En als u het erg vindt, doe ik het ook wel."
Ulysses drukte de speer tegen Para's keel. Het bekende kannonschot galmde door de arena.

"Whelp, dat ging makkelijker dan verwacht."
Maar 1 iets snapte hij nog steeds niet. Waarom was Para bewusteloos? Hij had waarschijnlijk al een behoorlijke afstand afgelegd, zeker als je weet dat hij de speer er ongeveer een uur over doet om hem te bereiken, en dat hij dan nog eens een uur heeft zitten wandelen langs de rivier. Maar toch was er een kans dat hij nog in de omgeving was.

Een eindje verder zag hij Necrodeus riet eten. Hij had hem nog niet opgemerkt. "Hrm." dacht ie. Vluchten, of afmaken...?


_________________

Para ik eis een leukere opmerking hier verdomme

ADJE IS EEN FLADJE o god why

ik zei leuker
Profiel bekijken

84 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 17:15

Tosti

avatar
Benjamin Falkenburg
Benjamin Falkenburg
Lennard was niet heel blij. Hij had zojuist een tribuut vermoord, wat op zich niet erg was, maar had wel zijn beste vriendin Roosjuh verloren. Nou ja, vriendin, ze kenden elkaar nauwelijks voor de Hongerspelen, maar in de Hongerspelen hebben ze elkaar echt leren kennen. En nu was ze dood. Net zo makkelijk, al was het wel een beetje voorspelbaar. Ze waren al bij de laatste 7, en ze hadden nog geen enkel wapen. Nou ja, Lennard had nog wat druppels slangengif. Maar dat is lastig te gebruiken, dus dat heeft hij nog maar even voor zich gelaten. Hij zou Roosjuh wreken. En omdat JSS de enige was die in de buurt was, ging hij zich maar op hem wreken. Hij had er vast ook wel wat mee te maken.

Lennard achtervolgde JSS, die naar de bossen rende, maar deed geen poging onopgemerkt te blijven. Na een poosje bleef JSS staan, bij de grens van de bossen en de paddovelden. Blijkbaar vond hij het te eng om de bossen in te gaan, zeker nu het bijna donker werd. Het werd ook rap kouder, en ergens was Lennard ook wel blij dat hij deze kartonnen doos toch maar had meegenomen. Beter dan niets, want uit ervaring wist Lennard dat het vreselijk koud kon worden ’s nachts. JSS had hem ondertussen vast wel opgemerkt, dus Lennard waagde het erop om hem te roepen.

“Hé, JSS, wacht even op mij!”

JSS keek verschrikt om; blijkbaar kwam hij toch onverwachts. Geen van beiden droegen wapens, dus JSS deed geen actieve poging om Lennard te vermoorden. Wat ook niet echt goed gelukt was bij Lazerstraal, maar oké. Lennard was al snel bij JSS, want hij had een goede conditie en had bovendien goed gegeten en gedronken. JSS zag er erg moe uit. Zo te zien had hij nog helemaal niets gedronken. JSS brak de spanning.

“Wat wil je met me? Vermoorden zal je zelf ook veel moeite kosten.”

“Ik wil je helemaal niet vermoorden, ik wil juist een bondgenootschap. Wij zijn zowat de enige zonder wapens, dus is het belangrijk nog even samen te vechten.” Waarschijnlijk niet helemaal waar, maar door de oprukkende duisternis zag JSS niets aan Lennards gezicht.

“Zeker weten? Ik heb nog lang niet alle tributen gezien, dus ik heb geen idee. Maar als je echt met mij wil samenwerken, moet je maar een vuurtje maken met brandhout. Door de duisternis zal toch niemand de rook opmerken, en niemand ziet het vuur want iedereen is waarschijnlijk in het bos. Ik zoek wel paddo’s, dan weet ik zeker dat het de juiste zijn. Bovendien kan ik jou dan in de gaten houden.”

Blijkbaar vertrouwde JSS hem nog niet helemaal. Geeft niet, daar had hij alle reden toe. Lennard hield zich nog even koest, zijn plan zou onopgemerkt gebeuren. Lennard had alleen geen zin om hout helemaal uit het bos te halen. Veel te ver en te gevaarlijk, en hij had toch ook nog deze mooie kartonnen doos? Diende die tenminste nog ergens voor. Voor de nacht zou hij wel iets anders verzinnen, en met een beetje geluk was het deze nacht al helemaal klaar. Daarom scheurde hij de doos doormidden en wreef met 2 kleine stokjes langs elkaar totdat er vuur kwam, wat aangenaam snel ging. Kostbaar water kon hij niet verspillen, en zijn hoed wilde hij hier ook niet voor gebruiken, dus hij wachtte op JSS, en pakte snel zijn hoed en zette het boven het vuurtje.

“Hé, wat doe je nou! Ik wil geen verbrande hoed, gebruik je eigen hoed maar!” riep JSS verontwaardigd uit.

“Wat boeit het, het is nacht. Daar loop je echt geen zonnesteek op. Bovendien is het makkelijker dan overscheppen, en ik let heus wel op.”

JSS leek dit te accepteren, en hij ging op zoek naar meer paddo’s. Lennard haalde ondertussen een flinke portie paddo’s uit de ‘pan’ en schepte dit in zijn hoed. Die verstopte hij onder wat paddo’s, en bij de paddo’s in JSS’s hoed deed hij het overgebleven gif. Lennard keek snel of JSS dit niet had gemerkt, maar door de duisternis was het onmogelijk hem te zien. Het was wel net op tijd, want JSS keerde net terug en legde de overige paddo’s in zijn hoed. Ook hij merkte op dat er veel minder paddo’s waren.

“Daarnet was hij veel voller….?”

“Klopt, ben alvast begonnen. Als je na 2 dagen opeens ene maaltijd krijgt, wil je daar gebruik van maken, toch?”

JSS trapte er met open ogen in en pakte een paar paddo’s uit de hoed. Nietsvermoedend stopte hij er 2 in zijn mond en begon smakelijk te eten. Lennard keek ondertussen erg ingespannen naar JSS, waardor die een beetje achterdochtig werd. Maar hij had het al ingeslikt, en besefte te laat wat er aan de hand was. JSS greep naar zijn keel, maar het was erg snel gif. Binnen enkele seconden stopte hij met ademen, en een luid kanonschot luidde het begin van Lennards maaltijd in. Kon hij tenminste rustig eten.

Profiel bekijken http://google.nl

85 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 17:23

Gast


Gast
En de zon gaat onder in het westen Het was vandaag een behoorlijke koele dag in het bos en iedereen heeft best veel gedronken. Nu de hemel er pikzwart uitziet nadert het einde van de hongerspelen. De giftige gassen bereiken nu ook de paddovelden, het bos is nu de enige veilige locatie maar waarchijnlijk niet voor lang.

De levende tributen die over zijn:
Lennard
Tuffie
Ulysses
Necrodeus

Gefelicteerd met het overleven van Dag 2 tributen.

86 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 17:44

Tosti

avatar
Benjamin Falkenburg
Benjamin Falkenburg
Heeft Lennard niet een wat laag honger- en dorstniveau Razz

Profiel bekijken http://google.nl

87 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 18:16

Olivier Vanilla

avatar
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Lennard werd wakker. Hij voelde zich enorm slecht. Wat gebeurde er? Hij was benauwd en hij kreeg een immense pijn aan zijn hoofd. Heeft hij iets verkeerds gegeten? Lennard zag ineens wat het was. Giftige gassen.

Lennard moest rennen. Rennen voor zijn leven. Maar rennen lukte niet. Hij stikte. Hij kwam er ineens achter dat hij de volledig verkeerde kant opging. Hij moest naar het bos, maar hij ging juist naar de richting van de giftige gassen.

Hij stortte in. Was dit het einde?

L


_________________
Hitomi keer Nalyd Rats ofzo je was met afstand mijn favoriete forumlid  Crying or Very sad Crying or Very sad Crying or Very sad 

En Necro Bandaka Lennard Toady02 Poké-Fanaticus HenkSpermatank Nickmariourbanus Rinus999  STNF Coolboy Neuz en Uly moeten ook Nalyd Rats
Profiel bekijken http://www.toadplaza.com

88 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 18:27

Adje Vanilla

avatar
Administrator
Administrator
ULysses besloot maar om de nacht af te wachten. Het leek erop dat Necrodeus hetzelfde plan had. Na nog wat riet te eten, slaapt Necrodeus in het vrij koude bos. Ulysses zag ook dat hij helemaal doorweekt was. Hij wist wat het was. Hij was namelijk zelf ook in de rivier gesprongen om Para's speer te bemachtigen. Hem in zijn slaap besluipen zat er niet in: het was akelig stil in het bos. Iedere voetstap zou duidelijk hoorbaar zijn. ULysses besloot dus maar om een 100-tal meter verder zijn voorbeeld te volgen.

Hij werd wakker. De zalf deed zijn werk verbazingwekkend goed. Enkel, die diepe wonde, damn. Het bloeden was gestopt, maar het zag er niet naar uit dat die snel zou genezen. Hij verfriste zich met het water van de rivier, at twee van zijn eetbare paddo's op, en hield de laatste paddo over. Hij had ook nog steeds die andere paddo, waar hij nog steeds niet uit was wat hij deed. Hoe hard hij ook zijn best deed, hij herinnerde zich niet meer wat je er mee kon doen. Hij dronk wat, en besloot toen om een kijkje te nemen naar Necrodeus. Met wat geluk was hij nog aan het slapen. Maar nee, hij was spoorloos verdwenen. Hij kon niet ver weg zijn, dacht hij, maar hij wist wel beter dat Necrodeus vinden nu geen makkie zou worden. Hij kon alle kanten opgegaan zijn. Buiten de hoorn, de geisers en de vulkaan. Hoelang had ULysses zitten slapen? Hij keek naar de stand van de zon. Die stond al in het zuiden, wat betekent dat het al middag is.

Hij moest het anders aanpakken. Naar hem zoeken was geen optie. Het bos was klein, maar ook niet zo klein. Je kon je heel makkelijk in een boom verstoppen, of je camoufleren met modder en takken zodat je bijna niet te zien valt... Nou, als Ulysses Necrodeus niet kon vinden... Dan moest hij zien dat Necrodeus hem zou vinden! En niet enkel Necrodeus, maar ook de andere resterende tributen. Dan is enkel het paddoveld veilig. Zijn terrein, want als iemand kan omgaan met paddo's, is hij het wel.

Hij besloot dus om het bos af te branden. De lava was het dichtst bij de rand bos-paddovelden-woestijn. Maar toen hij aankwam, zag hij dat ook het paddoveld helemaal was afgebrand. Overal lava, en giftige gassen. Ulysses zijn plan viel dus in duigen. Hij zou het dus anders moeten oplossen. Hij dacht na. Hoe moet ik de tributen naar mij toebrengen, en hen in de val lokken? Hij dacht, en dacht, en dacht...

Bingo! Het bos wordt in twee delen gesplitst door een rivier. 1 deel van het bos zou dus sowieso veilig blijven, ondanks de lava. Ulysses voorspelde dat voor het hele bos in de fik zou staan, hij wel een vrij lang eind zou moeten wachten. Zoveel tijd had hij niet. Hij moest dus op de een of de andere manier de lava naar hier krijgen, maar hoe?

Ulysses ging op zoek naar een punt waar er het meest lava stroomde. Dat had hij namelijk nodig als hij lava wilde naar het bos leiden. Hij vond een mooi plekje. Na wat rotsen te verplaatsen om het gebied waarlangs de lava stroomt af te bakenen, weliswaar met uiterste voorzichtigheid, die hij in de buurt vond, was hij klaar. De lava zou langs het spoor het bos bereiken. Het was slechts een kwestie van minuten.

Dit was het ogenblik waar Ulysses begon weg te rennen. Eenmaal de lava in het bos was, zou het zich snel verspreiden. Alle bomen zouden direct in brand staan. Iedereen die er toen nog was, zou of verstikken door de gassen, of fatale brandwonden oplopen. Ulysses sprong over de rivier, klom in een boom en wachtte af.

Het was zover. De lava bereikte het bos. De eerste boom vatte onmiddellijk vlam. Het was best wel spectaculair om het bos te zien afbranden. Naja, een deel dan. Enkel, de rookgeur, bah.

Toen zag Ulysses Necrodeus. Hij stond aan dezelfde kant van de rivier. Damn, hij had stiekem wel gehoopt dat de vlammen het werk voor hem zouden doen. Niet dus. Dan moest hij het werk zelf maar opknappen. Hij verscheen uit het niets voor Necrodeus, met zijn speer naar hem gericht.

Necrodeus keek eerst blij.
"Oh, hai Ulysses! Eindelijk zijn we weer samen. Waar was je?"
"... ick richt een speer naar u, en u bent verheugd ende opgewekt om mij te zien.."
Necrodeus keek nogal verbaasd naar Ulysses.
"Maar... ons bondgenootschap dan?"
"In deze fase van het spel ben ick er niet helemaal van overtuigd ende zeker dat gij mij geen mes in den rug zult steken. Verder heb ick meerdere voordelen als ick u nu gewoon ter plaatse executeer. Gij moge wel ene charismatische ende intelligente manskerel zijn, bij deze heb ick dit bondgenootschap verbroken." zei Ulysses.
"Maar, maar..."
Necrodeus kon er niks meer tegen inbrengen. Ulysses z'n speer ging recht door zijn buik, en kwam er langs de andere kant weer uit. Het kanonschot ging af. Ulysses besloot om Necrodeus zijn lijk maar in de rivier te dumpen.

Ulysses was in zijn nopjes. Misschien maakte hij wel kans om dit te winnen. Hij stond er in ieder geval goed voor. Nu moesten er nog twee personen vermoord worden. Wie die twee waren, wist Ulysses niet. Hij wist enkel dat Tuffie een behoorlijk grote kans maakte met zijn grote wapenarsenaal. Het zou hem verbazen moest hij dood zijn. Wie zouden de twee overige tributen toch kunnen zijn?



Laatst aangepast door Adje op za 23 maa 2013, 18:28; in totaal 1 keer bewerkt


_________________

Para ik eis een leukere opmerking hier verdomme

ADJE IS EEN FLADJE o god why

ik zei leuker
Profiel bekijken

89 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 18:27

Gast


Gast
Tosti schreef:Heeft Lennard niet een wat laag honger- en dorstniveau Razz

Hij word waarschijnlijk toch vermoord :")

90 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 18:32

Tosti

avatar
Benjamin Falkenburg
Benjamin Falkenburg
Lennard is zo goed als dood ja, en Necrodeus heeft ook het leven gelaten zie ik. Finale Ulysses-Tuffie dus. Wie schrijft?

Profiel bekijken http://google.nl

91 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 18:45

Adje Vanilla

avatar
Administrator
Administrator
De kans dat Ulysses zelf komt om het verhaal te schrijven is bijzonder klein, al zou dat wel nice zijn. Ik kan hem eventueel een PM sturen. :')


_________________

Para ik eis een leukere opmerking hier verdomme

ADJE IS EEN FLADJE o god why

ik zei leuker
Profiel bekijken

92 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 19:04

Gast


Gast
Schrijf nou maar hoe Lennard, Ulysses of Tuffie doodgaat. :')

Gesponsorde inhoud


Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 6 van 9]

Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9  Volgende

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum