Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

De Hongerspelen deel 6

Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9  Volgende

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 4 van 9]

46 Re: De Hongerspelen deel 6 op vr 22 maa 2013, 20:30

Gast


Gast
Volgende dag eindigt om 17:00 yo.

Dit is ook wel belangrijk lijkt me.
Waterpeil:
Spoiler:

Lennard heeft 1 flesje water.
Para heeft een half flesje water.
Hitomi heeft een half flesje water.
Tuffie heeft 1 flesje water.
WM en T.G hebben wat geïmproviseerd water in en hoed :")

Belangrijke update:
Spoiler:
Door Adje (GOEDZO JONGEN!1) is de vulkaan uitgebarsten. De rook en assen gaan momenteel naar het zuiden en naar het westen. In een heel korte tijd zal de lava de geizers en de hoorn bereiken Alle flesjes water bij de vulkaan zijn vernietigd! VANAF NU ZIJN DE GEIZERS, DE VULKAAN EN DE HOORN ERNSTIG GEVAARLIJK VANWEGE DE LAVA EN GASSEN.

47 Re: De Hongerspelen deel 6 op vr 22 maa 2013, 20:39

Necrodeus was in opperbeste stemming omdat hij Jeffrey had vermoord. "Wel laf" dacht hij in zichzelf, "maar ach, het is het resultaat dat telt. Plots hoorde uit het uit het niets luid de stem van Tuffie weergalmen, die zei dat hij en Ulysses nu toch op dezelfde plek zaten en even goed bondgenoten konden worden. Ulysses had dat ook gehoord en dat leek hem wel een vet goed idee omdat Necrodeus nu eenmaal een enorm slimme, charismatische en getalenteerde gast was. En dus waren ze vanaf dat moment dudebro's voor het leven.

Omdat er dringend behoefte aan water was, besloten ze maar naar de de bossen te trekken, aangezien ze in de verte giftige dampen en lava enzo bij de geysers zagen. Daar eenmaal aangekomen vonden ze een pas gedoofd vuur, dat ze weer opwakkerden. Want necrodeus had in de OP gelezen dat het water in het bos echt goor was, dus was het veiliger het eerst te koken. Zo gezegd zo gedaan, en even later hadden Necrodeus en Ulysses genoeg gedronken om weer superneig ass te gaan kicken.

Ze zwierven door het woud. ze waren bang. Plots vonden ze een beer. Ze konden hun ogen niet geloven. De beer zijn nek was gebroken, zo te zien op pure spierkracht door de wurgsporen. Zijn buik was opengereten en de ingewanden opgegeten. In een boom vlakbij stond er een bloedrode "F" gekrast. Necrodeus moest slikken. Wie kon dit gedaan hebben. Ulysses was naast hem komen staan. "Ik weet wiens werk dit is" fluisterde hij in zijn oor. "Fisico..."

Wow, die laatste post gemist omdat ik toen dit nog aan het typen was en ik dacht dat tuffie's post de enige nieuwe was toen ik de melding kreeg dat er iets nieuws was gepost. Dus Fisico is al dood, lol Razz



Laatst aangepast door Necrodeus op za 23 maa 2013, 11:15; in totaal 1 keer bewerkt

Profiel bekijken

48 Re: De Hongerspelen deel 6 op vr 22 maa 2013, 20:53

Adje Vanilla

avatar
Administrator
Administrator
JEEJ IK HEB HET UNIVERSUM VERNEUKT!1

Tuffie is ondertussen de volledige vulkaan afgelopen. Dat moest hij doen aan een behoorlijke snelheid, ondanks het nogal vervelende berglandschap. Het is al een wonder op zich dat hij aan de lava kon ontsnappen, zeker omdat hij de vulkaan zelf in werking heeft laten treden. De lava verspreidde zich gigantisch snel over het hele gebied, maar stroomde ook af naar de Hoorn en de geisers. Ai, die zag hij niet aankomen. Hij had niet gedacht dat de lava zo ver zou stromen. Maar dit is ook geen natuurlijke vulkaan. Verre van. Al was hij wel ontzettend goed nagemaakt van de Spelmakers.

Het eerste waar hij zich druk om maakte is de schuilplaats. De lava had ondertussen al zowat de helft van het geisergebied vernietigd. Hij zag Adje lopen. Zijn haar stond in brand door de lava. Tuffie liep naar hem toe, en moest beslissen. Dit kostbare water houden om te drinken, of om zijn maatje Adje te redden? Hij besloot voor het tweede te gaan. Met wat geluk kon hij nog voor een laatste maal zijn fles vullen met water en wat drinken met zijn hoed. Hij goot het water over Adje zijn hoofd. Het haar brandde niet meer, maar Adje had helaas een zware brandwonde. Zijn hoofd stond helemaal rood.

Adje keek nogal woedend naar Tuffie. "Je had me wel kunnen waarschuwen dat je dit zou doen!". "Gast, ik had gezegd dat je weg moest gaan. Had je maar sneller moeten lopen. Trouwens, wees blij dat je nog leeft." zei Tuffie. Ergens had de uitbarsting van de vulkaan ook een voordeel: het zou makkelijker worden om de rest te vinden, aangezien er maar liefst drie gebieden zo goed als ontoegankelijk zijn geworden. De paddovelden en het bos waren dus nog de enige twee veilige plaatsen. In de paddovelden was er genoeg te eten, in het bos konden ze eventueel het water proberen te zuiveren, en met wat geluk liepen er wat beestjes rond die ze konden opwarmen met een vuurtje. Anderzijds, paddenstoelen bevatten veel vocht. Je hebt wel het gevaar dat je dan een verkeerde paddenstoel neemt en er gif in verwerkt. Het bos leek het duo een betere keuze.

Beiden hadden de gedachte dat dit bondgenootschap waarschijnlijk niet meer zo lang zou duren. Het einde begon te naderen: Er waren al heel wat mensen gesneuveld. Beiden begonnen te vrezen voor backstabgevaar, de vraag is enkel wie wie eerst zal backstabben en wanneer.. Dat Tuffie Adje redde, wilt zeggen dat Tuffie momenteel nog te vertrouwen valt.

Achter hen, vrij goed verstopt, zat Lennard Tuffie en Adje af te luisteren. Hij besloot hen te volgen...


_________________

Para ik eis een leukere opmerking hier verdomme

ADJE IS EEN FLADJE o god why

ik zei leuker
Profiel bekijken

49 Re: De Hongerspelen deel 6 op vr 22 maa 2013, 20:58

Lucoshi

avatar
Super Mario
Super Mario
Vanuit de Hoorn had Para perfect overzicht over de Arena. Hij zag hoe de vulkaan uitbarstte. Hij had al veel kanonschoten gehoord. De tributen waren bezig elkaar te vermoorden. Dat kwam goed uit, het betekende minder werk voor hem. Hij had tijdens het gevecht bij de Hoorn zoveel mogelijk tegenstanders ontweken, en ondertussen een behoorlijke buit bij elkaar weten te rapen. Heel eventjes had hij zich met het gevecht bemoeid, om Hitomi te redden. Je weet maar nooit wanneer zoiets van pas komt. Bovendien was Hitomi een zwakke speler, en dat soort types wilde hij graag zo lang mogelijk in leven houden. Dat zou de finale een stuk makkelijker maken. Hij had een goed idee over de locatie van al zijn medetributen. Misschien dat hij her en der nog wat zwakkelingen zou proberen te redden, en daarbij de sterkere spelers uit te schakelen. Maar zolang hij hier nog een aardige voorraad water en zelfs wat sneetjes brood had liggen, was hij niet van plan zich al teveel met de spelen te bemoeien.

Ok dit is geschreven door Para

Profiel bekijken

50 Re: De Hongerspelen deel 6 op vr 22 maa 2013, 21:13

Tosti

avatar
Benjamin Falkenburg
Benjamin Falkenburg
Hitomi had een zware eerste dag achter de rug. Sowieso al dat hele gedoe met Para. Moest hij hem dankbaar zijn? Uiteraard. Maar toch, waarom heeft Para dat gedaan? Alleen om dat touw? Dat kon toch niet, en bovendien sloeg dat flesje water nergens op. Wat Hitomi overigens heel dankbaar leeg had gedronken. Zodat ze nu dorst had. Maar toch, niet veel mensen zouden nu nog drinken hebben. De nacht was wel vreselijk. IJskoud onder een halve deken voor paddo’s, hopend dat ze niet te giftig waren. Ze had zelfs naar de hitte van de woestijn gesnakt, toen ze wakker werd in haar onrustige slaap en door de immense kou niet meer kon slapen. Nou, nu dacht ze daar wel anders over. Vreselijk, deze slopende hitte, en het was pas midden op de dag. Een paar uur geleden hoorde ze een enorme knal, zuidelijk van haar. De vulkaan bleek uitgebarsten te zijn, en lava stroomde naar de hoorn en de geisers. Enorme gaswolken daalden neer rond het gebied van de vulkaan en de geisers. Geen water daaruit dus. Vanaf dat moment had ze besloten om naar het bos te gaan, en het weinige water dat er was maar te drinken. Onderweg door de paddovelden plukte ze af en toe een paddenstoel, van het soort waarvan ze zeker wist dat ze gezond waren. Vreselijk goor, vooral rauw, maar ze had niets beters. Ze waren wel voedzaam, dus ze was gezond. Op zich had ze dus vrij weinig te klagen. Behalve dan wapens. Want die had Hitomi niet.

Hitomi was ondertussen aangekomen bij het bos. Vanaf buiten zag hij er niet heel indrukwekkend uit, maar toen ze er eenmaal binnen was was het toch vrij intimiderend. Het bos was donker, er stonden oude bomen, ze leken tenminste oud, en ze hoorde overal geluiden. Ze begon steeds sneller te lopen, proberend om zo snel mogelijk bij het water te komen. Opeens stopte ze. Ze hoorde wat. Stemmen. Voorzichtig gluurde ze achter de holle boom, en zag Necrodeus en Ulysses staan. Met naast hem een dode beer, die ze zo te zien zelf hadden vermoord. Heeft ze met zulke tegenstanders te maken?! Dan moet ze zo snel mogelijk wegwezen! Snel zette ze een stap in tegenovergestelde richting, maar het was te snel. Onder haar brak een zwarte stak veel te hard in tweeën. Meteen zag ze Necrodeus en Ulysses haar kant opkijken. Snel verschool ze zichzelf weer achter haar boom. Ze hoorde hen overleggen.

“Wat was dat?” Dat was Necrodeus.
“Geen idee, mijn waarde. Zullen we deze zaak eens nader onderzoeken?”
“Bedoel je daarmee een speer door degene rammen die dat geluid heeft veroorzaakt?”
“Dat was wel mijn plan ja”
Hitomi drukte zich nog dichter tegen de stam aan. Ze spande al haar spieren om een speeraanval te ontwijken. Ze hoorde Ulysses naderen, en kromp nog meer ineen om een goede springhouding te vinden. Ze zag de speerpunt voorbij de boom komen. Zou ze hem uit zijn handen rukken? Nee, dat zou niet lukken. Hij zou hem waarschijnlijk veel te hard vasthouden. Hij wist dat ze hier was. De pijlpunt kwam dichter en dichterbij haar. Ze kon niet meer ontsnappen. Ulysses kwam nu achter de boom vandaan, maar draaide zich half om om iets tegen Necrodeus te roepen. Dit was haar kans! Ze sprong op en begon aan Ulysses’ schouder te hangen. Ulysses was veel langer, dus dit was niet gemakkelijk, maar hij kreeg nu wel helemaal geen lucht. Net toen hij haar van zich af probeerde te schudden, trok Hitomi aan de speer, die hij nu niet zo stevig meer vasthield. Ze had nu de speer in handen en rende van de plek waar Ulysses nog stond, ietwat verbaasd en duizelig door het plotselinge zuurstoftekort. Mooi, nu had ze tenminste een wapen. De volgende stap was drinken. En ook dat was dichtbij. Hitomi glimlachte. Dankjewel Para, dat je me in leven liet.

Profiel bekijken http://google.nl

51 Re: De Hongerspelen deel 6 op vr 22 maa 2013, 22:01

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Lazerstraal was de eerste die het opmerkte. Er hing een vreemde geur in de lucht. Ze waarschuwde JSS, die een poging deed om te slapen.
"Wat denk je dat het is?" vroeg JSS, nadat ook hij de geur had opgemerkt
"Geen idee," zei Lazerstraal, "maar het is vast niets goeds!"
"Denk je dat we hier weg moeten gaan?"
"Zo snel mogelijk, lijkt me."
En dus begonnen Lazerstraal en JSS aan hun tocht richting het bos. Ze waren al een tijdje onderweg, toen Lazerstraal ineens JSS tegenhield.
"Wat is er?"
Lazerstraal legde een vinger op haar mond, en keek achterom. JSS volgde haar voorbeeld, en zag dat enkele meters van hen vandaan Hiawatha stond.
"Wat moet je?" vroeg Lazerstraal. Hiawatha grijnsde.
"Doe is een gokje? Ik wil winnen, en om dat te bereiken zullen jullie twee moeten sterven."
Zonder enige waarschuwing rende hij ineens op hen af. Lazerstraal was verrast door de aanval, waardoor ze op de grond viel toen Hiawatha bovenop haar sprong. JSS stond verbijsterd toe te kijken terwijl Hiawatha probeerde Lazerstraal te wurgen, maar kwam plots bij zinnen. Met alle kracht die hij in zich had, trok hij Hiawatha van Lazerstraal af. Hiawatha probeerde zich te verzetten, maar JSS wist hem in een gat te duwen, net op het moment dat de geizer haar hete water uitsproeide. Hiawatha werd levend verbrand door het hete water.
JSS liep naar Lazerstraal, en stak zijn hand uit.
"Bedankt" zei ze glimlachend.
"Niets te danken. Gaat het?"
Lazerstraal stond op en wreef over haar keel. "Gaat wel. Is hij-"
Ze hoefde haar zin niet af te maken. Een kanonschot galmde door de arena.
"Kom" zei JSS, terwijl hij begon te lopen. "We moeten verder." Lazerstraal volgde hem.

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

52 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 10:48

Tosti

avatar
Benjamin Falkenburg
Benjamin Falkenburg
Lennard was moe. Ze zaten nu al anderhalve dag in de arena, en ze hadden nog nauwelijks geslapen. Ook hadden ze nog helemaal niets gegeten, en het zag er voorlopig nog niet uit alsof ze ene behoorlijke maaltijd zouden krijgen. Roosjuh had al voorgesteld om naar de paddovelden te gaan, maar dat zou te opvallend zijn voor Adje en Tuffie. Momenteel achtervolgden ze hen, misschien hadden zij nog eten. Hoewel ze geen wapens hadden zouden ze Adje misschien wel aankunnen. Uit woede, vooral. Ze hadden zowat de helft van de arena vernietigd! Er lag vast nog van alles, maar door de lava en de giftige gassen kon je er absoluut niet meer heen. Dus gingen ze zo te zien ook maar naar de paddovelden. Misschien konden ze onopgemerkt nog iets eten, al hadden Lennard noch Roosjuh kennis van paddo’s.

Adje en Tuffie waren nu op de rand van de paddovelden. Ze zagen er best eetbaar uit, de meesten dan. Adje zou ze allemaal zo opeten, al was meer dan de helft giftig. Tuffie had gezegd dat hij een beetje van paddo’s wist. Adje vertrouwde Tuffie dus maar, al zou hen allebei zo kunnen vermoorden. Of alleen hij. Adje slikte; hij was nog steeds erg bang voor Tuffie en zijn onvoorspelbaarheid. Het leek hem nu dus wel een goed plan als Tuffie maar even paddo’s ging zoeken. Was hij tenminste ene beetje uit zijn buurt.
“Tuffie, als jij nou eens even wat eetbare paddo’s gaat zoeken, dan hou ik wel de wacht en bouw een kamp op.”
“Hier, vlak bij de Hoorn? Kunnen we niet beter wat verder naar de bossen?” Tuffie vertrouwde het niet helemaal.
“Waarom zouden we? Als we nu kunnen eten is dat beter. We kunnen altijd nog verder, maar ik heb honger.”
“Tss, watje. We hebben gisteren nog wat gegeten, en dat is meer dan de rest waarschijnlijk heeft gedaan. Misschien was het toch geen goed idee om een bondgenootschap met jou aan te gaan…” zei Tuffie, maar hij deed wel zijn hoed af om paddo’s in te verzamelen. Adje voelde zich er niet helemaal gemakkelijk bij. Als Tuffie het pact echt wou verbreken, kon hij er weinig tegen doen. Met ene kartonnen doos en een mes kom je niet ver, als je tegenstander een zwaard en een schild heeft. Adje overwon zijn angst en zocht een mooie plek onder een reuzupaddo.

Dit zag er best aardig uit. Zo te zien hadden Adje en Tuffie ruzie, en bovendien ging Tuffie verder om paddo’s te zoeken. Adje zat daar nu helemaal alleen, totaal niet op te letten! Lennard tikte Roosjuh aan en vatte kort samen wat er was gebeurd. Ze waren het eens dat het nu moest gebeuren, en dat ze het niet langer moesten uitstellen, anders zouden ze te slap worden. Beiden dronken nog even een flinke slok water, en snel en geruisloos gingen ze op weg. De eerste 50 meter gingen onopgemerkt, maar toen ze dichterbij kwamen stootte Lennard een paddo iets te hard aan, en die brak af. Adje keek meteen achterom, en Roosjuh trok Lennard snel naar beneden. Hun hartslag was zo hoog dat Adje het bijna wel moest horen! Dat was gelukkig niet het geval, en Adje draaide zich weer om, om tevergeefs te proberen de paddo wat naar beneden te trekken. Roosjuh keek Lennard aan, en ze knikten tegelijkertijd. Ze sprongen op en renden de laatste 20 meter naar Adje. Dit hoorde Adje wel, en opnieuw keek hij achterover, over zijn linkerschouder. Lennard had hem ondertussen al bereikt, en schopte zijn beide benen onder hem vandaan. Adje viel nu op zijn rechterzij, zodat hij moeilijk zijn mes kon pakken, en hard met zijn hoofd op de halfzachte grond terechtkwam. Lennard klemde nu zijn arm om Adjes nek, en sloot hem met alle kracht die hij had af. Adje trapte Roosjuh ondertussen hard tegen haar heup, zodat ze op de grond viel en Lennard niet meer kon helpen. Adjes gespartel werd al minder, maar hij rolde snel op zijn zij, en deed een uithaal met zijn mes naar Lennard, die zijn schouder half raakte. Lennard liet Adje los en maakte ene duik naar Adjes arm. Adje was hier niet op bedacht, en toen Lennard op zijn arm terechtkwam, maakte die een heel rare hoek en brak. Adje schreeuwde het uit van de pijn, zodat Lennard het mes kon pakken en in Adjes gewonde arm kon beuken. Door zijn rode waas van woede kon hij Adje iets horen roepen;
“Tuffie, eindelijk! Help me, ik werd overvallen!”
Wacht, was Tuffie teruggekeerd?! Lennard stond snel op, en keek naar rechts, en ja, daar stond Tuffie. Lennard liet snel het mes vallen en zette een paar stappen naar achter. Wat nu?

Tuffie kwam steeds dichterbij en hief zijn zwaard. Lennard was te verlamd van angst om iets te doen, en wachtte angstig de klap af. Die kwam, maar raakte Lennard niet. Integendeel, met een zwaai hakte Tuffie Adjes hoofd eraf, zodat een luid kanonschot over de velden schalmde. Zwijgend trok Tuffie het mes uit de grond en maakte een waarschuwend gebaar naar Lennard. Daarna liep hij rustig weg over de velden, af en toe een paddo opetend. Lennard kwam uit zijn shock en rende meteen naar Roosjuh, die ondertussen al was opgestaan.
“Gaat het? Die trap zag er niet best uit…”
“Prima, dank je. Sorry dat ik je niet kon helpen, maar op het moment van de trap deed het nog best veel pijn.”
“Geeft niet, ik had het alleen ook wel gekund. Als Tuffie niet kwam, tenminste. Hij heeft Adje voor mij vermoord, maar we hebben geen wapens nu. Volgens mij wil hij niet dat we hem achtervolgen…”
“Tja, dat gebeuren snapte ik ook niet. Maar wat gaan we nu doen? Paddo’s zoeken? Tuffie had geloof ik veel witte paddo’s in zijn hoed…”
Lennard stemde in met het voorstel van Roosjuh en plukte de witte paddo’s. Ze hadden in ieder geval wat te eten nu, al zou het niet echt lekker zijn, rauwe paddo’s. O ja, en ze hadden een doos. Maar die leek niet echt nuttig.

Profiel bekijken http://google.nl

53 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 11:12

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
"Mijn waarde vriend, het lijkt mij een uitstekend plan indien ik deze belager achtervolg in een poging onze speer terug te krijgen."

Met deze woorden rende Ulysses het bos in, achter Hitomi aan. Necrodeus bleef alleen achter bij de dode beer. Hij keek nog eens naar de beer. De F in zijn nek fascineerde hem. Volgens Ulysses was dat het werk van Fisico, maar vlak voordat ze de beer ontdekten was het kanonschot van Fisico afgegaan. Had Fisico de peer vermoord voordat hij dood ging? Veel tijd om daarover na te denken had Necrodeus niet. Hij hoorde voetstappen achter zich.

"Is het je gelukt?" vroeg Necrodeus terwijl hij zich omdraaide, in de verwachting Ulysses daar aan te treffen.

Het was echter niet Ulysses. Achter hem stonden T.G en WM. Geen van beiden had een wapen, maar toch liepen ze dreigend op Necrodeus af. Necrodeus werd bang; WM en T.G waren veel sterker dan hij, en bovendien met z'n tweeën. In een gevecht zou hij geen schijn van kans hebben.

Op het moment dat WM Necrodeus vastpakte, gebeurde er ineens iets vreemds. Uit de bossen kwam nog iemand aangelopen, iemand met een speer in zijn handen. T.G probeerde de jongen tegen te houden zodat WM Necrodeus kon vermoorden (waar hij aardig goed naar op weg was, door Necrodeus volledig in elkaar te slaan), maar al snel klonk er een pijnkreet, gevolgd door een doffe kreun en een kanonschot: de jongen had de speer recht door T.G's hart gestoken. WM keek om op het moment dat zijn bondgenoot stierf, en merkte de moordenaar op. Hij liet Necrodeus voor wat hij was en richtte zijn aandacht op de jongen met de speer. Nu kon Necrodeus eindelijk beter naar de jongen kijken. Hij verwachtte Ulysses te zien, maar voor de tweede keer had hij het mis. Het was Para. Para keek even naar Necrodeus op het moment dat WM op hem af stormde, en gebaarde dat Necrodeus weg moest. Necrodeus volgde die raad onmiddelijk op, en terwijl hij wegrende hoorde hij hoe achter hem Para en WM hun gevecht begonnen. Necrodeus keek echter niet naar het gevecht. Hij was Para dankbaar dat hij hem gered had, maar als Para het gevecht verloor, wilde hij graag zo ver mogelijk uit WM's buurt zijn. Waar Necrodeus eventjes niet aan had gedacht, was aan Ulysses, die op datzelfde moment (mét speer) onderweg was naar de plek waar Para en WM hun gevecht voortzetten.

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

54 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 11:16

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Er zijn nog maar 10 tributen over! :") Deze Hongerspelen gaan écht snel

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

55 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 11:23

Olivier Vanilla

avatar
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Lazerstraal en JSS waren een paar uur eerder een team geworden. Terwijl JSS zijn lot in het gat zat af te wachten, klom de handige Lazerstraal in het gat om zich hier te verschuilen. JSS vertelde wat er was gebeurd. Dat hij samen met Dark Lisa in het gat is gevallen. Dark Lisa is dood, volgens JSS. Vervolgens klommen Lazerstraal en JSS er uit, saampjes. Totdat ze bij de geizers voor het einde van Jihawk hadden gezorgd.

'Wat is er eigenlijk gebeurd de afgelopen dagen?' vroeg JSS. Lazerstraal vertelde dat er nog maar 10 tributen over waren. JSS had maar 9 kanonschoten geteld, hij was dus licht verrast. 'Wie zijn er dan nog allemaal in leven?', vroeg JSS. Lazerstraal wist dat sowieso WM, Tuffie en Para nog in leven waren. ''Alledrie waren zij bewapend. Verder heb ik Hitomi wel eens gezien, Necrodeus moet nog levend zijn, wij twee uiteraard, de andere drie weet ik niet. Lennard, Sushi en nog iemand. ''

JSS kreeg een zeker gevoel van trots. Hij was toch vooraf één van de underdogs, en nu zat hij bij de laatste 10. Ja. De laatste 10. Fantastisch. "Weet je wat nog mooier zou zijn? De laatste 9! Of de laatste 8!". Ineens wist JSS het niet helemaal meer. "zojuist hebben we Jihawk vermoord. Met gemak! Ik kan zo Lazerstraal aftroeven. Ze is weerloos.".

JSS zag een grote steen liggen. Hij liet Lazerstraal struikelen. Zij begon met gillen.. Vervolgens pakte hij deze steen en sloeg Lazerstraal er een paar keer mee op haar gezicht. Dit moet genoeg zijn, dacht JSS! "Wat gebeurt hier", hoorde hij in de verte galmen. Haar gegil heeft mensen aangetrokken! Wegwezen! Na een kort stukje was JSS wel veilig. Maar het kanonschot... die bleef uit. Lazerstraal was nog in leven.


_________________
Hitomi keer Nalyd Rats ofzo je was met afstand mijn favoriete forumlid  Crying or Very sad Crying or Very sad Crying or Very sad 

En Necro Bandaka Lennard Toady02 Poké-Fanaticus HenkSpermatank Nickmariourbanus Rinus999  STNF Coolboy Neuz en Uly moeten ook Nalyd Rats
Profiel bekijken http://www.toadplaza.com

56 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 11:36

Necrodeus liep verder door het bos. Hij maakte afschuwelijk veel lawaai, dat wist hij wel, maar hij wilde het liefst zo snel mogelijk uit de buurt van WM zijn. In gedachten verzonken liep hij een open plek op, en plots stond Hitomi daar, met een speer op hem gericht. Hij zag de angst in haar ogen. "Waarom volg je me?" riep ze schel. Veel tijd om te antwoorden kreeg Necrodeus niet, want ze stormde direct daarna met de speer op hem af.

Hij dook weg, maar net iets te laat. De speerpunt zonk weg in zijn schouder, en hij werd op de grond geworpen. Hij voelde de speerpunt pijnlijk in zijn vlees draaien en slaakte een kreet van pijn, maar plotseling hoorde hij luid gekraak. De speer was afgebroken. Hitomi stond verbaasd naar de houten stok in haar handen te kijken. Toen stortte ze zich opnieuw op Necrodeus en drukte de stok tegen zijn keel. Hij probeerde los te komen, maar met nog maar één bruikbare arm ging dat niet zo best. En schoppen hielp ook al niet.

Het werd zwart voor zijn ogen. Hij kon niet meer helder denken. Op goed geluk tastte hij met zijn goede arm op de grond naast hem. Hij moest iets vinden. Een steen of zo, maakt niet uit. Net toen alles verloren leek voelde hij plots iets glibberige. Hij pakte het vast en slingerde dat in Hitomi's gezicht. Ze gilde en rolde van hem af. Hij lag te hijgen op de grond, en langzaam kreeg hij weer zicht. "Als je nu niet opstaat ga je sowieso dood" dacht hij. Hijgend krabbelde hij overeind. Hij zag Hitomi naast zich over de grond rollen, met een slang die zich in haar oog vastbeet. Ze gilde het uit. Necrodeus pakt wat van de speer over was en ramde die met de afgebroken kant en al zijn kracht door Hitomi's keel. Zo kronkelde nog eventjes en bleef toen stil liggen. "Het was toch al te laat voor haar" dacht hij bij zichzelf. Maart toch vond hij het nog steeds niet leuk mensen te moeten vermoorden. Het kanonschot klonk.

Het zag er niet goed uit voor hem. Hij was gewond, ongewapend en was zijn bondgenoot kwijt... zijn bondgenoot... Ulysses? Die moest toch achter Hitomi aanzitten, maar hij was nergens te zien. Necrodeus begon te denken. Er moest iets met Ulysses gebeurd zijn...


P.S.: goede correctie van mijn Fisico-fout, para Wink
Tevens nice hoe al die verhaallijnen zo door elkaar lopen.

Profiel bekijken

57 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 11:54

Olivier Vanilla

avatar
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Het gevecht waar iedereen in de Honger Spelen op had gewacht. Para vs WM. Iedere kijker thuis werd zenuwachtig. Het moment was aangebroken dat twee van de sterkste spelers zouden vechten. Maar WM stak al snel zijn hand uit. "KAPPEN", riep WM hard. Para gaf zijn aandacht aan WM, iets wat al sowieso verrassend is. "Wij zijn de twee sterkste spelers van de Honger Spelen". Para, blij van dit compliment, maar ook walgend van WM's arrogantie, luisterde door. "We moeten zolang mogelijk samenwerken, totdat één van ons dood is, of totdat wij samen over zijn". Para reageerde heftig: "Wat dacht je van 'Nee'? Ik mag je niet, jij mag mij niet, dit is slechts een poging om mij te verraden". "Ja, natuurlijk is het dat!" zei WM. "Je denkt toch niet dat we met elkaar om zullen gaan? Nee, we houden het verbond open. Wij vallen elkaar niet aan, iedere keer dat we elkaar tegenkomen. Face it, niemand is sterk genoeg in dit spel om ons te vermoorden, behalve wij elkaar. We helpen elkaar als we elkaar zien, maar we gaan niet in de buurt van elkaar slapen enzo. Dat is onzin".

Para accepteerde het. "Oke, maar dan gaan we nu de andere kant op". WM hoorde wat geritsel. "Nee, wacht even. Ulysses is hier ergens". Para ging sowieso nergens heen. Toen WM Para zag, werd Para aangevallen door Ulysses. Ondanks dat Ulysses bewapend was, bleek Para al een stuk leniger en slimmer te zijn. WM rende naar het gevecht toe. Voordat Ulysses dit ook maar doorhad had hij al een vuist in zijn gezicht. Ulysses liet zijn speer vallen, Para ramde Ulysses in zijn maag en WM stak hem een paar keer met een speer. Ulysses was dood. Met gemak. Door samenwerken. Ineens wisten Para en WM wat ze aan elkaar hadden. WM zei "Goed gewerkt maat! Ik zie je terug bij de finale, op het Hoorn!". WM en Para hadden allebei een speer en hadden afgesproken éérst de rest te verslaan.


_________________
Hitomi keer Nalyd Rats ofzo je was met afstand mijn favoriete forumlid  Crying or Very sad Crying or Very sad Crying or Very sad 

En Necro Bandaka Lennard Toady02 Poké-Fanaticus HenkSpermatank Nickmariourbanus Rinus999  STNF Coolboy Neuz en Uly moeten ook Nalyd Rats
Profiel bekijken http://www.toadplaza.com

58 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 11:57

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Waarom zou je Ulysses vermoorden? Dat was het meest briljante personage van deze Hongerspelen

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

59 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 12:26

Tosti

avatar
Benjamin Falkenburg
Benjamin Falkenburg
Fuck ik had net ene verhala met Ulysses ;(

Profiel bekijken http://google.nl

60 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 12:31

O, WM dacht dat hij zo goed was. Hij dacht dat hij nu al gewonnen was. Ok, hij was goed. Maar hij; Tuffie, was beter. WM dacht dat iemand zijn gevecht met Para had zitten bekijken. Dat was ook zo, het was hij geweest. Gelukkig was op dat moment net Ulysses langs hem heen gestormd, en WM had gedacht dat hij de indringer gevonden had. Nu dacht hij dat het gevaar geweken was en liep hij zelfverzekerd verder door het bos, zich al voor te bereiden op het gevecht met Para. Hij besloop hem tussen de bomen. "De hoogmoed komt voor de val" dacht Tuffie

Tuffie dacht dat hij in het voordeel was. Op het eerste gezicht leek WM niets aan te hebben, en hij had zijn schild en zwaard in de hand. Dit kon niet mis gaan. WM was op een open plek gekomen. Tuffie kroop dichterbij, maar trapte per ongeluk op een tak. De tak kraakte, en WM keek razendsnel om. Dit was het moment. Tuffie stormde naar voren.

Tuffie stak met zijn zwaard naar WM's hoofd, maar dat ontweek hij razendsnel en hij sprong uit de weg. In ieder geval waren zijn reflexen toch goed. Hij draaide zich om en zag de vuist van WM op zijn gezicht af komen, en hij hief zijn schild. WM raakte koud staal. Hij brulde van pijn en woede. Dit was zijn kans, hij stak naar WM's onbeveiligde borst.

Hij raakte WM en verwachtte het gevoel van zwaard door vlees. Maar zijn zwaard ketste af op WM's borst, hoe? Een pijsvheut trok door zijn hand, en hij wist het zwaard nog net vast te houden. Hij zag WM grijnzen en zag onder zijn gescheurde kleren een borstplaat glimmen. WM was dus toch niet zo weerloos geweest als hij dacht, hij had beter moeten opletten. WM haalde naar hem uit. Verdedigend hij Tuffie zijn zwaard, maar op het laatste moment week WM's slag uit en raakte zijn verzwakte hand. Het zwaard viel op de grond, en Tuffie deinsde achteruit terwijl WM een triomfantelijke kreet slaakte. WM draaide zich om om het gevallen zwaard op te pakken.

Plots herinnerde Tuffie zich het mes dat hij van de vermoorde Adje had afgepakt. Dat Had WM blijkbaar niet gezien, anders zou hij toch nog meer oplettend zijn. Hij trok zijn zwaard en stortte zich weer naar voren, net op het moment dat WM zich met het zwaard weer omdraaide en toestak. Tuffie dook eenbeetje naar links en het zwaard ging net onder zijn oksel door. Hij stond nu vlak tegen WM aan, en liet zijn mes diep en diens zij verdwijnen, trok ze er weer uit en deelde nog een serie snelle steken uit. Het bloed gutste uit zijn lijf, en WM verbleekte. Het zwaard viel op de grond en WM zakte in elkaar. Hij lag leeg te bloeden op de grond, en keek Tuffie strak aan terwijl die weer rechtstond. "Maak het af" bracht WM met moeite uit. Tuffie stak hem door de keel, en hij hoorde het inmiddels al vertrouwde kanonschot weergalmen door het bos.

Tuffie had nu een zwaard, een mes, een schild en een borstplaat. Hij wist niet hoe getalenteerd de rest van de tributen nog was, maar qua uitrusting stond hij er dacht hij toch wel het beste voor. Zolang hij zijn verstand maar gebruikte en met eenbeetje geluk, kon hij dit zeker nog winnen.

Profiel bekijken

61 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 12:47

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
"Mijn waarde vriend, het lijkt mij een uitstekend plan indien ik deze belager achtervolg in een poging onze speer terug te krijgen."

Met deze woorden rende Ulysses het bos in, achter Hitomi aan. Hij liet Necrodeus achter bij de beer. Tot nu toe waren ze, op Hitomi na, geen andere tributen tegengekomen in het bos, dus ging Ulysses er vanuit dat Necrodeus wel veilig was. Heel lang hoefde Ulysses niet te lopen om Hitomi in te halen; na enkele minuten vond hij haar, uitgeput op de grond zittend. Ze keek geschrokken om toen Ulysses aan kwam lopen.

"Dag weledele dame," zei Ulysses, "ik geloof dat u iets heeft dat aan mij toebehoord."

Ulysses deed een paar stappen richting Hitomi, verwachtend dat zij in de aanval zou gaan. Maar in plaats daarvan wierp ze hem de speer toe.

"Alsjeblieft. Ik hoef hem niet meer, ik heb een andere speer te pakken gekregen."

En inderdaad: Hitomi hield nog een speer in haar handen. Ulysses was een beetje verbaasd door deze onverwachte actie.

"Dankjewel, denk ik?"

Hitomi zei niets terug. Eigenlijk was dit het perfecte moment om haar te vermoorden, maar Ulysses besloot haar te laten leven, en keerde met de pijl terug naar de plek waar hij verwachtte Necrodeus aan te treffen. niets was echter minder waar: bij de dode beer stonden WM en Para. Nog voordat Ulysses een woord had kunnen uitbrengen, stond Para recht voor hem en begon op hem in te slaan, gevolgd door WM, die hem een paar steken met zijn speer gaf. Ulysses verging van de pijn, en viel op de grond. Op datzelfde moment klonk er een kanonschot. Maar iets klopte niet. Ulysses was niet dood. Het kanonschot dat geklonken had, was voor Roosjuh bedoeld, die puur toevallig op datzelfde moment vermoord was door Lazerstraal. Gelukkig voor Ulysses dachten WM en para blijkbaar wel dat het kanonschot voor hem bedoeld was, en lieten ze hem verder met rust. Ulysses was echter wel zwaar gewond geraakt; WM had een paar akelige steken toegediend. Met moeite wist Ulysses op te staan, en richting het water te lopen. Hij wist dat het water vervuild was, maar het was op dit moment beter dan niets.

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

62 Re: De Hongerspelen deel 6 op za 23 maa 2013, 12:47

Tosti

avatar
Benjamin Falkenburg
Benjamin Falkenburg
(Begin is een Flashback omdat ik steeds te laat ben met posten :"))

WM en Para besloten het bos uit te kammen, op zoek naar Necrodeus, die ook nog ergens in het bos moest zitten. Helaas was hij vrij goed verstopt, en na een paar uur zoeken hadden ze nog steeds geen spoor van Necrodeus, behalve de bloedvlekken van hoogstwaarschijnlijk Hitomi, want het lijkt van Hitomi lag nog steeds een paar meter van de plek waar WM en Para stonden. Para leek niet heel erg gelukkig hiermee.
“Op het begin heb ik haar gered en water gegeven, in de hoop dat ze het zou redden en wie weet, ene pact met mij zou sluiten. Maar ze heeft het niet gered…”
“Wacht, water zei je? Misschien ligt er nog wat Ik heb wel wat dorst.”
Walgelijk vond Para dat. Geen moment stond WM stil bij zijn verdriet, maar begon gewoon een lijk te onderzoeken in de hoop ene paar slokken water te vinden. Gelukkig gaf hij het al snel op. Er lag niets meer, waarschijnlijk had Necrodeus had al meegenomen.
“Dus, wat doen we nu? Het spoor volgen van Necrodeus, die waarschijnlijk uren voorsprong heeft op ons en toch wel weer terug gaat naar het meer? Beter gaan we hem daar gewoon opwachten, en alvast wat water destilleren. Ik zoek ondertussen wel wat eten. Oké?”
Ja hoor, de perfecte WM kwam weer met een plan. En hij had nog gelijk ook. Tja, Para moest zich er maar bij neerleggen, en WM zou weer de held uithangen door tijdens de jacht een beer of een tribuut te doden of zo. Para knikte zwijgend, en liep met snelle passen naar het meer, waar hun vage kamp stond, met een hoed boven het vuur. Para vulde zijn hoed ook met water en zette hem erbij. Hij had het nu wel lekker rustig. Wie weet zou hij zelfs even kunnen slapen.

WM was ondertussen verwoed aan het zoeken naar eten, dat er bijna niet was. Op het moment had hij alleen maar een halve slang, die hij met moeite gedood had. Als het zo verder ging was hun avondmaal niet erg vullend… En dat was wel nodig, want vechten was zwaar. Zeker met zo’n borstschild, al zal hij vast heel handig zijn later. Op het moment dat hij een vrucht zag die wel eetbaar was, hoorde hij een harde krak. Razendsnel draaide hij zich om, zijn speer lag te ver om nog te kunnen pakken. Hij had hem even neergelegd, omdat het zo zwaar was som hem steeds bij te hebben. Dom. Nou ja, dan maar met de blote handen. Tuffie, die het geluid het gemaakt, zwaaide meteen zijn zwaard naar zijn hoofd. WM ontweek dit razendsnel, en maaide ondertussen met zijn vuist naar Tuffie. Die had echter een zeer groot schild, en WM’s vuist kwam onaangenaam hard in contact met hat harde staal. Hij schreeuwde het uit van pijn en woede, waardoor Tuffie zijn zwaard hard in zijn borst kon stoten. Dat dacht hij tenminste, want ook WM had bescherming. Tuffie was hierdoor verrast, en WM sloeg met zijn vuist op Tuffie’s verzwakte hand, waarmee hij zijn zwaard vasthield. Dat zwaard viel hierdoor op de grond, en WM greep hem snel met beide handen. Nu was hij ver in het voordeel, en hij wilde al een reeks vernietigende slagen maken om Tuffie’s leven te beëindigen, toen Tuffie ergens een mes vandaan haalde en hem hard in zijn zij beukte. Dit was een te grote wond, en nadat Tuffie nog 3 wonden had gemaakt, smeekte WM om zijn leven te laten eindigen. Tuffie gehoorzaamde, en na een steek door zijn keel klonk het kanonschot. Maar WM hoorde het niet meer.

Tuffie was best tevreden over het gevecht. Hij had nu nog meer bescherming, en ene paar meter verderop stond er tegen een boom een speer, die hij aan zijn riem vastmaakte. Een speer was handig, maar zijn zwaard wilde hij vasthouden. Hij had net een van de sterkste spelers vermoord, en ze waren nog maar met erg weinig. Hij vroeg zich net af of hij een aardige kans maakte, toen hij opeens tegen Necrodeus opbotste. Wat deed die hier?

Profiel bekijken http://google.nl

Gesponsorde inhoud


Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 4 van 9]

Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9  Volgende

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum