Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

De Hongerspelen deel 6

Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9  Volgende

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 2 van 9]

16 Re: De Hongerspelen deel 6 op wo 20 maa 2013, 14:31

Gast


Gast
Regels toegevoegd enzo. Jullie kunnen beginnen.

DE OP IS KLAAR OFZOIETS!1

17 Re: De Hongerspelen deel 6 op wo 20 maa 2013, 16:28

Tosti


Benjamin Falkenburg
Benjamin Falkenburg
Tosti dacht even dat hij er vanaf was. Maar nee, de Hongerspelen gingen toch echt door. En zo belandde hij voor de 5de keer hier in de welbekende lift, geen idee hebbend wat de arena is en hoe hij eruit zal zien. Hij hoopte op een bos, daar kon je je makkelijk verstoppen en was er voldoende brandhout. Een koel bos dan, warmte was niet echt fijn om in te vechten. En geen voedseltekorten zoals een paar edities terug. Daar kreeg je ruzies van.

De stalen lift zoefde verder. Hij deed er lang over, maar dat was logisch. Vanaf de trainingsgebouwen kon hij nooit ook maar iets zien van een arena, op de kleine momenten dat hij een glimp licht zag door de ramen, die streng beveiligd waren. Ontsnappende tributen, dat moesten ze niet hebben. Tosti glimlachte. Hij was er dichtbij geweest, ooit. Maarja, dat ging niet helemaal zoals gepland. Tosti dacht net aan de vrij pijnlijke ervaring van het opblazen toen de lift boven de grond kwam en de droge hitte in zijn gezicht sloeg.

Tosti, bijgekomen door de klap, kon nu de arena echt zien. Een grote dorre woestijn, nauwelijks planten, maar wel veel beweging. De wind sleurde grote hoeveelheden zand mee, en soms warrelde wat in zijn ogen. De temperatuur was zeer hoog en Tosti begon meteen te zweten. Dit was echt geen arena voor hem! Nergens ook maar een boom te zien, en de Hoorn zag er akelig leeg uit. Hij zag slechts 2 wapens, een speer en een zwaard, en veel mislukt pogingen om te doen denken dat er meer ligt dan dit; het waren slechts lege dozen. Dit konden ze toch niet menen! Er lag nauwelijks eten en drinken! 'Hoe snel willen ze ons wel niet dood hebben?!' vroeg Tosti zich angstig af. Helaas was er vrij weinig tijd om meer na te denken; de teller tikte snel af en naderde de 0. Hard en meedogenloos klonk daar de gong; De vijfde Hongerspelen waren begonnen! Zoals altijd wierp Tosti zich razendsnel naar voren en sprintte naar de Hoorn. Goed, er lag weinig, maar wat er lag, moest hij hebben. Hij strekte zijn hand al uit naar een zwaard dat hij nu pas zag liggen, als een kartonnen dood tegen zijn benen blaast, hem uit evenwicht haalt en hem laat vallen in het muffe zand. Snel krabbelt hij overeind en pakt het zwaard, dat nu binnen zijn bereik ligt. Vanuit zijn linkerooghoek ziet hij iemand aankomen; snel pakte hij met zijn vrije hand de doos en wierp hem naar zijn tegenstander. Tijd om na te denken was er niet, hij moest hier meteen wegkomen.
Razendsnel wierp hij zich tegen de massa in, en sloeg naar alles wat hij zag. Door de chaos zag niemand echt wie wie sloeg, maar toch kreeg Tosti nog ene harde klap tegen zijn linkerschouder. Het bloedde niet, maar het scheelde niet veel. Tosti was nu buiten de ring rondom de Hoorn, en zag nu dat er toch wat meer is dan hij eerst zag. In de verte onderscheidde hij enorme spuitende geisers; dat betekende water! Bovendien zag hij wat meer naar links ook nog wat bomen staan, maar die stonden nog verder weg. Als het tenminste echt was. Op school had hij geleerd over Fata Morgana's; waanbeelden. Ze werden veroorzaakt als het heel warm was, en als een uitgedroogde reiziger heel erg naar iets verlangde. Tosti slikte. Zo uitgedroogd was hij toch nog niet? En wat moest hij anders? Aarzelend begon hij naar het noordwesten te lopen, de chaos bij de hoorn achterlatend.

Profiel bekijken http://google.nl

18 Re: De Hongerspelen deel 6 op wo 20 maa 2013, 16:38

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Direct na het startsignaal rende Dobbelsteen op de Hoorn af. Er lagen slechts 3 wapens in de Hoorn, dus hij had geluk nodig. Hij zag dat verschillende andere tributen al bij de Hoorn waren aangekomen, en om de wapens vochten. Hij zag rechts van hem een tribuut op de grond liggen, die probeerde het enige zwaard te pakken. Hij sprintte op de tribuut af, maar op dat moment gooide de jongen, die Tosti bleek te zijn, een kartonnen doos tegen zijn hoofd aan. Dobbelsteen verloor zijn evenwicht en viel achterover. Terwijl hij verbaasd naar de kartonnen doos keek, zag hij niet hoe een lange gedaante grijnzend op hem af kwam. Dobbelsteen probeerde op te staan, maar zijn hand wist geen grip te krijgen in het warme zand, waardoor hij weer onderuit zakte. Op dat moment doorboorde de speer zijn keel. Een kanonschot klonk. Dobbelsteen was de eerste dode van de vijfde Hongerspelen.

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

19 Re: De Hongerspelen deel 6 op wo 20 maa 2013, 18:03

Necrodeus stond angstig het hele gebeuren gade te slaan. Al die mensen stonden als wilden te vechten... Hij kon dit niet. Hij had gewoon het lef niet om iemands anders' leven te nemen. Hij wilde het liefst gewoon weer naar huis met zijn vriend Dobbelsteen... Wacht... Waar was dobbelsteen eigenlijk? Daarnet stond hij nog vlak naast hem!? Paniekerig keek Necrodeus in het rond, en daar zag hij Dobbelsteen, aan de rand van de menigte, met een kartonnen doos op zijn kop. Plots dook zomaar uit het niets een lange figuur bij hem op, en doorboorde zijn keel met een speer, keek eenbeetje verdwaasd rond en nam de benen. Oh nee! Hij rende op dobbelsteen toe en knielde bij hem neer. Dobbelsteen keek hem doordringend aan. "Neem... het..." rochelde hij, en hij trok de speer uit zijn keel en gaf ze aan hem. "Neem... wraak". Toen werden zijn ogen dof. Dit alles gebeurde in luttele seconden, en veel tijd om te rouwen om dobbelsteen was er niet, want hoewel iedereen nog eenbeetje versuft was door het eerste bloed, herstelden ze zich snel en keken met gretige ogen naar de speer in necrodeus' handen. Hij zette het op een lopen in de richting van de paddovelden, met Sel en Jeffrey achter zich aan...

Profiel bekijken

20 Re: De Hongerspelen deel 6 op do 21 maa 2013, 15:36

Tosti

avatar
Benjamin Falkenburg
Benjamin Falkenburg
Het startsignaal klonk, en Lennard sprong van zijn plaat af. Hij had zich op dit moment voorbereid en zou niet roemloos sterven, zoals de voorgaande keren. Hij was vrij laat bij de Hoorn, maar kon tijdens het rennen makkelijk een flesje water pakken, wat ongetwijfeld handig zou zijn in de woestijn. Heel veel water verwachtte hij niet te vinden, al was dit uiteraard een arena, waar je niets zeker kon weten. Links zag hij nog iets in het zand liggen, maar hij was niet de enige; ook Hiawatha aasde op dit kleine potje. Zou hier ook water inzitten? Hij had geen idee, maar wat hier lag was altijd nuttig. Lennard ontweek een onhandige zwaai van Hiawatha, pakte zijn arm en smeet hem het zand in. Met een vlugge beweging stopte hij snel het potje in zijn zak. Hiawatha begon alweer op te staan, dus met een harde trap tegen zijn borst hield Lennard hem weer op de grond. Oei, die moest pijnlijk zijn, want Hiawatha kromp ineen en stond niet meer op. Lang kon hij niet blijven staan, want zijn volgende tegenstander kwam alweer op hem af, en dit keer beter bewapend. Lennard had zelf geen wapens, dus hij probeerde de speer van zijn tegenstander te ontwijken, wat niet helemaal lukte. Hij had geen tijd om te kijken wat er geraakt was, maar rende zo snel als hij kon naar het enige punt wat hij kon zien; de vulkaan in de verte. Pas nadat hij de Hoorn ver achter zich had gelaten, zag hij dat zijn waterfles gescheurd was; de helft van zijn water was al weg. Snel dronk hij zijn waterfles leeg, dichtmaken kon niet meer. Het was wel zonde om weg te gooien, misschien had hij er nog wat aan. Over zijn schouder zag hij dat hij nog steeds achtervolgd werd, dus stapte hij maar door naar de vulkaan. Wie weet wat daar te vinden viel.

Profiel bekijken http://google.nl

21 Re: De Hongerspelen deel 6 op do 21 maa 2013, 16:52

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Ulysses was direct na het startsignaal zo snel mogelijk weggerend van de Hoorn. Een kleine blik achterom had hem doen ontdekken dat er een groot gebied vol geizers achter hem lag. Terwijl vrijwel alle andere tributen op leven en dood vochten voor de wapens, had hij het gebied veilig kunnen bereiken. Helaas bleek het niet bepaald een goede keus te zijn geweest. Hij zat zonder eten of drinken, zonder wapens en tussen de geizers had hij geen mogelijkheid zich te verstoppen. Oja, en hij was achtervolgd. Koopalingsfan was net als hij direct richting de geizers gerend. Maar goed, zowel Koopalingsfan als Ulysses hadden geen wapens, dus dit kon nooit een heel groot probleem worden.

"Dag Koopsie." Ulysses probeerde luchtig te klinken, alsof hij het tegen een vriend had in plaats van iemand die waarschijnlijk vastbesloten was hem te vermoorden. "Het is behoorlijk warm hier, vindt je ook niet?"
Koopalingsfan beantwoorde de vraag niet. In plaats daarvan rende hij op Ulysses af, greep hem bij zijn keel en duwde hem op de grond. Ulysses had moeite om adem te krijgen.
"Nounou, dat is ook niet echt beleefd. Waar zijn je manieren?"
"Kop dicht" gromde Koopalinsfan. Hij begon steeds meer druk te zetten op Ulysses' keel. Ulysses begon rood aan te lopen, en voelde de laatste beetjes lucht bijna uit zijn keel wegglippen. In een laatste wanhoopsdaad probeerde hij Koopalingsfan een knietje te geven. Het hielp; Koopalingsfan's greep verzwakte heel eventjes, en dat was genoeg voor Ulysses om zich los te wringen. Terwijl hij snel een paar stappen weg zette, hees Koopalingsfan zijn lompe lichaam al weer op om opnieuw in de aanval te gaan. Ulysses liet het echter niet zover komen: vlak voordat Koopalingsfan overeind had weten te komen, op het moment dat zijn evenwicht het slechtste was, gaf Ulysses hem een flinke zet. Koopalingsfan viel met zijn gezicht in een gat, net op het moment dat de geizer haar kokende water omhoog spoot. Koopalingsfan probeerde het uit te schreeuwen op het moment dat het gloeiend hete water zijn huid raakte, maar een fractie van een seconde later kon dat niet meer. Zijn volledige hoofd was verbrand, de huid was van zijn schedel verschroeid, en Koopalingsfan lag bewegingloos op de grond. Dood. Ulysses staarde eventjes naar het onsmakelijke tafareel, en liep toen verder, op zoek naar voedsel, water, wapens, een schuilplaats... Op zoek naar iets.



PS: Leuk dat je meeschrijft Necrodeus! Misschien is het leuk om (een van) de vorige Hongerspelen terug te lezen! Deel 1 is niet echt de moeite waard, maar 2, 3 en 4 waren echt hele leuke verhalen Wink

http://www.toadplaza.com/t2142-de-toadplaza-hongerspelen-deel-2
http://www.toadplaza.com/t2198-de-toadplaza-hongerspelen-deel-3
http://www.toadplaza.com/t2241-de-toadplaza-hongerspelen-deel-4

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

22 Re: De Hongerspelen deel 6 op do 21 maa 2013, 18:13

Tosti

avatar
Benjamin Falkenburg
Benjamin Falkenburg
Jeffrey was geen mietje die meteen als hij iets te pakken had wegrende, bang om ook maar een klein schrammetje te krijgen, te bang om ook maar een klein beetje gevaar te lopen. Nee, Jeffrey deed het anders. De weinige troep die er lag rond de Hoorn, was van hem. Op de kartonnen dozen na dan. Zielige manier om dingen te verbergen die er niet zijn. Jeffrey was meteen toen de gong ging naar de Hoorn gerend en greep de speer die er wel heel uitnodigend lag. Helaas had hij geen grote voorsprong, en moest meteen doorzoeken naar meer waardevolle spullen, zoals water, wat schaars zou zijn hier. Een gedaante met ene doos op zijn hoofd kreeg bijna een flesje water te pakken dat onder het zand lag, dus Jeffrey doorboorde hem met zijn speer. Het bleek Dobbelsteen te zijn die hij net had vermoord, en Jeffrey was trots om de eerste dode op zijn geweten te hebben. Tijd om te genieten van zijn triomf had hij niet; hij werd omver gekegeld door Goomuin. Met een snelle draai stond hij snel weer op en zocht zijn speer, die was blijven steken in Dobbelsteens nek. Hij was te ver verwijderd, en zag nog net hoe Necrodeus van de situatie gebruikmaakte en zijn speer jatte. Uit woedde stompte hij degene die hem in de weg zaten; wie helaas Sushi bleek te zijn. Hij had een helm buitgemaakt, maar door de klap van Jeffrey kwam hij hard in het zand neer en rolde de helm van zijn hoofd. Met een hand griste Jeffrey de helm uit het zand en sloeg ermee op Sushi’s hoofd, die ineenkromp en begon te bloeden. Met een laatste harde trap tegen zijn gezicht, waarbij hij een hard gekraak hoorde, liet hij Sushi achter en rende terug naar de Hoorn, op zoek naar achtergebleven spullen. De rest was ondertussen al weggerend in diverse richtingen. Een paar liepen nog in zijn bereik, maar hij had geen boog of speren, en er lagen ook niet echt veel stenen in de buurt. Jeffrey pakte een waterflesje, half verborgen onder het zand, en nam een slok. Dit kon nog best goed uitpakken. Jeffrey besloot hier maar even te blijven en tributen die terug zouden komen om te kijken of er nog iets lag te overvallen. Net toen hij het gebied helemaal had doorzocht op nog meer verloren spullen, hoorde hij het kanonschot van Sushi. Hij was blijkbaar al doodgebloed na de miezerige klappen die Jeffrey had gegeven. Jeffrey grijnsde. Hij had nu al voor twee doden gezorgd, en de Hongerspelen waren pas net begonnen!

Profiel bekijken http://google.nl

23 Re: De Hongerspelen deel 6 op do 21 maa 2013, 18:27

Net toen Ulysses in de verte al verdewenen was (zie deel Para), kwam Lazerstraal bij het gekookte lijk van Koopalingsfan aan. Hoewel ze het tafereel zeker niet prettig vond, was Lazerstraal echt een diehard-survivalvrouw én bourgondiër, dus ze deed zich maar tegoed aan het karkas. Hoewel het met de kruiding beter kon, zat het met de cuisson perfect door de gelijkmatig verdeelde en heel hoge hitte waarmee de geyser Koopalingsfan had bereid.

Anyway, ze was op weg naar de paddovelden. Een echte survivalfan als ze was had ze al veel te veel metal gear solid gespeeld en wist daardoor dat paddo's een hoge houdbaarheid hebben, prima voer dus. Daar echter eenmaal aangekomen zag ze Sel naakt de salsa dansen, terwijl ze de ene na de andere paddo in haar mond propte en "leve de democratie" stond te roepen. Er kwam geel schuim uit haar mond en haar ogen zagen bloedrood. Bij nader inzien besloot Lazerstraal dat het toch niet zo verstandig was om paddo's te eten. Plotseling verstijfde Sel, trok haar huid wit weg en rolden haar ogen naar boven. Ze viel slap op de grond, waar ze stuiptrekkend bleef liggen. Lazerstraal had genoeg gezien en besloot er maar een einde aan te maken. Ze stapte op Sel toe en trapte keihard op haar keel. Sel bleef stil liggen. Er klonk een kanonschot; de volgende dode was gevallen.


@ Para: zal ik zeker eens doen als ik tijd heb, dit weekend misschien Wink



Laatst aangepast door Necrodeus op do 21 maa 2013, 19:58; in totaal 1 keer bewerkt

Profiel bekijken

24 Re: De Hongerspelen deel 6 op do 21 maa 2013, 18:36

Tosti

avatar
Benjamin Falkenburg
Benjamin Falkenburg
Dit kon je niet weten, maar Sel en Lazerstraal zijn vrouwen :F De naam is niet heel erg logisch, maar dat is onze geschiedenis :") Wel leuk dat je meedoet Broosje2 Heel veel actieve schrijvers hebben we niet Razz

Profiel bekijken http://google.nl

25 Re: De Hongerspelen deel 6 op do 21 maa 2013, 18:49

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Lol. Kon jij natuurlijk niet weten, maar Lazerstraal en Sel (en Dark Lisa, Hitomi en Roosjuh) zijn vrouwen Razz Verhaaltje is verder prima, alleen ff hij in zij veranderen enzo Wink "Klein Indiaantje" zal wss door iedereen als Hiawatha worden geschreven, Koops = Koopalingsfan, Oshi = Lucoshi en SM64 is Supermariofan 64. Men heeft nog wel eens de neiging om de namen door elkaar te gebruiken, wat voor de vaste leden hardstikke duidelijk is, maar voor jou wel eens onduidelijk kan zijn. Zelfde geldt voor afkortingen (WM = Watermeloentje, DL = Dark Lisa)

Oshi was dood. Roerloos lag hij op de grond. Het was geen fijne dood geweest. Urenlang had hij liggen lijden, maar nu was zijn hart dan eindelijk gestopt met kloppen. Direct na het afgaan van het startschot was hij het bos ingerend. Al snel was hij een meertje tegengekomen. Hij had eruit gedronken. Vanaf dat moment ging het mis. Het water smaakte niet lekker, hij moest er van overgeven. Op datzelfde moment kwam Bandaka aangerend met een zakmes in zijn hand. Hij had Oshi gestoken, maar rende vervolgens meteen weer weg, achtervolgd door Tosti, die een zwaard vasthad. En terwijl Oshi probeerde zijn wond te doven met het water, was hij aangevallen door een slang. De slang had hem gebeten, vergiftigd. En Oshi was begonnen met sterven. Door het water, door de messteek, door de slangenbeet, door de hitte. Nooit had hij zoveel pijn gehad. Maar nu was het voorbij.

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

26 Re: De Hongerspelen deel 6 op do 21 maa 2013, 19:05

Olivier Vanilla

avatar
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
Praeses Watermeloen, Blauwe Bes en Red Bull Wodka (MAAR NIET FRISTI) van 2009 t/m 2019
JSS zat in de val. Ongelooflijk naïef had hij het gespeeld. JSS weet enorm veel over paddenstoelen, dus hij rende zo snel mogelijk naar het paddenstoelenveld. Hij zou er zijn thuisbasis van maken. Niet wetend dat hij niet de enige was die veel van paddo's weet. In het begin werd JSS tegengehouden door WM. WM bleek in het gevecht de sterkere te zijn, dus JSS hield het al snel voor gezien. JSS was niet heel snel, maar gelukkig voor hem had WM weinig behoefte aan een gevecht. WM riep dat JSS 'snel genoeg sterft'. Blijkbaar wordt hij onderschat. Enfin, JSS rende verder. Naar het Paddenstoelenveld. JSS kwam er al snel genoeg achter dat hij niet de eerste was.

Dark Lisa was er ook. Niet helemaal geestelijk erbij, ze klonk gestoorder dan dat ze normaal was. "Het zullen wel Paddo's zijn geweest", dacht JSS. Dark Lisa viel JSS aan, maar erg gevaarlijk leek ze niet. JSS leek, mede door Dark Lisa's toestand, de sterkere te zijn.

Maar toen ging het mis. Uit het niets vielen ze allebei in een groot gat. Een heel, heel diep gat. JSS viel op zijn benen, maar erg handig ging dit niet. Ook lag er een hoopje Dark Lisa. Toen JSS wilde kijken hoe het met haar was, en of ze nog in leven was, maar toen voelde hij ineens verschrikkelijk veel pijn. Zouden de Honger Spelen na deze gigantische val nu al voorbij zijn?


_________________
Hitomi keer Nalyd Rats ofzo je was met afstand mijn favoriete forumlid  Crying or Very sad Crying or Very sad Crying or Very sad 

En Necro Bandaka Lennard Toady02 Poké-Fanaticus HenkSpermatank Nickmariourbanus Rinus999  STNF Coolboy Neuz en Uly moeten ook Nalyd Rats
Profiel bekijken http://www.toadplaza.com

27 Re: De Hongerspelen deel 6 op do 21 maa 2013, 20:15

Lazerstraal was geschrokken. Het ene moment was ze door het paddoveld aan het lopen, ternauwernood ontsnapt aan één of andere psychopaat die zichzelf Jeffrey noemde, het volgende was ze plots in een kuil gevallen... Op iemand anders! Ze hoorde kreunen onder haar, en JSS wierp haar toen wild van zich af. Ze bleven elkaar een tijdje aanstaren. Ze zaten allebei in hetzelfde schuitje, gevangen in een diep gat op het veld. Lazerstraal slikte. "Euh" stamelde ze "Door vechten gaan we nu nergens komen. We moeten hieruit zien te geraken". JSS knikte "Misschien bereiken we tesamen meer dan alleen". Ze keken elkaar aan, en na een supercoole vuistje-high-five-vriendencombo was het bondgenootschap bezegeld.

JSS hielp Lazerstraal eerst uit de put, want dames gaan altijd voor, waarna Lazerstraal ook hem eruit trok. Samen stonden ze op en sloegen de aarde van hun kleren. Dark Lisa lieten ze aan haar lot over. Plots dacht Lazerstraal weer aan haar metal gear solid-speelsessies, en begon zichzelf met paddo's in te wrijven, omdat dat haar camo-index naar op z'n minst 60 % zou doen stijgen. Ze bood ook wat aan JSS aan, maar die sloeg het aanbod beleefd af. Lazerstraal had ondertussen dorst gekregen en besloot terug naar de hoorn te gaan, waar normaal gezien toch nog enkele flesjes water moesten liggen. Ze ging op weg, met JSS in haar kielzog. Maar terwijl ze de hoorn naderde, liep er een rilling langs haar rug. JSS was dom geweest de paddo-camo af te slaan. Ze werden bekeken...


P.S.: de de geslachtscorrecties zijn doorgevoerd, hulde!

Profiel bekijken

28 Re: De Hongerspelen deel 6 op do 21 maa 2013, 23:38

Prins Para Vanilla

avatar
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Zijne koninklijke hoogheid Prins Para Mustafa Pinguïn andy Geweldig Bartholomeus III ofzoiets
Hitomi had zich, tegen beter weten in, in het strijdgewoel bij de Hoorn gemengd. Ze had haar zinnen gezet op het voedsel. Net wist ze een flesje water te bereiken, toen ze ineens ruw opzij geduwd werd. Ze krabbelde snel overeind, en zag dat het Raceneus was die haar geduwd had. Hij pakte het flesje water, en draaide zich toen grijnzend om naar Hitomi. In zijn hand hield hij een touw. Langzaam liep hij op Hitomi af. Zij wilde wegrennen, maar hij was sneller. Als een lasso wierp hij het touw rond haar nek, en begon haar naar zich toe te trekken. Ze voelde het koort rond haar nek steeds strakker getrokken worden. Juist op het mopment dat ze er van overtuigd was dat dit haar dood zou worden, verslapte de greep op het touw. Ze keek achterom, en zag Raceneus levenloos op de grond liggen, met een wond in zijn rug. Ze keek op en zag Para staan, met een schild om, een bebloede speer in zijn ene hand en 2 flesjes water in de andere. Hij liep op haar af. Hitomi maakte zich klaar voor de aanval, maar in plaats van haar neer te steken wierp hij haar een van de flesjes toe en haalde het touw van haar nek. Nog voordat Hitomi zich af kon vragen waarom hij haar gered had, was hij echter alweer verdwenen. Het touw had hij meegenomen.

Profiel bekijken http://www.xnxx.com/c/Lesbian-26

29 Re: De Hongerspelen deel 6 op vr 22 maa 2013, 15:25

Tosti

avatar
Benjamin Falkenburg
Benjamin Falkenburg
Tuffie had helaas niets gevonden bij de Hoorn. Nou ja, dat kon je dan ook niet echt verwachten. Na een snelle inschatting van de spullen rond de Hoorn had hij besloten meteen weg te gaan. Hij had besloten naar het zuiden te gaan; daar waren geisers, wat water betekende. En water was er niet heel veel in een woestijn, wist Tuffie uit ervaring. Tuffie woonde zelf in een district met woestijnen, en woonde er vlak bij. Regelmatig kwamen er vluchtelingen uit de woestijn. Altijd uitgedroogd. Verder waren de geisers ook nog eens lekker warm. In de nacht kon het verraderlijk koud worden. Natuurlijk zou dit niet de enige plek zijn waar water was, anders zou het heel snel afgelopen zijn. Er zouden vast wel ergens meertjes verspreid zijn, maar daar wilde hij niet naar zoeken. Toch, er zouden heel wat flesjes water verborgen kunnen zitten, vooral in het vulkaangebied. De Spelmakers verstoppen regelmatig dingen bij ene vulkaan, zodat iedereen erop afkomt, om hem vervolgens uit te laten barsten. Cliché, maar het werkte. En daarom week Tuffie ook een beetje af naar de vulkaan.

De geisers bleken uiteraard zeer groot en gevaarlijk. Tuffie was hier pas een paar uur, maar was al twee keer bijna dood door een verrassende spuit. Bij de zesde spuit deed hij een poging om het water op te vangen met zijn zonnehoed, die bij zijn outfit hoorde. Er kwamen een paar erg hete druppels op zijn arm, maar toen het water eenmaal afgekoeld was, was het heel goed te drinken. Damn, hij wou dat hij wat kartonnen dozen meegenomen had. Die zouden vast een behoorlijke hoeveelheid water kunnen opvangen. Al was karton niet heel waterdicht… Wat zijn outfit trouwens wel was, wat zou kunnen betekenen dat de Spelmakers erop bedacht waren dat deelnemers geiserwater zouden opvangen. Of ander water. Zou hij gelijk hebben, of was dit echt het enige water? Ach, het was in ieder geval verstandig om hier zijn kamp op te bouwen. Ach ja, kamp, hij had vrij weinig spullen. Eigenlijk helemaal geen, realiseerde hij zich. Hij besloot het erop te wagen en het vulkaangebied in te trekken. Hier zou ongetwijfeld veelt e vinden zijn, en hij was er toch dichtbij.

Na enige tijd lopen besefte Tuffie dat het hier nog heter was dan in de normale woestijn. Hij kon hier niet te lang blijven, want anders had hij kans op uitdroging… Hij had dan wel ene waterbron, maar daar kon hij niet heel veel uit drinken, hij moest eerst het water laten afkoelen… Tuffie kwam net met de gedachte om terug te keren toen hij iets zag glinsteren achter een rots. Tuffie rende erop af, maar stopte abrupt toen hij iets zag kronkelen rond de steen. Ook dit had hij vaker meegemaakt. Slangenbeten waren niet fijn, en de Hongerspelen kennende was een beet van deze slang nog onaangenamer. Tuffie deed rustig een paar stappen terug, deed een schijnbeweging naar links, om vervolgens met zijn rechterhand een steen van de grond te pakken en naar de slang te gooien. Raak. De slang schokte nog een klein beetje, en stopte toen met bewegen. In de woestijn kon je zo’n trucje niet doen. Hier had je een scherpe en harde ondergrond, dus hier ging het makkelijk. Tuffie pakte voorzichtig het schild, en zorgde er voor dat hij de dode slang en de spetters eromheen, wat het ook waren, niet aanraakte. Met een schild zou dit allemaal veel makkelijker gaan. Hij besloot terug te keren om nog wat water te drinken.

Hij had al 2 hoeden vol water opgevangen en opgedronken, toen hij iets achter zich hoorde. Dit was geen slang of ander woestijndier. Tuffie keek over zijn schouder en zag zijn eerste medetribuut staan. En dat was niet iemand om makkelijk te doden. Achter hem stond Tosti, ietwat mank aan zijn linkerkant, maar met ene bebloed zwaard in zijn hand. Hij keek afwachtend. Tuffie stond op en pakte zijn schild stevig vast. “Wat wil je?” vroeg hij. Tosti antwoordde rustig. “Een bondgenootschap. Samen komen we veel verder, aangezien we toch wel de beste vechters hier zijn. Ik zie dat je al een manier hebt gevonden om water op te vangen uit de geisers. Mooi zo, want het water in de bossen was echt goor. Dat hoef ik niet nog een keer. “ Tuffie kwam dichterbij, sneller ademhalend. “Je gaat er maar zomaar van uit dat iedereen met je samen wil werken. Want je bent ook geweldig te vertrouwen. Nee, ik maak je hier wel af. Zonder jou zijn mijn overlevingskansen groter. “ Tosti’s blik verstrakte en hief zijn zwaard. Dit zou geen makkelijk gevecht worden.

Profiel bekijken http://google.nl

30 Re: De Hongerspelen deel 6 op vr 22 maa 2013, 15:58

Adje Vanilla

avatar
Administrator
Administrator
OK, dan schrijf ik op aandringen van Tosti'ka ook maar ene verhaal. Het is mijn eerste keer, dus sorry als het niet helemaal overeenkomt met de rest, dan zeg je het gewoon maar even. Ik heb het maar even snel gelezen enzo. :')

Adje observeerde de omgeving. Woestijn. Zand. Echt overal. Voor zover hij kon zien was er enkel zand. En de hoorn, die er overigens heel leeg uit zag. De grootste strijd bij de hoorn was nu wel gestreden, dus hier maakte hij handig gebruik van. Hij ging de hoorn van wat dichter bekijken. Hij nam 1 sneetje brood en een flesje water, veel meer kon hij niet dragen. Momenteel voelde Adje zich als een ware gevangene die op water en brood werd gezet. Met het verschil dan dat het leven van een gevangene er waarschijnlijk beter aan toe gaat dan zijn momentele situatie.

Toen gebeurde het. Een geiser barstte uit. Het was het eerste dat hem opviel op de hoorn na, dat geen eindeloze zandvlakte is. Adje keek naar de zon en merkte dat de geiser in het zuiden lag. Als hij naar de hoorn terug wou (waar niet echt veel reden voor was, maar je wist maar nooit), moest hij dus naar het noorden.

Adje besloot om naar het zuiden te gaan. Het was de enige plaats waar hij wist dat er wel iets was buiten eindeloze zandvlakten. Maar toen kreeg hij een ingenieus idee. De dozen. Niemand had er ook nog maar aan gedacht om wat met de dozen te doen. Want, kom op, het is een doos. Maar Adje kende de waarde van een doos wel. Allereerst kon hij het boven zijn hoofd houden, waardoor het hem wat schaduw biedde. Verder wist hij dat karton wel vrij goed warmte bied in de nacht. Woestijnen zijn in de middag brandend heet, maar 's avonds was het er ijskoud. Verder had hij wat nodig om meer water te verkrijgen. De kartonnen doos kon dienen om water op te vangen. Alhoewel, dat idee verwierp hij snel. In ieder geval kan de doos in zijn momentele staat niet echt goed water opvangen. Te doorlatend en in de bodem van de doos zat een gat. De beslissing was vlug gemaakt. Adje nam de doos met zich mee.

Op weg naar de geisers zag Adje twee schimmen in de verte. Heel veel dichterbij komen durfde hij niet. Hij naderde dicht genoeg om niet op te vallen, en toch redelijk goed de twee personen gade te kunnen slaan. Maar hij vond zich toch nog té zichtbaar. Adje plaatste de doos op de grond, en camoufleerde hem door zand er op te gooien. Toen kroop hij erin en keek langs het gaatje in de doos wat aandachtiger naar de twee schimmen. Hij zag dat een van hen een zwaard vast had, maar dat was het. Hij was nog te ver weg om het duidelijk te zien. De twee schimmen renden naar elkaar toe...


_________________

Para ik eis een leukere opmerking hier verdomme

ADJE IS EEN FLADJE o god why

ik zei leuker
Profiel bekijken

31 Re: De Hongerspelen deel 6 op vr 22 maa 2013, 16:30

Tosti

avatar
Benjamin Falkenburg
Benjamin Falkenburg
Tosti kwam nieuwsgierig dichterbij. Tuffie had zo te zien een schild, en was water aan het drinken. Water! Hij moest iets gedaan hebben om dit geiserwater op te vangen, want hij kon toch niet zomaar het ene na het andere flesje opdrinken? Tosti kwam nog wat stappen dichterbij. Met Tuffie zou hij best een bondgenootschap willen. Hij was een goede vechter, en had al een schild en water. Tuffie zou hem vast wel accepteren als bondgenoot. Wat had hij te verliezen? Tuffie had hem nu in de gaten. Hij keek over zijn schouder en vroeg: “Wat wil je?”. Logische reactie. Beetje terughoudend, maar wat wil je als je opeens een potentieel gevaar ziet? Hij antwoordde rustig. “Een bondgenootschap. Samen komen we veel verder, aangezien we toch wel de beste vechters hier zijn. Ik zie dat je al een manier hebt gevonden om water op te vangen uit de geisers. Mooi zo, want het water in de bossen was echt goor. Dat hoef ik niet nog een keer. “ Dat was een zakelijke reactie. Tuffie wist wat hij wilde, en Tosti had toch ene paar positieve kanten van een bondgenootschap naar voren gebracht. Helaas leek Tuffie het niet echt te accepteren. Hij greep zijn schild stevig vast en zei: . “Je gaat er maar zomaar van uit dat iedereen met je samen wil werken. Want je bent ook geweldig te vertrouwen. Nee, ik maak je hier wel af. Zonder jou zijn mijn overlevingskansen groter. “ Ai. Die kwam hard aan. Was hij echt zo egoïstisch..? Ach, het maakte niet uit. Als hij Tuffie vermoorde had hij er toch mooi een schild bij. Hij hief zijn zwaard. Het gevecht kon beginnen.

Tosti haalde meteen snel uit naar Tuffie, maar Tuffie wist zijn schild goed te hanteren en pareerde zijn slag moeiteloos. Het probleem voor Tuffie was alleen dat hij nergens mee kon aanvallen, wat Tosti een enorm voordeel gaf. Nog twee slagen volgden, die allebei snel geblokt werden.
“Ben je nog niet van keuze veranderd, Tuffie? Het ziet er niet bepaald positief voor je uit… “ spotte Tosti.
“Neh, ik kan je makkelijk aan. Tot nu toe hebben je slagen nog niet veel effect gehad.”
“Wat jij wil. Je kan je niet eeuwig verschuilen, en aanvallen zie ik je ook niet doen.”
Voordat zijn zin afgelopen was zwaaide Tosti zijn zwaard horizontaal naar Tuffie, om net voordat hij zou raken naar beneden af te wijken. Dit verraste Tuffie, en hij kon nog maar net de slag tegenhouden. De volgende slag kon niet meer tegengehouden worden met het schild, dus dook Tuffie het zand in. Nu had hij hem. Glimlachend hield Tosti hem met nog een paar slagen aan de grond. Mooi zo, want dit was behoorlijk vermoeiend. Zeker zonder water.

Water zou hij krijgen, maar wat eerder dan hij had verwacht. Achter hem begon een geiser opnieuw met een spuit, wat harder dan de vorige keren. De grond beefde onder het getril van het water, en Tosti had moeite met het houden van zijn evenwicht. Tuffie zag dit en maakte hiervan meteen gebruik door op te springen en zijn schild hard tegen Tosti’s kin te beuken. Tosti viel achterover, en Tuffie trok Tosti’s zwaard uit zijn handen. Net op tijd zag hij de enorme golf gloeiend water op zich afkomen, en met een enorme sprong kwam hij op een plateautje terecht. Een seconde na zijn sprong beukte de golf op de plek waar Tuffie eerst stond. En Tosti nog lag.

Zou hij dood zijn? Tuffie had geen kanonschot gehoord. Maar aan de andere kant; hoe kon je dit in hemelsnaam overleven..? Na een paar minuten concludeerde Tuffie dat het water genoeg gezakt was, zowel in temperatuur als hoogte. Hij sprong het water in, wat nog maar tot zijn enkels kwam, en stapte voorzichtig op Tosti af. Tosti had veel huid verloren, en de huid ie hij nog had, was felrood verbrand. Hij leefde nog, maar hij moest ongelofelijk veel pijn hebben. Hij besefte zelf dat dit niet door kon gaan, en smeekte Tuffie met zijn laatste krachten om hem te doden. Met zijn blik afgekeerd stak Tuffie het zwaard recht door Tosti’s hart. Een kanonschot klonk. Tosti was dood.

Na dit onaangename tafereel liep Tuffie terug naar zijn kamp. Zijn zonnehoed was weer goed volgelopen met water, en dat had hij ook wel nodig na deze strijd. Alhoewel, het begon alweer snel kouder te worden. Nog steeds behoorlijk warm, maar toch. Hij keek eens de omgeving rond, en zag toen pas een behoorlijke kartonnen doos staan, ene beetje gecamoufleerd met zand. Tuffie glimlachte. Wie anders dan Adje kon zoiets creatiefs verzinnen voor zoiets nutteloos? Adje zou handig zijn als bondgenoot. Niet te sterk, maar met een wapen zou hij het best ver kunnen schoppen. Niet zijn wapens uiteraard, wat nu al een zwaard en een schild was, maar toch. Hij besloot het te proberen:
“ Hé, Adje. Leuk je ook eens te zien in de arena. Hoe gaat het?”
De doos bewoog eventjes, om vervolgens weggeschoven te worden. Adje kwam eronder tevoorschijn, maar reageerde niet. In plaats daarvan begon hij met bibberende stappen achteruit te lopen. Tuffie riep snel:
“Ik wil je niets doen hoor! Sterker nog, ik wil je als bondgenoot. Liever dan Tosti hier, die was niet echt te vertrouwen. Nee, dan jij. Jij hebt nog niemand verraadden, en ook jij bent een goede vechter! Bovendien zou niemand echt ene groot gevaar in jou zijn. Dus, wat zeg je er van?”
Adje bleef stilstaan. Wat zou hij doen?

Profiel bekijken http://google.nl

32 Re: De Hongerspelen deel 6 op vr 22 maa 2013, 17:13

Adje Vanilla

avatar
Administrator
Administrator
Adje dacht even diep na. Wat waren zoal de voordelen van Tuffie als bondgenoot? Het grote nadeel was dat als er iemand gigantisch onvoorspelbaar was, het wel Tuffie was. Aan de andere kant: Als Tuffie Tosti aankan, zou hij zeker een grote hulp zijn als bondgenoot. Die extreme onvoorspelbaarheid kon ook in Adje's voordeel spelen. Verder, het leek niet alsof hij erg veel keus had. Als Adje zijn verzoek weigerde, was de kans dat Tuffie hem zou aanvallen behoorlijk groot. En als hij dat nu niet doet, dan zit hij ook nog met het probleem dat Tuffie waarschijnlijk heel vaak bij de geiser zal zijn, omwille van zijn hoed waarmee hij het water van de geiser opvangt. De geisers zijn ook zowat de beste plaats om 's nachts te overleven, door de enorme koude die er 's nachts heerst in de woestijn.

Voor het eerst zei Adje wat. "Hoi, Tuf." zei hij. "Hoi Ad." zei hij terug. "Was mijn dooscamouflage dan zo slecht?" vroeg Adje aan Tuffie. Zijn angst voor Tuffie was ondertussen verdwenen. Het zou maar heel vaag zijn als Tuffie hem zou vermoorden als hij het verzoek accepteert. "Nou, ik neem aan dat je alles behoorlijk snel moest doen. Maar om eerlijk te zijn was hij nog steeds wat opvallend. Vooral aangezien het nogal een vrij grote doos is.". Adje kon een kleine glimlach niet verbergen. "Ach, zit er niet mee in." zei Tuffie. "Momenteel is er toch niemand in de buurt die je kan zien.". Toen zei Adje: "Ach, waarom ook niet.". "Mooi", zei Tuffie. "Het is niet dat je behoorlijk veel keus had, maar ok.".

Tuffie had een zwaard en een schild bij, een hoed die water kon opvangen... Adje was behoorlijk onder de indruk van Tuffie. Hij vertelde Tuffie over hetgene wat hij bezit. Niks van wapens, helaas, maar wel een snee brood en een flesje water. "Goed, daar kunnen we dan mijn water in doen en eventueel laten afkoelen.".

"Dus, wat zijn de plannen nu? Naar waar gaan we?" vroeg Adje aan Tuffie. "Nou, in ieder geval gaan we niet naar het bos. Het water is er ondrinkbaar, al valt de temperatuur er wel mee. Er zijn ook enorm veel deelnemers die naar daar gaan, en die vermijden we beter. Nee, ik heb een voorstel. Of nee, niet een, maar wel liefst drie voorstellen." zei Tuffie. "En die zijn?" vroeg Adje? "Of we kunnen hier blijven en een schuilplaats maken voor de nacht. Met die doos kunnen we wel wat. Hij is groot genoeg voor ons twee, dus we kunnen er rustig in schuilen. Enkel moet hij dan wel beter gecamoufleerd worden." zegt Tuffie, en hij glimlacht. "Nou, en de andere twee?" vroeg Adje. "Nou, het ziet er niet uit dat drinken een groot probleem vormt, maar dan hebben we nog eten. Het enige eten dat we hebben is paddo's en wat brood, waar er helaas niet erg veel van is, buiten dat sneetje brood. Het is amper genoeg voor ons twee. Jij had toch een behoorlijke kennis van paddo's?" Tuffie had gelijk. Toen Adje klein was, was hij geen internetfreak die no-life aan het Minecraften was en Pokémon Showdown speelde. Hij verbleef vaak in het bos. Met een boek over paddenstoelen, dat hij geleend had in de plaatselijke bibliotheek, ging hij uit verveling paddenstoelen gaan bestuderen. Nogal rare bezigheid, maar dat gebeurt met een mens als hij zich verveeld. En zeker iemand zoals Adje.

"En het laatste voorstel?" vroeg Adje. "Naar de vulkaan gaan. Ik ben slechts tot op de helling van de vulkaan geweest. Het is er vrij gevaarlijk, maar met twee durf ik wel teruggaan. Het zou mij niks verbazen moesten er een aantal kostbare dingen liggen. De vulkaan is momenteel niet actief denk ik, maar ik ben ook maar tot aan de helling gegaan."

Ze begonnen te overleggen, en besloten dat een veilige schuilplaats nu wel een prioriteit was. Ze konden wel nog een aantal dagen zonder eten. Desnoods gingen ze op zoek naar slangen, en daarvan het vlees opeten. Het smaakte afschuwelijk, maar het vulde wel goed. Ongewapend was de vulkaan te gevaarlijk.

De schuilplaats was gemaakt. Hij lag vrij dicht bij de geiser, ver genoeg om niet door het hete water te worden geraakt, en dicht genoeg om makkelijk water te halen en genoeg van de heerlijke, en aangename warmte te kunnen genieten.

Deze schuilplaats zal maar voor tijdelijk zijn. Ik voorspel dat na een te groot watertekort, er veel deelnemers naar hier zullen komen. Hier konden ze hoogstens twee dagen verblijven.

Toen hoorden ze wat...


_________________

Para ik eis een leukere opmerking hier verdomme

ADJE IS EEN FLADJE o god why

ik zei leuker
Profiel bekijken

Gesponsorde inhoud


Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 2 van 9]

Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9  Volgende

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum